قَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا مِن قَوْمِهِ لَنُخْرِجَنَّكَ يَا شُعَيْبُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَكَ مِن قَرْيَتِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا ۚ قَالَ أَوَلَوْ كُنَّا كَارِهِينَ
ඔහුගේ පිරිස අතුරින් උඩඟු වූ ප්රධානීහු “අහෝ ෂුඅයිබ්! අපි නුඹව හා නුඹ සමග විශ්වාස කළ අයව අපගේ ගමින් පිටමං කරන්නෙමු. නැතහොත් අපගේ පිළිවෙත වෙත නුඹලා නැවත පැමිණිය යුතුය” යැයි පැවසුවෝය. “අපි (එය) පිළිකුල් කරන්නන්ව සිටියත් (නුඹලා අපට බල කරන්නෙහු) දැ?යි ඔහු(ෂුඅයිබ්) පැවසුවේය.
قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللَّهِ كَذِبًا إِنْ عُدْنَا فِي مِلَّتِكُم بَعْدَ إِذْ نَجَّانَا اللَّهُ مِنْهَا ۚ وَمَا يَكُونُ لَنَا أَن نَّعُودَ فِيهَا إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّنَا ۚ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ۚ عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْنَا ۚ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَأَنتَ خَيْرُ الْفَاتِحِينَ
“අල්ලාහ් අපව නුඹලාගේ පිළිවෙතින් ආරක්ෂා කළ පසුත් නැවත එය වෙත අප පැමිණෙන්නේ නම්, සැබැවින්ම අප අල්ලාහ්ට එරෙහිව බොරු ගෙතූවන් බවට පත් වනු ඇත. අපගේ පරමාධිපති වූ අල්ලාහ් අභිමත කරන්නේ නම් හැර ඒ වෙත අප නැවත පැමිණීමක් අපහට නැත. අපගේ පරමාධිපති සියලු දෑ පිළිබඳව දැනුමෙන් සර්ව ව්යාප්තය. අල්ලාහ් කෙරෙහිම අපි සියල්ල භාර කරන්නෙමු. අපගේ පරමාධිපතියාණනී, අප හා අපගේ පිරිස අතර යුක්තියෙන් යුතුව තීන්දු කරනු මැනව! තවද තීන්දු කරන්නන්ගෙන් නුඹ අති ශ්රේෂ්ඨය.” (යන්නෙන් ද ෂුඅයිබ් පැවසුවේය.)
وَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِن قَوْمِهِ لَئِنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا إِنَّكُمْ إِذًا لَّخَاسِرُونَ
ඔහුගේ පිරිස අතුරින් ප්රතික්ෂේප කළ ප්රධානීහු ‘නුඹලා ෂුඅයිබ්ව අනුගමනය කරන්නෙහු නම් එවිට සැබැවින්ම නුඹලා අලාභයින් යැ’යි පැවසුවෝය.
فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ
පසුව (දඬුවමක් ලෙස) භූමිකම්පාව ඔවුන්ව ග්රහණය කළේය. තවද ඔවුහු ඔවුන්ගේ ගම්මානය තුළම දණින් වැටී (මිය ගිය තත්ත්වයේ) වූහ.
الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْبًا كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا فِيهَا ۚ الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْبًا كَانُوا هُمُ الْخَاسِرِينَ
ෂුඅයිබ්ව බොරු කළවුන් (විනාශ වී) ඔවුන් එහි වාසය නොකළාක් මෙනි. ෂුඅයිබ්ව බොරු කළවුන්, ඔවුන්ය අලාභයින් බවට පත් වූයේ.
فَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَاتِ رَبِّي وَنَصَحْتُ لَكُمْ ۖ فَكَيْفَ آسَىٰ عَلَىٰ قَوْمٍ كَافِرِينَ
(නැසී ගිය) ඔවුන්ගෙන් ඔහු ඉවත් වී ගොස් “මාගේ ජනයිනි, මාගේ පරමාධිපතිගේ දූත පණිවිඩ සැබැවින්ම මම නුඹලාට ගෙන හැර පෑවෙමි. තවද මම නුඹලාට උපදෙස් දුන්නෙමි. එබැවින් ප්රතික්ෂේපක ජනයා වෙනුවෙන් මම කෙසේ නම් දුක් වන්නෙම් දැ?”යි පැවසුවේය.
وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِّن نَّبِيٍّ إِلَّا أَخَذْنَا أَهْلَهَا بِالْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُونَ
යම් ගමකට එහි වැසියන්( ප්රතික්ෂේප කළ විට ඔවුන්)ව දුෂ්කරතා හා දැඩි පීඩා වලින් අප ග්රහණය කිරීමෙන් මිස අපි කිසිඳු නබිවරයෙකු නොයැව්වෙමු. (එසේ කරනු ලැබුවේ) එහි වැසියන් බැගෑපත් වනු පිණිසය.
ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتَّىٰ عَفَوا وَّقَالُوا قَدْ مَسَّ آبَاءَنَا الضَّرَّاءُ وَالسَّرَّاءُ فَأَخَذْنَاهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ
පසුව ඔවුන් (ධනයෙන් හා ජනගහනයෙන්) වර්ධනය වී, “සැබැවින්ම අපගේ පියවරුන්ට ද පීඩාව හා සමෘද්ධිය අත් විය” යැයි ඔවුන් පවසන තුරු නරකයේ ස්ථානය යහපත බවට අපි පරිවර්තනය කළෙමු. පසුව ඔවුන් (දඬුවම පිළිබඳව) නොහැඟි තත්ත්වයේ අනපේක්ෂිතව සිටිය දී ඔවුන්ව අපි ග්රහණය කළෙමු.
28නබිවරුන්ගේ කැඳවීම ප්රතික්ෂේප කරන පිරිසට විශාල දඬුවමක් යැවීමට පෙර සුළු පීඩාවන් ඇති කිරීම අල්ලාහ්ගේ පිළිවෙතක් වන්නේය. (උදා: ලෙඩ රෝග ඇති වීම, සාගතය ඇති වීම, ආර්ථික හීනතාවන් ඇති වීම වැනි දෑ) මිනිස් ස්වභාවයට අනුව මෙවන් දෑ මගින් කෙනෙකු අල්ලාහ් වෙත යොමු වී තමා කළ පාපයන් සඳහා පශ්චාත්තාප වන්නේය. කෙනෙකුගේ හිත මෘදු වී ඔහු යටහත් පහත් වූයේ නම් ඔහු නබිවරුන්ගේ උපදෙස් අවධානය කිරීමට හැකියාවක් ලබන්නේය. මෙවන් වූ තත්ත්වයක දී ඔවුන් නබිවරුන්ගේ උපදෙස් පිළිනොපැද්දේ නම් ඔවුන් තවත් පිරික්සුමකට ලක් වන්නෝය. එනම් ඔවුන්ට අභිවෘද්ධිය හා සමෘද්ධිය ඇති වන්නේය. මන්ද යත් ඇතැමුන්ගේ ස්වභාවය නම් ඔවුන්ට යහපතක් ඇති වන විට අල්ලාහ්ට කෘතවේදී වන්නෝය. නමුත් ඔවුන් මෙම අවස්ථාවන් දෙකෙහිම අල්ලාහ්ට අවනත නොවී ‘පීඩාවන් හා සමෘද්ධිය ස්වභාවික දෑය. මේවා අපගේ මුතුන් මිත්තන්ට ද ඇති විය.’ යැයි පවසා අල්ලාහ් වෙත යොමු නොවී ප්රතික්ෂේපයේම නියැළී සිටියේ නම් විශාල දඬුවමකට ඔවුන් මුහුණ දී විනාශයට පත් වන්නෝය යන්න මෙහි අදහසයි.
وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ وَلَـٰكِن كَذَّبُوا فَأَخَذْنَاهُم بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ
ගම්වැසියන් විශ්වාස කොට බිය භක්තිමත් වූයේ නම් අහසින් හා මිහිතලයෙන් වූ අභිවෘද්ධීන්(හි දොරටු) අප ඔවුනට විවෘත කර දී ඇත්තෙමු. නමුත් ඔවුහු අසත්යය කළෝය. එබැවින් ඔවුන් උපයමින් සිටි දෑ හේතුවෙන් අපි ඔවුන්ව ග්රහණය කළෙමු.
أَفَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرَىٰ أَن يَأْتِيَهُم بَأْسُنَا بَيَاتًا وَهُمْ نَائِمُونَ
ගම්වැසියන් නිදා සිටිය දී රාත්රියෙහි ඔවුනට අපගේ දඬුවම නොඑනු ඇතැයි ඔවුන් නිර්භියව සිටියේ ද?
أَوَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرَىٰ أَن يَأْتِيَهُم بَأْسُنَا ضُحًى وَهُمْ يَلْعَبُونَ
නැතහොත් ගම්වැසියන් කෙළි දෙළෙහි සිටිය දී පෙරවරුවේ අපගේ දඬුවම ඔවුනට නොඑනු ඇතැයි ඔවුන් නිර්භියව සිටියේ ද?
أَفَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ ۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخَاسِرُونَ
අල්ලාහ්ගේ සැලසුම ගැන ඔවුහු නිර්භියව සිටියෙහු ද? අලාභවන්ත වූ පිරිස මිස අල්ලාහ්ගේ සැලසුම ගැන (කිසිවෙකු) නිර්භියව නොසිටියි.
أَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ الْأَرْضَ مِن بَعْدِ أَهْلِهَا أَن لَّوْ نَشَاءُ أَصَبْنَاهُم بِذُنُوبِهِمْ ۚ وَنَطْبَعُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ
මිහිතලය, එහි විසූවන්ගෙන් පසු උරුම කර ගත්තවුන්හට ‘අප අභිමත කළේ නම්, ඔවුන්ගේ පාප ක්රියාවන් හේතුවෙන් අප ඔවුනට දඬුවම් කළ හැකි බව’ (පෙර නිදසුන් මගින්) අවබෝධ නොවූයේ ද? තවද ඔවුන්ගේ හදවත් මත අපි මුද්රා තැබුවෙමු. එබැවින් ඔවුහු ශ්රවණය නොකරන්නෝය.
تِلْكَ الْقُرَىٰ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنبَائِهَا ۚ وَلَقَدْ جَاءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا بِمَا كَذَّبُوا مِن قَبْلُ ۚ كَذَٰلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِ الْكَافِرِينَ
(නබිවරය,) මෙම ගම්මානයන්, ඒවායෙහි පුවත් නුඹට අපි පවසන්නෙමු. ඔවුන්ගේ රසූල්වරුන් ඔවුන් වෙත පැහැදිලි සාධක රැගෙන ආවෝය. එහෙත් පෙරදී ඔවුන් අසත්යය කළ හේතුවෙන් (සාධක ගෙන හැර පෑමෙන් අනතුරුව ද) ඔවුන් විශ්වාස කරන්නන් නොවූහ. මෙලෙසය ප්රතික්ෂේපකයින්ගේ හදවත් අල්ලාහ් මුද්රා තබනුයේ.
وَمَا وَجَدْنَا لِأَكْثَرِهِم مِّنْ عَهْدٍ ۖ وَإِن وَجَدْنَا أَكْثَرَهُمْ لَفَاسِقِينَ
ඔවුන්ගෙන් බහුතරය සමග අපි කිසිදු ගිවිසුමක් නොදුටුවෙමු. තවද සැබැවින්ම ඔවුන්ගෙන් බහුතරය පාපතරයින් ලෙස අපි දුටුවෙමු.
29මෙහි ‘ගිවිසුම’ වනාහි ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ විධානය පිළිපැද්දේ නම් අල්ලාහ් ඔවුන්ව ආරක්ෂා කරන්නේය යන්නයි.
ثُمَّ بَعَثْنَا مِن بَعْدِهِم مُّوسَىٰ بِآيَاتِنَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَظَلَمُوا بِهَا ۖ فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ
අනතුරුව ඔවුන්ට පසුව මූසාව අපගේ සංඥා සමග ෆිර්අවුන් හා ඔහුගේ ප්රධානීන් වෙතට අපි යැව්වෙමු. ඔවුහු ඒවාට අසාධාරණ කළෝය. එබැවින් (නබිවරය,) කලහකම් කරන්නන්ගේ අවසානය කෙසේ වී දැ’යි නිරීක්ෂණය කරවු.
30වැඩි විස්තර සඳහා 20:9-92 , 28:3-76 , 2:51-108 , 2:246 , 10:75-88 , 71:2 , 18:60 , 26:10-65 , 40:26 යන ආයතයන් බලන්න.
وَقَالَ مُوسَىٰ يَا فِرْعَوْنُ إِنِّي رَسُولٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ
“අහෝ ෆිර්අවුන්! සැබැවින්ම මම විශ්වයන්හි පරමාධිපතිගෙන් වූ රසූල්වරයෙකු වෙමි. අල්ලාහ් පිළිබඳව සත්යය හැර අන් කිසිවක් මා නොපැවසීමට යුතුකම් දරන්නෙකු වෙමි. සැබැවින්ම නුඹලාගේ පරමාධිපතිගෙන් වූ පැහැදිලි සාක්ෂි සමග මම නුඹලා වෙත පැමිණ ඇත්තෙමි. එහෙයින් මා සමග ඉස්රාඊල්ගේ දරුවන්ව එවවු.” යැයි මූසා පැවසුවේය.
حَقِيقٌ عَلَىٰ أَن لَّا أَقُولَ عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ ۚ قَدْ جِئْتُكُم بِبَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَنِي إِسْرَائِيلَ
“අහෝ ෆිර්අවුන්! සැබැවින්ම මම විශ්වයන්හි පරමාධිපතිගෙන් වූ රසූල්වරයෙකු වෙමි. අල්ලාහ් පිළිබඳව සත්යය හැර අන් කිසිවක් මා නොපැවසීමට යුතුකම් දරන්නෙකු වෙමි. සැබැවින්ම නුඹලාගේ පරමාධිපතිගෙන් වූ පැහැදිලි සාක්ෂි සමග මම නුඹලා වෙත පැමිණ ඇත්තෙමි. එහෙයින් මා සමග ඉස්රාඊල්ගේ දරුවන්ව එවවු.” යැයි මූසා පැවසුවේය.
قَالَ إِن كُنتَ جِئْتَ بِآيَةٍ فَأْتِ بِهَا إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
“නුඹ සංඥාවක් ගෙනැවිත් සිටී නම් නුඹ සත්යවාදීන් අතුරින් නම් එය ගෙන එනු”යි ඔහු(ෆිර්අවුන්) පැවසුවේය.
فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ
එවිට ඔහු(මූසා) තම සැරයටිය බිම හෙළීය. එසැණින් එය පැහැදිලි සර්පයෙකු විය.
وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاءُ لِلنَّاظِرِينَ
තවද ඔහු ඔහුගේ අත (උඩු ඇඳුම් සාක්කුව තුළින්) පිටතට ගත්තේය. එසැණින් එය බලන්නන්ට (ආලෝකමත් වී) සුදු(වන්ව දිස්) විය.
قَالَ الْمَلَأُ مِن قَوْمِ فِرْعَوْنَ إِنَّ هَـٰذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ
“සැබැවින්ම මොහු දැනුමැති හූනියම්කරුවෙකි.” යැයි ෆිර්අවුන්ගේ පිරිස අතුරින් ප්රධානීහු පැවසූහ.
يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُمْ ۖ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ
“නුඹලාගේ දේශයෙන් නුඹලාව පිටමං කරන්නට ඔහු(මූසා) අපේක්ෂා කරන්නේය. එබැවින් (මේ පිළිබඳව) නුඹලා කුමක් අදහස් කරන්නේ ද?” (යැයි ෆිර්අවුන් විමසුවේය.)
قَالُوا أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَأَرْسِلْ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ
“මොහුට හා මොහුගේ සහෝදරයාට (දඬුවම් නොකොට) කල් දෙවු. තවද නගරයන්හි (සිටින හූනියම්කරුවන්ව රැස් කරනු පිණිස) රැස් කරන්නන්ව යවවු. ඔවුහු දැනුමැති සියලු හූනියම්කරුවන්ව ඔබ වෙත ගෙන එනු ඇත.” යැයි ඔවුන්(ප්රධානීන්) පැවසුවෝය.
يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَاحِرٍ عَلِيمٍ
“මොහුට හා මොහුගේ සහෝදරයාට (දඬුවම් නොකොට) කල් දෙවු. තවද නගරයන්හි (සිටින හූනියම්කරුවන්ව රැස් කරනු පිණිස) රැස් කරන්නන්ව යවවු. ඔවුහු දැනුමැති සියලු හූනියම්කරුවන්ව ඔබ වෙත ගෙන එනු ඇත.” යැයි ඔවුන්(ප්රධානීන්) පැවසුවෝය.
وَجَاءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوا إِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ
හූනියම්කරුවෝ ෆිර්අවුන් වෙත පැමිණියෝය. “සැබැවින්ම අපි ජයග්රාහකයින් වූයේ නම් අපට වේතනයක් තිබිය යුතු යැ”යි ඔවුහු පැවසූහ.
قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ
“එසේය. සැබැවින්ම නුඹලා (මා හට) සමීපතයින් අතුරින් යැ”යි ඔහු(ෆිර්අවුන්) පැවසුවේය.
قَالُوا يَا مُوسَىٰ إِمَّا أَن تُلْقِيَ وَإِمَّا أَن نَّكُونَ نَحْنُ الْمُلْقِينَ
“මූසා, නුඹ (සැරයටිය) හෙළන්නේ ද? නැතහොත් අපි (පළමුවෙන්) හෙළන්නන් වන්නෙමු දැ?”යි ඔවුහු පැවසූහ.
قَالَ أَلْقُوا ۖ فَلَمَّا أَلْقَوْا سَحَرُوا أَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوهُمْ وَجَاءُوا بِسِحْرٍ عَظِيمٍ
“නුඹලා (පළමුවෙන්) හෙළනු” යන්නෙන් ඔහු(මූසා) පැවසුවේය. ඔවුන් හෙළු කල්හි ඔවුහු මිනිසුන්ගේ නෙත් බැන්දුම් කළෝය. තවද ඔවුහු ඔවුන්ව බියට පත් කර දැවැන්ත හූනියමක් ගෙන ආවෝය.
وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنْ أَلْقِ عَصَاكَ ۖ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ
“නුඹේ සැරයටිය හෙළනු” යැයි අපි මූසාට වහී පහළ කළෙමු. එවිට එය ඔවුන් මිථ්යාවෙන් කළ (හූනියම්) දෑ ගිල දැමීය.
فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
එවිට සත්යය තහවුරු විය. (හූනියම්කාර) ඔවුන් කරමින් සිටි දෑ අහෝසි විය.
فَغُلِبُوا هُنَالِكَ وَانقَلَبُوا صَاغِرِينَ
එහි දී ඔවුහු පරාජයට පත් කරනු ලැබූහ. තවද නීචයින් ලෙස හැරී ගියෝය.
وَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ
තවද හූනියම්කරුවෝ (අල්ලාහ්ට) සුජූද් කරන්නන් ලෙස ඇද වැටෙන්නට වූහ.
قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ
“මූසා හා හාරූන්ගේ පරමාධිපති වන සමස්ත විශ්වයේ පරමාධිපතිව අපි විශ්වාස කළෙමු” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَارُونَ
“මූසා හා හාරූන්ගේ පරමාධිපති වන සමස්ත විශ්වයේ පරමාධිපතිව අපි විශ්වාස කළෙමු” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.
قَالَ فِرْعَوْنُ آمَنتُم بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّ هَـٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوهُ فِي الْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْهَا أَهْلَهَا ۖ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ
“මා නුඹලාට අවසර දීමට පෙර නුඹලා ඔහුව විශ්වාස කළෙහුය. සැබැවින්ම මෙ(ම කර්තව්ය)ය නගරයේ වැසියන්ව එයින් පිටමං කිරීම පිණිස නුඹලා එහි සැලසුම් කළ කුමන්ත්රණයකි. එබැවින් (මාගේ දඬුවම) නුඹලා මතු දැන ගන්නෙහුය. සැබැවින්ම මම නුඹලාගේ අත් හා නුඹලාගේ පාද එකිනෙකට විරුද්ධ පැති වලින් කපා දමන්නෙමි. ඉන් පසුව නුඹලා සියල්ලෝම කුරුසයේ (තබා ඇණ) ගසන්නෙමි” යැයි ෆිර්අවුන් පැවසුවේය.
لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ
“මා නුඹලාට අවසර දීමට පෙර නුඹලා ඔහුව විශ්වාස කළෙහුය. සැබැවින්ම මෙ(ම කර්තව්ය)ය නගරයේ වැසියන්ව එයින් පිටමං කිරීම පිණිස නුඹලා එහි සැලසුම් කළ කුමන්ත්රණයකි. එබැවින් (මාගේ දඬුවම) නුඹලා මතු දැන ගන්නෙහුය. සැබැවින්ම මම නුඹලාගේ අත් හා නුඹලාගේ පාද එකිනෙකට විරුද්ධ පැති වලින් කපා දමන්නෙමි. ඉන් පසුව නුඹලා සියල්ලෝම කුරුසයේ (තබා ඇණ) ගසන්නෙමි” යැයි ෆිර්අවුන් පැවසුවේය.
قَالُوا إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ
(නුඹ එසේ කළේ නම්) “සැබැවින්ම අපි අපගේ පරමාධිපති වෙතටම යොමුවන්නන් වන්නෙමු. අපගේ පරමාධිපතිගේ සංඥාවන් අප වෙත පැමිණි කල්හි එය අප විශ්වාස කළ හේතුවෙන් මිස (වෙනත් දැයකට) නුඹ අපෙන් පළි නොගන්නෙහිය. අපගේ පරමාධිපතියාණනි, අප වෙත ඉවසීම වගුර වනු මැනව! තවද අපව (නුඹට) අවනතවන්නන් ලෙස මරණයට පත් කරනු මැනව!” යැයි ඔවුහු(විශ්වාස කළ හූනියම්කරුවන්) පැවසූහ.
وَمَا تَنقِمُ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِآيَاتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاءَتْنَا ۚ رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ
(නුඹ එසේ කළේ නම්) “සැබැවින්ම අපි අපගේ පරමාධිපති වෙතටම යොමුවන්නන් වන්නෙමු. අපගේ පරමාධිපතිගේ සංඥාවන් අප වෙත පැමිණි කල්හි එය අප විශ්වාස කළ හේතුවෙන් මිස (වෙනත් දැයකට) නුඹ අපෙන් පළි නොගන්නෙහිය. අපගේ පරමාධිපතියාණනි, අප වෙත ඉවසීම වගුර වනු මැනව! තවද අපව (නුඹට) අවනතවන්නන් ලෙස මරණයට පත් කරනු මැනව!” යැයි ඔවුහු(විශ්වාස කළ හූනියම්කරුවන්) පැවසූහ.
وَقَالَ الْمَلَأُ مِن قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَتَذَرُ مُوسَىٰ وَقَوْمَهُ لِيُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَيَذَرَكَ وَآلِهَتَكَ ۚ قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبْنَاءَهُمْ وَنَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ وَإِنَّا فَوْقَهُمْ قَاهِرُونَ
“නුඹ හා නුඹගේ දෙවිවරුන්ව අත හැර දමා මිහිතලයෙහි කලහකම් කිරීමට මූසා හා ඔහුගේ පිරිසව නුඹ (නොමරා) අත හැර දමන්නේ දැ?”යි ෆිර්අවුන්ගේ පිරිස අතුරින් වූ ප්රධානීහු ප්රකාශ කළහ. “අපි ඔවුන්ගේ පිරිමි දරුවන්ව මරා දමා ඔවුන්ගේ ගැහැනු දරුවන්ව (වහල්භාවයෙන්) ජීවත් වන්නට ඉඩ හරිමු. සැබැවින්ම අපි ඔවුන්ට ඉහළින් බල පරාක්රමයන් වෙමු” යැයි ඔහු(ෆිර්අවුන්) පැවසුවේය.
قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ وَاصْبِرُوا ۖ إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ ۖ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ
“නුඹලා අල්ලාහ්ගෙන් උදව් පතවු. තවද ඉවසා සිටිවු. සැබැවින්ම මිහිතලය අල්ලාහ්ට හිමිය. ඔහුගේ ගැත්තන් අතුරින් ඔහු අභිමත කළ අයට ඔහු එය උරුම කර දෙන්නේය. (යහ) අවසානය බිය භක්තිකයින්හටය” යැයි මූසා තම පිරිසට පැවසුවේය.
قَالُوا أُوذِينَا مِن قَبْلِ أَن تَأْتِيَنَا وَمِن بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۚ قَالَ عَسَىٰ رَبُّكُمْ أَن يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ
”නුඹ අප වෙතට පැමිණීමට පෙර ද නුඹ අප වෙතට පැමිණි පසු ද අපි (මෙලෙසම) හිංසා පීඩා කරනු ලැබුවෙමු” යැයි ඔවුහු(මූසාගේ පිරිස) ප්රකාශ කළෝය. (එවිට) “නුඹලාගේ පරමාධිපති නුඹලාගේ සතුරා විනාශ කර දමා නුඹලාව මිහිතලයෙහි නියෝජිතයින් බවට පත් කර පසුව නුඹලා කෙසේ ක්රියා කරන්නේ දැයි බැලීමට හැකිය” යැයි ඔහු(මූසා) ප්රකාශ කළේය.
وَلَقَدْ أَخَذْنَا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ
ෆිර්අවුන්ගේ ජනයාව නියඟයෙන් හා අස්වනු හිඟයෙන් ඔවුන් පාඩමක් ලබනු පිණිස සැබැවින්ම අපි ග්රහණය කළෙමු.
فَإِذَا جَاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوا لَنَا هَـٰذِهِ ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُ ۗ أَلَا إِنَّمَا طَائِرُهُمْ عِندَ اللَّهِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
ඔවුනට යහපත පැමිණි විට “මෙය අපටමය” යැයි ඔවුහු පැවසූහ. ඔවුනට යම් අයහපතක් සිදු වූ විට (එය) අසුභ නිමිත්තක් ලෙස මූසා හා ඔහු සමග වූවන්ට ආරෝපණය කළෝය. දැන ගනිවු. ඔවුන්ගේ අසුභ නිමිති ඇත්තේ අල්ලාහ් අබියසය. එනමුත් ඔවුන්ගෙන් බහුතරය (ඒ බව) නොදනිති.
وَقَالُوا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِ مِنْ آيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ
“නුඹ අප වසඟ කිරීමට කවර සංඥාවක් අප වෙත ගෙන ආවත් අපි නුඹව විශ්වාස කරන්නන් නොවෙමු” යැයි ඔවුහු(ෆිර්අවුන්ගේ පිරිස) පැවසුවෝය.
فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ آيَاتٍ مُّفَصَّلَاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا مُّجْرِمِينَ
එබැවින් ඔවුනට එරෙහිව ගංවතුර ද පළඟැටියන් ද කිනිතුල්ලන් ද ගෙම්බන් හා රුධිරය යනාදිය විවිධ සංඥාවන් ලෙස අපි එව්වෙමු. එහෙත් ඔවුහු උඩඟු වූවෝය. තවද වැරදිකාර පිරිසක් වූහ.
31ෆිර්අවුන්ගේ පිරිසගේ ප්රතික්ෂේපය හේතුවෙන් අල්ලාහ් ඔවුන් සමග කෝප වී ඔවුන්ට දරුණු විනාශයක් ඇති වීමට පෙර අවවාදයක් වශයෙන් මෙවැනි එක් එක් සංඥාවන් යැව්වේය. පළමුව ගංවතුරක් ද පසුව ඔවුන්ගේ වගාවන් විනාශ කිරීමට පළඟැටියන් ද ඉන් පසුව මිනිසුන්ව හා පශු කුලයට අයත් සතුන්ව හානි කිරීමට කිනිතුල්ලන් ද ඉන් පසුව ඔවුන්ගේ ජීවිතය දුෂ්කරතාවට පත් කිරීමට සෑම තැනම ගෙම්බන් ද පසුව ආහාර හා පානයන්හි රුධිරයන් ද අල්ලාහ් ඇති කළේය. මෙයින් එක් සංඥාවකට ඔවුන් මුහුණ පෑ විට ඔවුන් නබි මූසා තුමාණන්ගෙන් ඔවුන්ට මෙම පිරික්සුමෙන් මිදීමට අල්ලාහ්ගෙන් ප්රාර්ථනා කරන මෙන් ඉල්ලා සිටියෝය. එතුමන්ගේ ප්රාර්ථනාවෙන් අනතුරුව එය ඔවුන්ගෙන් ඉවත් වූ වහාම මෙය මූසාගේ හූනියමක් යැයි පැවසුවෝය. නැවත ඔවුන් වෙත ඉහත සඳහන් තවත් සංඥාවක් අල්ලාහ් යැව්වේය. එවිට ද ඔවුන් එසේම කළෝය.
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ ۖ لَئِن كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَائِيلَ
(සංඥාවන් ලෙස පහළ වන) දඬුවම ඔවුන් මත පතිත වූ විටක ‘මූසා, නුඹගේ පරමාධිපති නුඹ සමග ගිවිස ගත් දැයට අනුව ඔහුගෙන් අප වෙනුවෙන් ප්රාර්ථනා කරනු මැනව! මෙම දඬුවම නුඹ අපෙන් ඉවත් කළේ නම්, සැබැවින්ම අපි නුඹව විශ්වාස කරන්නෙමු. තවද සැබැවින්ම නුඹ සමග ඉස්රාඊල්ගේ දරුවන්ව යවන්නෙමු’ යැයි ඔවුහු පැවසූහ.
فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَىٰ أَجَلٍ هُم بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ
ඔවුන් (මුහුදුබත් වීමෙන් මරණය) ළඟා වන නියමිත කාලය දක්වා අප ඔවුන්ගෙන් දඬුවම ඉවත් කළ සැණින් ඔවුහු (එම ගිවිසුම) කඩ කරන්නන් වූහ.
فَانتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ
අපගේ සංඥාවන් ඔවුන් අසත්යය කළ හේතුවෙන් ද ඔවුන් ඒ පිළිබඳව නොසැලකිලිමත්ව සිටි හේතුවෙන් ද අපි ඔවුන්ගෙන් පලිගත්තෙමු. ඔවුන්ව අපි මුහුදෙහි ගිල්වීමු.
32වැඩි විස්තර සඳහා අල් කුර්ආන් 26:52-67 දක්වා ආයතයන් බලන්න.
وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا ۖ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنَىٰ عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَا صَبَرُوا ۖ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَمَا كَانُوا يَعْرِشُونَ
දුර්වලයින් ලෙස සලකනු ලැබූ පිරිසට(ඉස්රාඊල්ගේ දරුවන්ට) අප භාග්යමත් කළ දේශයේ නැගෙනහිර හා එහි බටහිර (ප්රදේශයන්) අපි උරුම කර දුන්නෙමු. ඉස්රාඊල්ගේ දරුවන් කෙරෙහි ඔවුන් ඉවසූ හේතුවෙන් නුඹේ පරමාධිපතිගේ අලංකාර වදන පූර්ණවත්ව ඉටු විය. තවද ෆිර්අවුන් හා ඔහුගේ පිරිස (සංවර්ධනය සඳහා) නිර්මාණය කරමින් සිටි දෑ හා ඔවුන් ඉහළට තනමින් සිටි (ගොඩනැගිලි වැනි) දෑ අපි සහමුලින්ම විනාශ කර දැමුවෙමු.
33එනම් එකල තිබූ ගස් කොළං වලින් පිරුණු සරුසාරවත් ප්රදේශයක් යැයි අල් කුර්ආන් විවිරණ ග්රන්ථයන්හි සඳහන් වී ඇත.
وَجَاوَزْنَا بِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتَوْا عَلَىٰ قَوْمٍ يَعْكُفُونَ عَلَىٰ أَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚ قَالُوا يَا مُوسَى اجْعَل لَّنَا إِلَـٰهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ ۚ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ
ඉස්රාඊල්ගේ දරුවන්ව අපි මුහුදින් එතෙර කෙරෙව්වෙමු. එවිට තමන් සතු පිළිමයන් මත (වැඳුම් පිදුම් කරමින්) රැඳී සිටින පිරිසක් වෙත ඔවුහු පැමිණියහ. “මූසා! ඔවුනට (පිළිම වලින් යුත්) දෙවිවරුන් සිටින්නාක් මෙන් අපට ද දෙවියෙකු ඇති කරනු මැනව”යි ඔවුහු පැවසූහ. “සැබැවින්ම නුඹලා අඥාන පිරිසකි. ඔවුන් කවර දැයක (වැඳුම් පිදුම් කරමින්) සිටින්නේ ද සැබැවින්ම ඒවා විනාශ වී යන්නකි. තවද ඔවුන් කරමින් සිටින දෑ නිෂ්ඵලය.” යැයි ඔහු(මූසා) පැවසුවේය.
إِنَّ هَـٰؤُلَاءِ مُتَبَّرٌ مَّا هُمْ فِيهِ وَبَاطِلٌ مَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ
ඉස්රාඊල්ගේ දරුවන්ව අපි මුහුදින් එතෙර කෙරෙව්වෙමු. එවිට තමන් සතු පිළිමයන් මත (වැඳුම් පිදුම් කරමින්) රැඳී සිටින පිරිසක් වෙත ඔවුහු පැමිණියහ. “මූසා! ඔවුනට (පිළිම වලින් යුත්) දෙවිවරුන් සිටින්නාක් මෙන් අපට ද දෙවියෙකු ඇති කරනු මැනව”යි ඔවුහු පැවසූහ. “සැබැවින්ම නුඹලා අඥාන පිරිසකි. ඔවුන් කවර දැයක (වැඳුම් පිදුම් කරමින්) සිටින්නේ ද සැබැවින්ම ඒවා විනාශ වී යන්නකි. තවද ඔවුන් කරමින් සිටින දෑ නිෂ්ඵලය.” යැයි ඔහු(මූසා) පැවසුවේය.
قَالَ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَـٰهًا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ
(සෙසු) විශ්ව වාසීන්ට වඩා අල්ලාහ් නුඹලාව ශ්රේෂ්ඨවත් කර තිබිය දී ඔහු හැර (වෙනත්) දෙවියෙකු නුඹලා වෙනුවෙන් මා සොයන්නෙම් ද?
وَإِذْ أَنجَيْنَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ ۖ يُقَتِّلُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ ۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَاءٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ
නුඹලාට දරුණු වදහිංසා පමුණුවමින් නුඹලාගේ පුතුන් මරා දමමින් හා නුඹලාගේ ස්ත්රීන්ව (වහල් භාවයෙන්) ජීවත් වන්නට ඉඩ හරිමින් සිටිය දී ෆිර්අවුන්ගේ ජනයාගෙන් අප නුඹලාව මුදවා ගත් අවස්ථාව (සිහිපත් කරවු). මේවායෙහි නුඹලාගේ පරමාධිපතිගෙන් මහත් වූ පිරික්සුමක් (නුඹලාට) විය.
وَوَاعَدْنَا مُوسَىٰ ثَلَاثِينَ لَيْلَةً وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ۚ وَقَالَ مُوسَىٰ لِأَخِيهِ هَارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ
අපි මූසාට රාත්රී තිහක් (කන්දෙහි රැඳී සිටීමට) නියම කළෙමු. තවද එය (තවත් දින) දහයකින් පූර්ණ කළෙමු. එබැවින් තම පරමාධිපති නියම කළ කාලය රාත්රී හතළිහක් ලෙස සම්පූර්ණ විය. “මාගේ පිරිස අතර නුඹ මා වෙනුවෙන් නියෝජනය කර (ඔවුන්ව යහපතින්) සංශෝධනය කරවු. තවද කලහකම් කරන්නන්ගේ මාර්ගය අනුගමනය නොකරවු” යැයි මූසා තම සහෝදරයා වන හාරූන්ට පැවසුවේය.
34ඉස්රාඊල්වරුන් ෆිර්අවුන්ගෙන් අභයදායී වූ පසු නිදහස් වූ ජීවිතයකට උරුමකම් පෑවෝය. එවිට ඔවුන් නබි මූසා තුමාණන්ගෙන් තමන්ට අනුගමනය කිරීම පිණිස නව නීති මාලාවක් ඉල්ලා සිටියෝය. මේ සඳහා අල්ලාහ් නබි මූසා තුමාණන්ව දින හතළිහක් භක්තියෙන් වාඩි වී සිටීමට තූර් කන්ද වෙත කැඳෙව්වේය. මේ කාලය තුළ නබි මූසා තුමාණන් නැමදුම්හි හා උපවාස ශීලයේ නියැළෙමින් තමන්ගේ අධ්යාත්මිකභාවය වර්ධනය කර ගත්තේය. මෙමගින් ඔහු අල්ලාහ්ගෙන් වූ ධර්ම පුස්තකය ලබා ඒ අනුව කි්රයා කිරීමට ශක්තියක් ඇති කර ගත්තේය. මෙම කාලය තුළ ඔහුට තව්රාතය නැමැති ධර්ම පුස්තකය ද දෙනු ලැබීය.
وَلَمَّا جَاءَ مُوسَىٰ لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَن تَرَانِي وَلَـٰكِنِ انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي ۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا ۚ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ
අප නියම කළ කාලයෙහි මූසා (කන්දට) පැමිණ ඔහු සමග ඔහුගේ පරමාධිපති කතා කළ විට “මාගේ පරමාධිපතියාණනි, නුඹ දෙස මා බලන්නට මට (නුඹව) පෙන්වනු මැනව!” යැයි ඔහු පැවසුවේය. “(මෙලොව ජීවිතයේ දී) නුඹ මා දකින්නට නොහැක්කේමය. නමුත් නුඹ එම කන්ද දෙස බලවු. එය(එම කන්ද) එහි ස්ථානයේ ස්ථාවරව තිබුණේ නම් නුඹ මාව දකිනු ඇතැ”යි ඔහු(අල්ලාහ්) පැවසුවේය. තම පරමාධිපති එම කන්දට “තජල්ලියත්” වූ විට ඔහු එය සුනු විසුනු කළේය. මූසා සිහිසුන්ව ඇද වැටුණේය. ඔහු සිහිසන් වූ විට “නුඹ සුවිශුද්ධය. නුඹ වෙත මම පශ්චාත්තාප වෙමි.මම (මෙලොවෙහිදී කිසිවෙකුටත් අල්ලාහ්ව බැහැදැක නොහැකි යැයි විශ්වාස කරන) විශ්වාසිකයින් අතුරින් පළමුවැන්නා වෙමි” යැයි ඔහු පැවසුවේය.
35මෙම ආයතය ‘මුතෂාබිහාත්’ චින්තනයට ගෝචර නොවන(අචින්තෙය්ය) ගණයට අයත් ආයතයන් කිහිපයකින් එකකි. “තජල්ලියත්” යන අරාබි පදය බොහෝ අවස්ථාවන්හි පොදුවේ වාග් චාතූර්යයට අනුව ‘ආලෝකය දිස්වීම’ යන්නෙන් භාවිත කරනු ලැබේ. නමුත් මෙම ආයතයට අදාළ නිසි පරිපූර්ණ අරුත අල්ලාහ් පමණක් දනියි. මන්දයත් අල්ලාහ් කිසිදු මැවුමකින් නිදර්ශනය කළ නොහැකි සුවිශුද්ධයකි. ඇතැම් අල් කුර්ආන් විවරණකරුවන් එම ආයතයට කිසිදු විවරණයකින් තොරව ඒ අයුරින්ම විශ්වාස කිරීම උචිත යැයි ද ඇතැම් විවරණකරුවන් මෙහි අදහස ‘පරමාධිපති වන අල්ලාහ්ගේ ආලෝකය කන්ද දෙසට දිස් වීමය’ යැයි ද අදහස් දක්වති.
قَالَ يَا مُوسَىٰ إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِي وَبِكَلَامِي فَخُذْ مَا آتَيْتُكَ وَكُن مِّنَ الشَّاكِرِينَ
“අහෝ මූසා, මාගේ දූත පණිවිඩයන් තුළින් ද මා (නුඹ සමග) කතා කිරීම තුළින් ද මිනිසුන් අතුරින් මා නුඹව තෝරා ගතිමි. එබැවින් මා නුඹට පිරිනැමූ දෑ රැගෙන නුඹ කෘතවේදීන් අතුරින් වවු” යැයි ඔහු(අල්ලාහ්) පැවසුවේය.
وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الْأَلْوَاحِ مِن كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَتَفْصِيلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا بِأَحْسَنِهَا ۚ سَأُرِيكُمْ دَارَ الْفَاسِقِينَ
තවද (තව්රාතය) උපදේශයක් වශයෙන් ද සෑම දෙයක්ම පැහැදිලි කිරීමක් වශයෙන් ද ඔහු වෙනුවෙන් සෑම දෙයක්ම ඵලකයන්හි අපි සටහන් කළෙමු. එබැවින් එය දැඩි සේ ග්රහණය කර ගනිවු. එහි ඉතා අලංකාර දෑ ග්රහණය කර ගන්නා ලෙස නුඹේ ජනයාට විධානය කරවු. පාපතරයින්ගේ නිවහන මා නුඹලාට පෙන්වා දෙමි.
36එනම් මෙය ඉස්රාඊල්වරුන් සිරියා හා පලස්තීන දේශය අත්පත් කර ගැනීම පිළිබඳ ශුභාරංචියකි.
سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَإِن يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوا بِهَا وَإِن يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا وَإِن يَرَوْا سَبِيلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ
කිසිදු සාධාරණයකින් තොරව මිහිතලයේ උඩඟුකම් පෑ අයව මාගේ වදන් වෙතින් මම හරවා දමමි. ඔවුන් (මාගේ) සියලු සංඥාවන් දුටුව ද ඒවා විශ්වාස නොකරති. යහමග දුටු විට එය (තම) මාර්ගය ලෙස නොගනිති. අයහ මාර්ගය දුටු විට එය (තම) මාර්ගය ලෙස ගනිති. එය (එසේ සිදු වනුයේ,) ඔවුන් අපගේ සංඥාවන් අසත්යය කළ හේතුවෙන් හා ඒවා පිළිබඳව නොසැලකිලිමත්ව සිටි හේතුවෙනි.
وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَلِقَاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
කවරෙකු අපගේ සංඥාවන් හා පරමාන්ත දිනයේ හමුවීම අසත්යය කළේ ද ඔවුන්ගේ ක්රියාවන් නිෂ්ඵල විය. ඔවුන් කරමින් සිටි දැයට මිස ඔවුන්ට ප්රතිඵල දෙනු ලබන්නෙහු ද?
وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِن بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهُ خُوَارٌ ۚ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا ۘ اتَّخَذُوهُ وَكَانُوا ظَالِمِينَ
මූසාගේ ජනයා ඔහුට පසුව තමන්ගේ ආභරණ වලින්, හඬක් ඇති වසු (පැටවකුගේ) රුවක් (දෙවියන් වශයෙන්) සාදා ගත්තෝය. සැබැවින්ම එය ඔවුන් සමග කතා නොකරන බවත් ඔවුනට මග නොපෙන්වන බවත් ඔවුහු නුදුටුවෙහු ද? (නමුත්) ඔවුහු එය (නැමදුමට) ගත්තෝය. තවද ඔවුහු අපරාධකරුවන් වූහ.
37එනම් අල්ලාහ් සමග කතා කිරීමට නබි මූසා තුමාණන් ‘තූර්’ කන්දට ගිය පසුවය.
38මෙහි වැඩි විස්තර සඳහා අල් කුර්ආන් 20:85 සිට 95 දක්වා ආයතයන් එහි පාද සටහන් සමග බලන්න.
وَلَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ وَرَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا قَالُوا لَئِن لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ
සැබැවින්ම ඔවුන් (වසු රුව වන්දනය පිළිබඳව) පසුතැවිලි වී ඔවුන් මුළා වී ඇති බව වටහා ගත් විට, “අපගේ පරමාධිපති අපට කරුණාව දක්වා අපට පාප ක්ෂමාව නොදෙන්නේ නම් සැබැවින්ම අපි පාඩු විඳින්නන් අතුරින් වන්නෙමු” යැයි ඔවුහු ප්රකාශ කළෝය.
وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰ إِلَىٰ قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِي مِن بَعْدِي ۖ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ ۖ وَأَلْقَى الْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ ۚ قَالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَكَادُوا يَقْتُلُونَنِي فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْدَاءَ وَلَا تَجْعَلْنِي مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
මූසා තම ජනයා වෙත උදහස්ව ශෝකයෙන් නැවත පැමිණි විට “මාගෙන් පසු නුඹලා මා පසුපසින් කළ දෑ නපුරු විය. නුඹලාගේ පරමාධිපතිගේ විෂය කෙරෙහි නුඹලා ඉක්මන් වූවෙහු ද?” යැයි පැවසුවේය. ඔහු ඵලකයන් පහළට හෙළා, තම සහෝදරයාගේ(හාරූන්ගේ) හිසෙන් තමන් වෙත ඔහුව අදිමින් අල්ලා ගත්තේය. (එවිට) ඔහු “මාගේ මවගේ පුතණුවනි! සැබැවින්ම මෙම ජනයා මා දුර්වලයෙකු බවට පත් කළෝය. ඔවුන් මා මරා දැමීමට තැත් කළෝය. සතුරන්ට මා පිළිබඳව සතුටු වීමට ඉඩ නොතබවු. තවද අපරාධකාර ජනයා සමග මා පත් නොකරවු” යැයි පැවසුවේය.
قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِأَخِي وَأَدْخِلْنَا فِي رَحْمَتِكَ ۖ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ
“මාගේ පරමාධිපතියාණනි! මට හා මාගේ සහෝදරයාට සමාව දෙනු මැනව! නුඹගේ කරුණාවෙහි අපව ඇතුළත් කරනු මැනව! කරුණාවන්තයින්ගෙන් අති කරුණාවන්තයා නුඹය” යැයි ඔහු(මූසා) පැවසුවේය.
إِنَّ الَّذِينَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُفْتَرِينَ
සැබැවින්ම කවරෙකු වසුපැටවා (තම දෙවියන් ලෙස) ගත්තේ ද ඔවුන්ව තම පරමාධිපතිගෙන් වූ උදහස ද ලෞකික ජීවිතයේ නින්දාව ද වෙළා ගනු ඇත. මෙලෙසය අප (අල්ලාහ් කෙරෙහි බොරු) ගොතන්නන්ට ප්රතිවිපාක ලබා දෙනුයේ.
وَالَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئَاتِ ثُمَّ تَابُوا مِن بَعْدِهَا وَآمَنُوا إِنَّ رَبَّكَ مِن بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ
තවද කවරෙකු අයහකම් කර පසුව (ඉන් වැළකී) ඒවාට අනතුරුව පශ්චාත්තාප වී විශ්වාස කළේ ද (ඔවුන් කෙරෙහි) එයට පසුව සැබැවින්ම නුඹේ පරමාධිපති ක්ෂමාශීලීය පරම කරුණාභරිතය.
وَلَمَّا سَكَتَ عَن مُّوسَى الْغَضَبُ أَخَذَ الْأَلْوَاحَ ۖ وَفِي نُسْخَتِهَا هُدًى وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ
මූසාගෙන් කෝපය නිවී ගිය කල්හි ඔහු ඵලකයන් (අතට) ගත්තේය. ඒවායෙහි ලේඛන ගත දෑහි ‘තම පරමාධිපති කෙරෙහි බියවන්නන්හට යහමග හා කරුණාව ඇතැ’යි (සටහන්ව) තිබිණ.
وَاخْتَارَ مُوسَىٰ قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِّمِيقَاتِنَا ۖ فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُم مِّن قَبْلُ وَإِيَّايَ ۖ أَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاءُ مِنَّا ۖ إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَن تَشَاءُ وَتَهْدِي مَن تَشَاءُ ۖ أَنتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۖ وَأَنتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ
(කන්දට යාමට) අප නියම කළ කාලය සඳහා මූසා තම ජනයාගෙන් මිනිසුන් හැත්තෑ දෙනෙකු තෝරා ගත්තේය. භූමි කම්පාව ඔවුන්ව ග්රහණය කළ කල්හි “මාගේ පරමාධිපතියාණනි, නුඹ අභිමත කළේ නම් මීට පෙරම ඔවුන්ව ද මා ද විනාශ කරන්නට තිබිණ.අප අතුරින් වූ අඥානයින් කළ දෑ හේතුවෙන් නුඹ අපව විනාශ කරන්නෙහු ද? මෙය නුඹගේ පරීක්ෂණයක් මිස නැත. මෙමගින් නුඹ අභිමත කළ අයව නොමග යන්නට ඉඩ හරින්නෙහිය. නුඹ අභිමත කළ අයව යහමගට යොමු කරන්නෙහිය. නුඹ අපගේ භාරකරුය. එබැවින් අපට ක්ෂමා කරනු මැනව! තවද අපට කරුණාව දක්වනු මැනව! නුඹ පාප ක්ෂමා කරන්නන්ගෙන් ශ්රේෂ්ඨයාය යැයි ඔහු(මූසා) පැවසුවේය.
39නබි මූසා තුමාණන් තව්රාතය රැගෙන ආ කල්හි ඇතැම් ඉස්රාඊල්වරුන් අල්ලාහ්ගේ කථාව ඍජුව තමන් ඇහුම්කන් දෙන තුරු මෙම තව්රාතය අනුව අපි ක්රියා නොකරන්නෙමු යැයි පැවසුවෝය. එවිට නබි මූසා තුමාණන් ඔවුනතුරින් හැත්තෑ දෙනෙකු තෝරා ගෙන නැවත තූර් නැමැති කන්ද වෙත ගියේය. එහිදී අල්ලාහ්ගේ කථාවට මොවුන් ඍජුවම සවන් දුන් අතර එහෙත් මොවුන් එය විශ්වාස නොකොට ව්යාජ යැයි පවසා අල්ලාහ්ව ඍජුව බැලීමට අවශ්යය යැයි වාද කළෝය. මොවුන්ගේ මෙම හිතුවක්කාරකමට දඬුවමක් වශයෙන් භූමිකම්පාවක් ඇති වී මොවුන් සිහිසුන්ව ඇද වැටී විනාශ වුණෝය. නබි මූසා තුමාණන්ගේ අයැදීම හේතුවෙන් මෙම සැත්තෑ දෙනාට නැවත අල්ලාහ් ජීවය ලබා දුන්නේය. යැයි අල් කුර්ආන් විවරණ ග්රන්ථයන්හි සඳහන් වී ඇත.
وَاكْتُبْ لَنَا فِي هَـٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ إِنَّا هُدْنَا إِلَيْكَ ۚ قَالَ عَذَابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشَاءُ ۖ وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ ۚ فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالَّذِينَ هُم بِآيَاتِنَا يُؤْمِنُونَ
“තවද මෙලොවෙහි හා පරලොවෙහි අපට යහපත සටහන් කරනු මැනව! සැබැවින්ම අපි නුඹ වෙතට පශ්චාත්තාප වී හැරුණෙමු.” (යනුවෙන් ද මූසා පැවසුවේය.) “මාගේ දඬුවම මා අභිමත කරන්නන්ට පමුණුවන්නෙමි. (නමුත්) මාගේ කරුණාව සියල්ලටම ව්යාප්තව ඇත්තේය. තවද බිය භක්තිමත් වී zසකාතය දෙන්නන්ට හා අපගේ වදන් විශ්වාස කරන අයට මම එය (නියම කොට) සටහන් කරමි” යැයි ඔහු(අල්ලාහ්) පැවසුවේය.
40මෙයින් අදහස් වන්නේ අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට සියලූ පාපතරයින් සුදුස්සන් වූවද සීමාව ඉක්මවා ගියවුන් අතුරින් ඔහු අභිමත කළවුනට පමණක් දඬුවම් කරන්නේය යන්නය. එහෙත් අල්ලාහ්ගේ කරුණාව හා දයාව සියලූ දෙනා කෙරෙහි ආවරණය වන්නේය.
الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنجِيلِ يَأْمُرُهُم بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ ۚ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنزِلَ مَعَهُ ۙ أُولَـٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
ඔවුන් කවරහුදයත්, කවරෙකුව තව්රාතයෙහි හා ඉන්ජීලයෙහි සටහන් කරනු ලැබූවෙකු ලෙස තමන් අබියස දකින්නේ ද එම අකුරු නොදත් නබිවරයා වූ රසූල්වරයාණන්ව අනුගමනය කරන්නන්ය. ඔවුන්හට ඔහු යහපත විධානය කරන්නේය. අයහපතින් (පාපයෙහි නියැළෙන) ඔවුන්ව වළකන්නේය. පිවිතුරු දෑ ඔවුනට අනුමත කරන්නේය. අපිරිසිදු දෑ ඔවුන් කෙරෙහි තහනම් කරන්නේය. ඔවුන්ගේ බර ද ඔවුන් මත වූ විලංගු ද ඔවුන්ගෙන් ඉවත් කර දමන්නේය. එබැවින් කවරෙකු ඔහුව විශ්වාස කර ඔහුට සහය ලබා දී ඔහුට උදව් කර ඔහු සමග පහළ කරන ලද ආලෝකය අනුගමනය කළේ ද ඔවුහුමය ජයග්රාහකයෝ වන්නේ.
41මෙයින් අදහස් වන්නේ අල් කුර්ආනයට පෙර පහළ වූ තව්රාත්, ඉන්ජීල් වැනි ධර්ම පුස්තකයන්හි නබි මුහම්මද් තුමාණන්ගේ පැමිණීම පිළිබඳව සඳහන්ව තිබුණි යන්නය.
42මෙහි අකුරු නොදත් නබිවරයා යනු නබි මුහම්මද් තුමාණන්ය. අල්ලාහ් ඔහුව මෙලෙස අකුරු නොදන්නෙකු ලෙස පත් කළේ අල්ලාහ්ගෙන් පහළ වූ අල් කුර් ආනය එක්තරා ප්රාතිහාර්යයක් යැයි පෙන්වනු පිණිසය.
43මෙයින් අඟවනුයේ නබි මුහම්මද් තුමාණන්ගේ සමූහයා වන ලොව සියල්ලන්වය.
44මෙම ආයතයෙහි ‘බර’ හා ‘විලංගු’ යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ ඉස්රාඊල්වරුන්ගේ හිතුවක්කාර කම හේතුවෙන් ඔවුන්ට දඬුවමක් වශයෙන් පමුණුවනු ලැබූ දරුණු දහම් නීති රීතීන්ය. මෙම නීතීන් නබි මුහම්මද් තුමාණන්ගේ සමූහයාගෙන් ඉවත් කොට ඇත යන පණිවිඩයයි.
قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَكَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ
“ජනයිනි! සැබැවින්ම මම නුඹලා සියලු දෙනා සඳහා (පත්) වූ අල්ලාහ්ගේ රසූල්වරයා වෙමි. ඔහු(අල්ලාහ්) කවරෙකුද යත් අහස්හි හා මිහිතලයෙහි ආධිපත්යය ඔහු සතුය. ඔහු හැර වෙනත් දෙවියෙකු නොමැත. ඔහු ජීවය දෙන්නේය. තවද මරණයට පත් කරන්නේය.එබැවින් නුඹලා අල්ලාහ්ව ද අල්ලාහ් හා ඔහුගේ වදන් විශ්වාස කළ, අකුරු නොදත් නබිවරයාණන් වූ ඔහුගේ රසූල්වරයාව ද විශ්වාස කරවු. තවද නුඹලා යහමග ලබනු පිණිස ඔහුව අනුගමනය කරවු.” යැයි (නබිවරය,) පවසවු.
وَمِن قَوْمِ مُوسَىٰ أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ
මූසාගේ ජනයා අතුරින් සත්යය තුළින් මග පෙන්වන හා එමගින් යුක්තිය ඉටු කරන පිරිසක් වූහ.
45මෙයින් අදහස් කරන්නේ ඉස්රාඊල්වරුන් අතුරින් නබි මූසා තුමාණන්ගේ දහම නිසි ලෙස පිළිපැද අව්යාජ තව්රාතය අනුගමනය කරන්නන් පිළිබඳවය. ඉතිහාසයේද ඉස්රාඊල්වරුන් අතුරින් කුඩා කණ්ඩායමක් කිසි කලක අව්යාජ දහමෙන් නොමග නොගියෝය යැයි සඳහන් වී ඇත.
وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ ۖ فَانبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۚ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ ۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَـٰكِن كَانُوا أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
ඔවුන්ව අපි ගෝත්ර දොළහකින් යුත් ජන කොටස් වශයෙන් බෙදා වෙන් කළෙමු. තමන්ගෙන් තම පිරිස ජලය ඉල්ලා සිටි කල්හි ‘නුඹගේ සැරයටියෙන් ගලට ගසවු’ යැයි අපි මූසාට වහී (දේව පණිවිඩය) පහළ කළෙමු. එ(ලෙස ගැසූ )සැනින් එයින් උල්පත් දොළොසක් පිපිරි මතු විය. සෑම ජන කොටසක්ම තම තමන්ගේ පැන් බොන ස්ථානය නිශ්චිතව හඳුනා ගත්හ. ඔවුන් මත වලාකුළු මගින් හෙවණැල්ලක් ඇති කළෙමු. තවද මන්නු හා සල්වා (යන ආහාරය) ද ඔවුනට පහළ කළෙමු. “නුඹලාට අප දුන් දෑහි යහ දෑ නුඹලා අනුභව කරවු.” (යැයි අපි පැවසුවෙමු. තවද ඔවුන්ගේ අකෘතඥතාව හේතුවෙන්) ඔවුන් අපට අපරාධ නොකළාහුය. නමුත් ඔවුන් තමන්ටම අපරාධ කරගන්නන් වූහ.-
46වැඩි විස්තර සඳහා අල් කුර්ආන් 2:55-60 දක්වා ආයතයන් පාද සටහන් සමග බලන්න.
47මෙය ස්වර්ගයෙන් බහා ලූ ආහාරයකි. මේ පිළිබඳව වැඩි විස්තර සඳහා අල් කුර්ආන් 2:57 අදාළ පාද සටහන බලන්න.
وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ اسْكُنُوا هَـٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُوا حِطَّةٌ وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيئَاتِكُمْ ۚ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ
“මෙම නගරයෙහි නුඹලා වාසය කරවු. තවද නුඹලා කැමති තැනක (කැමති දැය) එයින් අනුභව කරවු. හිත්තා යැයි පවසවු. නුඹලා සුජූද් කරමින් (එහි) දොරටුවෙන් ඇතුළු වවු. අපි නුඹලාගේ වැරදි වලට සමාව දෙන්නෙමු. යහ වැඩ කරනවුන්ට (යහ විපාක) මතුවට වැඩි කරන්නෙමු.” යැයි ඔවුනට කියනු ලැබූ අවස්ථාව (සිහිපත් කරවු).
48හිත්තා යනු “අපගේ පාපයන් වලට සමාව දෙනු මැනව!” යන ප්රාර්ථනාවයි.
فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَظْلِمُونَ
ඔවුන් අතුරින් අපරාධ කළවුන් (තමන්ගේ පාපක්ෂමාව සඳහා පැවසීමට අණ කරනු ලැබූ වචනය) තමන්ට පවසනු ලැබූවක් නොවන වචනයකට වෙනස් කළෙහුය. එබැවින් ඔවුන් අපරාධ කරමින් සිටි හෙයින් ඔවුන් කෙරෙහි අහසින් ව්යසනයක් අපි පහළ කළෙමු.
49මෙම ආයතයෙහි ඔවුනට පැවසීමට අණ කරනු ලැබූ වචනය හිත්තා එනම් “අපගේ පාපයන් වලට සමාව දෙනු මැනව!” යන්නයි. එහෙත් ඔවුන් එම වචනය සමච්චලයට ගනිමින් ඒ වෙනුවට හින්තා යැයි පැවසුවෝය. හින්තා යනු ධාන්යය යන අරුතයි.
وَاسْأَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ ۙ لَا تَأْتِيهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ نَبْلُوهُم بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ
(නබිවරය,) මුහුද අසල වූ ගම්මානය පිළිබඳව නුඹ ඔවුන්ගෙන් විමසවු. (එනම්) ඔවුන්ගේ සබ්ත් දිනයෙහි ඔවුන්ගේ මත්ස්යයින් දිය මතු පිට (රංචු වශයෙන්) ඔවුන් වෙත පැමිණි කල්හි සබ්ත් දිනයෙහි ඔවුහු (එදින නීතිය කඩ කරමින්) සීමාව ඉක්මවා ගිය අවස්ථාවෙහිය. තවද සබ්ත් නොවන දිනයෙහි උන් ඔවුන් වෙත නොපැමිණෙන්නෝය. ඔවුන් පාපකම් කරමින් සිටි හේතුවෙන් මෙලෙසය අප ඔවුන්ව පිරික්සුමට ලක් කළේ.
50‘සබ්ත්’ යනු සෙනසුරාදා දිනයයි. එම දිනය ඉස්රාඊල්වරුන්ට නැමදුම් සඳහා වූ සුවිශේෂී දිනයක් විය. එම දිනයෙහි ආර්ථික කටයුතු වල යෙදීම ඔවුන්ට තහනම් වී තිබුණි. ඔවුන් අතුරින් මුහුදු වෙරළෙහි ජීවත් වන පිරිසක් මත්ස්යයින් ඇල්ලීමෙන් මෙම තහනම කඩ කළෝය. ඔවුන්ට දඬුවමක් ලෙස ඔවුන්ගේ ස්වරූපය වඳුරන් හා ඌරන් බවට පත් විය. තවද අල් කුර්ආන් 2:65 ආයතයේ ද මේ පිළිබඳව සඳහන් වී ඇත.
وَإِذْ قَالَتْ أُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْمًا ۙ اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا ۖ قَالُوا مَعْذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ
“අල්ලාහ් විනාශ කර දමන්නට හෝ දැඩි දඬුවමකින් දඬුවම් කරන්නට යන පිරිසකට නුඹලා උපදෙස් දෙන්නේ මන්දැ?”යි ඔවුන් අතුරින් (එක්) සමූහයක්, (තවත් සමූහයකට) පැවසූ විට “(අප මෙලෙස කරනුයේ) නුඹලාගේ පරමාධිපති වෙත (ඉදිරිපත් කිරීමට) නිදහසට කරුණක් වශයෙන් ද ඔවුන් බිය භක්තිමත් විය හැකි නිසාවෙන් ද යැ”යි ඔවුන් පැවසූ අවස්ථාව (සිහියට නගවු).
51මෙම ගම් වැසියන් අතර කොටස් තුනක් සිටියහ. පළමු කොටස සබ්ත් නීතිය කඩ කළ උදවියයි. දෙවැනි කොටස සබ්ත් නීතිය කඩ කළ උදවියට අවවාද කළ උදවිය වන අතර තෙවන කොටස කිසිදු අවවාදයක් නොකළ උදවියයි. මෙහි තෙවැන්නෝ දෙවැන්නන්ගෙන් මෙසේ විමසූ අන්දම මෙහි සඳහන් වී ඇත.
فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ أَنجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذَابٍ بَئِيسٍ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ
කවර දෙයක් මගින් ඔවුහු උපදෙස් කරනු ලැබූවෝ ද එය ඔවුන් අමතක කළ කල්හි අයහපතින් (ඔවුන්ව) වැළැක්වූවන්ව (පමණක්) අපි ආරක්ෂා කළෙමු. තවද අපරාධකළවුන්ව ඔවුන් පාපකම් කරමින් සිටි හේතුවෙන් දැඩි දඬුවමකින් ග්රහණය කළෙමු.
فَلَمَّا عَتَوْا عَن مَّا نُهُوا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ
කවර දැයකින් ඔවුන් වළක්වනු ලැබුවේ ද එයින් ඔවුහු සීමාව ඉක්මවා ගිය කල්හි “අවමානයට පත් වූ රිළවුන් බවට නුඹලා පත් වනු”යි ඔවුනට අපි පැවසුවෙමු.
52මෙම ආයතයන් මගින් මුස්ලිම්වරුන්ට ඉතා වැදගත් උපදෙස් කිහිපයක් ඉදිරිපත් කර ඇත. පළමුවැන්න : ඕනෑම මුස්ලිම්වරයෙකු තමන් පමණක් යහකම් කිරීම නොසෑහෙන බවත් ඔහුට අන් අය යහමග කැඳවීම හා සමාජයෙන් දුෂ්ඨකම තුරන් කිරීම තම වගකීමක් බවත්ය. දෙවැන්න : යහමගට කැඳවන්නෙකු තම ඇරයුම ඵල දුන්න ද නොදුන්න ද අල්ලාහ් ඉදිරියේ තම වගකීම හේතුවෙන් යහපත සඳහා කැඳවිය යුතු බවයි. තුන්වැන්න : අප ඉලක්ක කරන පුද්ගලයින් අතර නරක පුරුදු තිබුණ ද ඔවුන්ගෙන් එක් පුද්ගලයෙකුට හෝ යහමග ලබයි යන යහ සිතුවිල්ලෙන් අල්ලාහ් වෙත ඇරයුම් කළ යුතු බවයි. තවද සබ්ත් පිළිබඳ වැඩි විස්තර සඳහා අල් කුර්ආන් 2:65 හි පාද සටහන බලන්න.
وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَن يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ ۗ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ الْعِقَابِ ۖ وَإِنَّهُ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ
(මළවුන්) නැගිටුවනු ලබන දිනය දක්වා කුරිරු දඬුවමක් ඔවුනට පමුණුවන අයව, ඔවුන් කෙරෙහි සැබැවින්ම එවන බව නුඹගේ පරමාධිපති දන්වා සිටි අවස්ථාව (සිහිපත් කරවු). සැබැවින්ම නුඹේ පරමාධිපති දඬුවම් දීමෙහි ඉතා ශීඝ්රය. තවද සැබැවින්ම ඔහු අති ක්ෂමාශීලීය පරම කරුණාභරිතය.
53මෙම ආයතය හිතුවක්කාර වූ යුදෙව්වන්ට අවවාදයකි. ඔවුන් ලොව අවසන් දින තෙක් පැමිණෙන මිනිසුන් විසින් හිංසාවට ලක් වන්නෝය. ශතක ගණනාවක් පුරා විවිධ පාලකයන් මගින් ඔවුන් හිංසාවට ලක් වී ඇති බව ඉතිහාසයේ ද සඳහන් වේ. මෙම ආයතයෙන් ඔවුන් සදහටම හිංසාවන්ට ලක් වන්නෝය යන්නෙන් අදහස් නොකරන අතර විවිධ කාලයන්හි ඔවුන් සතුටින් ද මෙලොව ජීවිතය භුක්ති විඳින්නෝය යන අදහස දෙයි.
وَقَطَّعْنَاهُمْ فِي الْأَرْضِ أُمَمًا ۖ مِّنْهُمُ الصَّالِحُونَ وَمِنْهُمْ دُونَ ذَٰلِكَ ۖ وَبَلَوْنَاهُم بِالْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
මිහිතලයෙහි ඔවුන්ව අපි සමූහයන් වශයෙන් බෙදා වෙන් කළෙමු. ඔවුන් අතුරින් දැහැමියන් ද තවද ඔවුන් අතුරින් එසේ නොවන අය ද වූහ. (දැහැමි නොවන) ඔවුන් (එයින් මිදී) නැවත හැරී ඒම පිණිස යහ දැයින් හා අයහ දැයින් අපි ඔවුන්ව පිරික්සුවෙමු.
فَخَلَفَ مِن بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْكِتَابَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هَـٰذَا الْأَدْنَىٰ وَيَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنَا وَإِن يَأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهُ يَأْخُذُوهُ ۚ أَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِم مِّيثَاقُ الْكِتَابِ أَن لَّا يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوا مَا فِيهِ ۗ وَالدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ
ඔවුන්ගෙන් පසුව (තව්රාත්) ධර්ම පුස්තකයට උරුමකම් පෑ තවත් පරපුරක් (පරම්පරානුගතව) පැමිණියෝය. ඔවුහු මෙම (අධම) ලොවෙහි අවිනිශ්චිත දැය (තෝරා) ගනිමින් අපට ක්ෂමා කරනු ලැබේවි යැයි පවසන්නෝය. තවත් එවැනිම අවිනිශ්චිත දැයක් ඔවුනට පැමිණි විට එය ද ඔවුහු ලබා ගන්නෝය. “අල්ලාහ් කෙරෙහි සත්යය හැර වෙනත් කිසිවක් ඔවුන් නොපැවසිය යුතු යැ”යි ධර්ම පුස්තකයෙහි ගිවිසුමක් ඔවුන්ගෙන් ගනු නොලැබුවේ ද? තවද ඔවුහු එහි ඇති දෑ හැදෑරුවෝය. බිය භක්තිකයින්ට (මතු ලොව) අවසන් නිවහන යහපත්ය. (ඒ බව) නුඹලා අවබෝධ කර නොගන්නෙහු ද?
54මෙයින් අදහස් කරනුයේ ඔවුහු ජනයින්ගෙන් අල්ලස් ගෙන ජනයින්ගේ මනෝ ඉච්ඡාවට අනුව තව්රාතයේ නීති රීතීන් මාරු කරන්නට වූහ. තවද ඔවුන් මෙයට අල්ලාහ් සමාව දෙනු ඇතැ’යි සිතූහ.
وَالَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتَابِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ
කවරෙකු ධර්ම පුස්තකය තදින් ග්රහණය කරන්නේ ද තවද සලාතය ස්ථාපිත කරන්නේ ද සැබැවින්ම අපි (එවැනි) සැදැහැමියන්ගේ ප්රතිඵල නිෂ්ඵල නොකරන්නෙමු.
وَإِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَظَنُّوا أَنَّهُ وَاقِعٌ بِهِمْ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُوا مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
(නබිවරය,) කන්ද ඔවුනට ඉහළින් සෙවණක් මෙන් අප ඔසවා එය තමන් මත පතිත වේවි යැයි ඔවුහු සිතූ අවස්ථාව (සිහිපත් කරවු. එවිට) “අපි නුඹලාට පිරිනැමූ (තව්රාතයෙහි අඩංගු) දෑ නුඹලා දැඩිව ග්රහණය කර ගනිවු. එහි ඇති දෑ මෙනෙහි කරවු. නුඹලා බිය භක්තිමත් විය හැක්කේය” (යැයි අපි පැවසුවෙමු).
55අල් කුර්ආන් 2:63 හි පාද සටහන සමග බලන්න.
وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِن بَنِي آدَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا بَلَىٰ ۛ شَهِدْنَا ۛ أَن تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَـٰذَا غَافِلِينَ
(නබිවරය,) ආදම්ගේ දරුවන්ගෙන් ඔවුන්ගේ කොඳුඇට පෙළෙන් ඔවුන්ගේ පරපුර නුඹගේ පරමාධිපති බිහි කොට ඔවුන්ව තමන්(අල්ලාහ්) කෙරෙහිම සාක්ෂි දැරීමට පත් කළේය. “මා නුඹලාගේ පරමාධිපති නොවේ ද?” (යැයි අල්ලාහ් විමසුවේය.) “එසේමය (ඔබමය අපගේ පරමාධිපති යැයි) අපි සාක්ෂි දැරුවෙමු” යැයි ඔවුහු පැවසුවෝය. (මෙලෙස අපි ප්රතිඥා ගත්තේ) “සැබැවින්ම මේ පිළිබඳව අපි අනවධානීව සිටියෙමු” යැයි (මළවුන්) නැගිටුවනු ලබන දිනයේ නුඹලා නොපැවසීම පිණිසය.
56සියලු මනුෂ්ය වර්ගයාව මෙලොවට යැවීමට පෙර ඔවුන්ගේ ආත්මාවන් එක් රැස් කර අල්ලාහ් ඔවුන්ගෙන් ගත් ප්රතිඥාව මෙම ආයතය මගින් පෙන්නුම් කර ඇත. එවිට ඔවුනට අවබෝධය හා තීරණය යන හැකියාවන් පිරිනමා ඔවුන්ගෙන් මෙම ප්රතිඥාව ගත්තේය.
أَوْ تَقُولُوا إِنَّمَا أَشْرَكَ آبَاؤُنَا مِن قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّن بَعْدِهِمْ ۖ أَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ
එසේ නැතහොත් “(අපට) පෙර (අල්ලාහ්ට) ආදේශ කළේ අපගේ පියවරුන්මය. අපි ඔවුන්ගෙන් පසු වූ පරපුරක් වූයෙමු. එබැවින් එම වැරදි කළවුන් කළ දෑ හේතුවෙන් නුඹ අපව විනාශයට පත් කරන්නෙහි දැ?”යි නුඹලා නොපැවසීම පිණිසය.
وَكَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
මෙලෙසය වදන් අප පැහැදිලි කරනුයේ. තවද ඔවුන් (යහමගට) නැවත හැරෙනු පිණිසය.
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ
(නබිවරය,) කවරෙකුට අපගේ වදන් අප පිරිනමා ඔහු එයින් මිදී ගියේ ද තවද ෂෙයිතාන් ඔහුව ලුහුබැඳ ඔහු නොමග ගිය අය අතුරින් කෙනෙකු වූයේ ද ඔහුගේ පුවත ඔවුනට පරායනය කර පෙන්වවු.
57බොහෝ විශාරදයින්ගේ මතයට අනුව මෙම ආයතයන් බල්ආම් ඉබ්නු බාඌරා නම් පුද්ගලයා පිළිබඳව සඳහන් වී ඇත. ඔහු ධාර්මික පුද්ගලයෙකි. තවද ඔහු දේව ග්රන්ථයන් පිළිබඳව මනා දැනුමක් ඇති කෙනෙකු වූ අතර ඔහු අල්ලාහ් වෙතින් ප්රාර්ථනා කළේ නම් එම ප්රාර්ථනාව පිළිගන්නා බවට ප්රචලිතව සිටියේය. එක් වාර්තාවකට අනුව නබි මූසා තුමාණන් ඔවුන්ගේ නගරයට පහර එල්ල කිරීමට සිතූ විට එම ජනයා නබි මූසා තුමාණන්ට එරෙහිව ප්රාර්ථනා කරන ලෙස ඉල්ලා සිටියෝය. පළමුව ඔහු ප්රතික්ෂේප කළ නමුත් පසුව එම පිරිසගෙන් අල්ලස් ගෙන ඔවුන්ගේ ඉල්ලීම පරිදි ප්රාර්ථනා කිරීමට උත්සහ කළේය. නමුත් එම අවස්ථාවේදී ඔහුගේ මුවින් පිටවූ වදන් එම ජනයින්ටම එරෙහි වූ ප්රාර්ථනාවක් විය. ඔහුගේ උත්සහය අසාර්ථක වූ හෙයින් දුරාචාරය සඳහා නබි මූසා තුමාණන්ගේ සේනාව වෙත කාන්තාවන් යවන ලෙස ඔහු එම පිරිසට උපදෙස් දුන්නේය. නබි මූසා තුමාගේ සේනාව මෙම කුමන්ත්රණයට හසු වී වසංගත රෝගයක් පැතිරී ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනා මරණයට පත් වුණෝය. ඕනෑම අයෙකු තමන්ට කෙතරම් විශාල ධර්මය පිළිබඳ දැනුමක් තිබියදීත් ලෞකික ආශාවන් මුල් කොට ගෙන ඉන් ඈත්ව ක්රියා කළේනම් මහා හානියකට පාත්රවනු ඇත යැයි මෙම ආයතයෙන් අවවාද කොට ඇත.
وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَـٰكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ ۚ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَث ۚ ذَّٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا ۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ
අපි අභිමත කළේ නම් එමගින් අප ඔහුව උසස් කරන්නට තිබුණි. එනමුත් ඔහු ලොව වෙත නැඹුරු වී තම ආශාවන් පිළිපැද්දේය. එබැවින් ඔහුගේ උපමාව සුනඛයාගේ උපමාව වැනිය. නුඹ ඌ පලවා හැරිය ද ඌ (දිව එළියට දමමින්) හතිලනු ඇත. නුඹ ඌ (නිකරුණේ) අත හැර දැමුව ද ඌ (දිව එළියට දමා) හතිලනු ඇත. අපගේ සංඥාවන් බොරු කළ පිරිසගේ උපමාව මෙයයි. (නබිවරය,) ඔවුන් කල්පනා කරනු පිණිස නුඹ (අසත්යය කළවුන්ගේ) වෘත්තාන්තයන් පවසවු.
58ඇතැම් විශාරදයින්ගේ මතයට අනුව බල්ආම් ඉබ්නු බාඌරා නම් පුද්ගලයාගේ දිව ළය ප්රදේශය දක්වා දික් වී ඔහු සුනඛයෙකු මෙන් විය යැයි සඳහන් වී ඇත.
سَاءَ مَثَلًا الْقَوْمُ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَأَنفُسَهُمْ كَانُوا يَظْلِمُونَ
අපගේ වදන් අසත්යය කර තවද තමන්ටම අපරාධ කර ගනිමින් වුන් ජනයින්ගේ උපමාව නපුරු විය.
مَن يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِي ۖ وَمَن يُضْلِلْ فَأُولَـٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ
කවරෙකුව අල්ලාහ් යහමගට යොමු කළේ ද ඔහුමය යහමග ලද්දා වනුයේ. තවද කවුරුන්ව අල්ලාහ් (ඔවුන්ගේ ප්රතික්ෂේපය හා නපුරුකම් හේතුවෙන්) නොමග යාමට ඉඩ හැරියේ ද ඔවුහුමය අලාභවන්තයෝ වනුයේ.
وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ ۖ لَهُمْ قُلُوبٌ لَّا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لَّا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لَّا يَسْمَعُونَ بِهَا ۚ أُولَـٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ أُولَـٰئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ
සැබැවින්ම ජින්නුන්ගෙන් හා මිනිසුන්ගෙන් බොහෝ දෙනා නිරය වෙනුවෙන් අපි මවා ඇත්තෙමු. ඔවුනට හදවත් ඇත. ඒවායින් ඔවුහු (සත්යය) වටහා නොගනිති. තවද ඔවුනට දෑස් ඇත. ඒවායින් ඔවුහු (සත්යය දෙස) නොබලති. තවද ඔවුනට කන් ඇත. ඒවායින් ඔවුහු (සත්යයට) සවන් නොදෙති. ඔවුහු පශු කුලයට අයත් සතුන් මෙන්ය. නැත. ඔවුහු (ඊට) වඩා මුළා වූවන්ය. ඔවුහුමය අනවධානීන් වන්නෝ.
وَلِلَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ فَادْعُوهُ بِهَا ۖ وَذَرُوا الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمَائِهِ ۚ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
අල්ලාහ්ට ඉතා අලංකාර නාමයන් ඇත්තේය. ඒවා මගින් නුඹලා ඔහුව (පමණක්) ඇයැදිවු. ඔහුගේ නාමයන් විෂයෙහි විකෘති කරන්නන්ව අතහැර දමවු. ඔවුන් කරමින් සිටි දෑ ඔවුනට ඵලවිපාක දෙනු ලබන්නෝය.
59දේව ආදේශකයින් ඔවුන් නමදිමින් සිටි මිථ්යා දේව පිළිරූ වලට අල්ලාහ්ගේ නාමයන් විකෘති කොට භාවිත කරමින් සිටියෝය. මෙම ආයතයෙන් මෙම ක්රියාව වළක්වා ඇති අතර මුස්ලිම්වරුන් වශයෙන් අපට අල් කුර්ආනයේ හා හදීසයන්හි අන්තර්ගත අල්ලාහ්ගේ නාමයන් හැර වෙන කිසිවක් අල්ලාහ්ව ආමන්ත්රණය සඳහා භාවිත නොකළ යුතු යැයි ද අවවාද කොට ඇත.
وَمِمَّنْ خَلَقْنَا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ
අප මැවූ අය අතුරින් සත්යය තුළින් මග පෙන්වන හා එමගින් යුක්තිය ඉටු කරන සමූහයක් ඇත.
60මොවුන් නබි මුහම්මද් තුමාණන්ගේ සමූහය යැයි බොහෝ අල් කුර්ආන් විද්වතුන්ගේ මතයයි.
وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ
(ඔවුනතුරින්) කවරෙකු අපගේ සංඥාවන් බොරු කරන්නේ ද ඔවුහු නොදන්නා අයුරින් අපි අනුක්රමයෙන් ඔවුන්ව ග්රහණය කරගන්නෙමු.
وَأُمْلِي لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ
“ඔවුනට මම අවකාශය ලබා දෙන්නෙමි. සැබැවින්ම මාගේ සැලසුම දැඩිය.”
أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا ۗ مَا بِصَاحِبِهِم مِّن جِنَّةٍ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ
“ඔවුන්ගේ සගයා( වන මුහම්මද්)ට කිසිදු උන්මත්තක බවක් නැත.” යැයි ඔවුන් සිතා නොබැලුවේ ද? ඔහු පැහැදිලි අවවාද කරන්නෙකු මිස නැත.
أَوَلَمْ يَنظُرُوا فِي مَلَكُوتِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا خَلَقَ اللَّهُ مِن شَيْءٍ وَأَنْ عَسَىٰ أَن يَكُونَ قَدِ اقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ ۖ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ
අහස්හි හා මිහිතලයෙහි ආධිපත්යයන් පිළිබඳවත් අල්ලාහ් නිර්මාණය කළ කිසිදු දැයක් පිළිබඳවත් ඔවුන්ගේ නියම වූ කාලය(මරණය) සමීප විය හැකි බවත් සිතා නොබැලුවේ ද? එබැවින් එ(ම අල් කුර්ආන)යට පසුව කවර වදනක් පිළිබඳව ද ඔවුන් විශ්වාස කරනුයේ?
مَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَا هَادِيَ لَهُ ۚ وَيَذَرُهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ
කවරෙකුව (තම ප්රතික්ෂේපය හේතුවෙන්) අල්ලාහ් නොමග යාමට ඉඩ හැරියේ ද ඔහුට යහමග පෙන්වන්නෙකු නැත. තවද ඔවුන්ගේ සීමාව ඉක්ම වීමෙහි ව්යාකූල වූ තත්ත්වයෙන් ඔහු ඔවුන්ව අතහැර දමන්නේය.
يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ رَبِّي ۖ لَا يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَا إِلَّا هُوَ ۚ ثَقُلَتْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ لَا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً ۗ يَسْأَلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ اللَّهِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ
(නබිවරය, “ලොව අවසන්) හෝරාව පිළිබඳව එය පැමිණෙනුයේ කවදා දැ?”යි ඔවුහු නුඹගෙන් විමසති. “ඒ පිළිබඳව දැනුම ඇත්තේ මාගේ පරමාධිපති අබියසමය. එහි නියමිත වේලාවට ඔහු හැර අන් කිසිවෙකුට එය හෙළි කළ නොහැක. එ(ම ඥන)ය අහස්හි හා මිහිතලයෙහි (වෙසෙන්නන්ට ඉතා) බැරෑරුම්ය. එය අනපේක්ෂිතව මිස නුඹලා වෙත පැමිණෙන්නේ නැතැ”යි පවසවු. මේ පිළිබඳව නුඹ හොදින් දන්නෙකු මෙන් නුඹගෙන් ඔවුහු විමසති. “ඒ පිළිබඳව දැනුම ඇත්තේ අල්ලාහ් අබියසමය. එනමුත් මිනිසුන් අතුරින් බොහෝ දෙනා (ඒ පිළිබඳව) නොදනිති”යි පවසවු.
قُل لَّا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ وَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوءُ ۚ إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
(නබිවරය,) “අල්ලාහ් අභිමත කළ දෑ මිස මා හටම යම් හානියක් (වළකා ගැනීමට) හෝ ප්රයෝජනයක් කිරීමට මා හැකියාව නොලබමි. මා ගුප්ත දෑ දැන සිටින්නේ නම් යහපත අධික ලෙස රැස්කර ගන්නට තිබුණි. තවද කිසිදු නපුරක් මා ස්පර්ශ නොකරන්නට තිබුණි. (නමුත්) විශ්වාස කරන පිරිසට මා අවවාද කරන්නෙකු හා ශූභාරංචි පවසන්නෙකු මිස නැත.”යැයි පවසවු.
هُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا ۖ فَلَمَّا تَغَشَّاهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًا فَمَرَّتْ بِهِ ۖ فَلَمَّا أَثْقَلَت دَّعَوَا اللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ آتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ
එකම ආත්මයකින්(ආදම්ගෙන්) නුඹලාව මවා එයින් එහි කලත්රයා(සහකාරිය වන හව්වා), ඇය සමග ඔහු වාසය කිරීම පිණිස නිර්මාණය කළේ (අල්ලාහ් වන) ඔහුමය. ඔහු(ආදම්) ඇයව වෙළා ගත් විට ඇය සුළු ගැබක් උසුලා එසමග ඇය සැරිසැරුවාය. (එය) ඇයට බරක් වූ විට “යහපත් කෙනෙකු නුඹ අපට පිරිනමන්නේ නම් අපි කෘතවේදීන් අතුරින් වන්නෙමු” යැයි ඔවුන් දෙදෙනා තම පරමාධිපති වන අල්ලාහ්ගෙන් අයැද සිටියෝය.
61මෙහි අදහස් කරන්නේ ‘ආදම්’ හා ‘හව්වා’ අතුරින් ඇති වූ ලොව පළමු ප්රසූතය සම්බන්ධ සිදුවීම පිළිබඳවය. ඔවුන් දෙදෙනාට මෙම ගැබ් ගැනීම පිළිබඳව පෙර නිදසුනක් නොමැති හෙයින් තම ගැබ බර වූ විට එහි යම් සතෙකු යැයි බියට පත් වී ‘සතෙකු නොඉපදී පිරිපුන් දරුවෙකු බිහි විය යුතු’ යැයි ආයතයෙහි සඳහන් පරිදි අල්ලාහ්ගෙන් ප්රාර්ථනා කළෝය.
فَلَمَّا آتَاهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهُ شُرَكَاءَ فِيمَا آتَاهُمَا ۚ فَتَعَالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ
ඔවුන් දෙදෙනාට යහපත් කෙනෙකු(දරුවෙකු) ඔහු පිරි නැමූ කල්හි ඔවුන් දෙදෙනාට ඔහු පිරිනැමූ දෑහි ඔවුන් දෙදෙනා ඔහුට(අල්ලාහ්ට) හවුල්කරුවන් ඇති කළෝය. ඔවුන්(ආදේශකයින්) ආදේශ තබන දැයින් අල්ලාහ් උත්තරීතරය.
62මෙම ආයතයෙහි ‘ඔවුන් දෙදෙනා ඔහුට(අල්ලාහ්ට) හවුල්කරුවන් ඇති කළෝය’ යනු අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙව්වරුන් නැමදීම නොව. නබි ආදම් හා හව්වා යන දෙදෙනා ෂෙයිතාන්ගේ පෙලඹවීමෙන් එම දරුවාට අබ්දුල්ලාහ් එනම් අල්ලාහ්ගේ ගැත්තා යන නාමය වෙනුවට අල්ලාහ්ට අයත් නොවන හාරිස් යන නාමය යොදමින් අබ්දුල් හාරිස් එනම් ආරක්ෂකයාගේ ගැත්තා යන නාමය යෙදූහ යන්න අල් කුර්ආන් විවරණ විද්වතුන්ගේ අදහසයි. තවද මෙම ආයතයෙන් අදහස් වන්නේ යමෙකුට දරුවෙකු උපත ලැබීමට පෙර “දෙවියනේ, උපත ලබන දරුවා දැහැමියෙකු කරනු මැනව” යි අයැදිනු ඇත. නමුත් දරුවා උපත ලැබීමෙන් අනතුරුව දරුවාගේ ධාර්මික තත්ත්වය වෙනතකලා වෙනත් දෙයකට යොමු කරනු ඇත යන්නයි.
أَيُشْرِكُونَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْئًا وَهُمْ يُخْلَقُونَ
කිසිවක් නිර්මාණය කළ නොහැකි දැය, ඒවාම (අල්ලාහ් විසින්) නිර්මාණය කරනු ලැබ සිටිය දී ඔවුන් (ඒවා අල්ලාහ්ට) ආදේශ තබනුයේ ද?
وَلَا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْرًا وَلَا أَنفُسَهُمْ يَنصُرُونَ
තවද (ආදේශ තබනු ලැබූවන් වන) මොවුන්, ඔවුනට උදව් කිරීමට (කිසිදු) හැකියාවක් නොලබති. මොවුහු තමන්ටම පවා උදව් කර නොගනිති.-
وَإِن تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدَىٰ لَا يَتَّبِعُوكُمْ ۚ سَوَاءٌ عَلَيْكُمْ أَدَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنتُمْ صَامِتُونَ
යහමග වෙත (පතමින්) නුඹලා (මිථ්යා දෘෂ්ටික) ඔවුන්ව ඇරයුම් කළ ද නුඹලාව ඔවුහු අනුගමනය නොකරති. නුඹලා ඔවුන්ව ඇරයුම් කළ ද නුඹලා නිහැඬියාවෙන් සිටිය ද නුඹලාට එක හා සමානය.
إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ ۖ فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا لَكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ
(ආදේශ තබන්නෙනි!) සැබැවින්ම අල්ලාහ් හැර නුඹලා (දෙවිවරුන් යැයි) ඇයැදින අය නුඹලා මෙන් (අල්ලාහ්ගේ) ගැත්තන්ය. එබැවින් නුඹලා සත්යවාදීන්ව සිටින්නේ නම් නුඹලා ඔවුන්ව ඇයැදිවු. නුඹලාට ඔවුන් ප්රතිචාර දක්වත්වා.
أَلَهُمْ أَرْجُلٌ يَمْشُونَ بِهَا ۖ أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِهَا ۖ أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِهَا ۖ أَمْ لَهُمْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا ۗ قُلِ ادْعُوا شُرَكَاءَكُمْ ثُمَّ كِيدُونِ فَلَا تُنظِرُونِ
ඔවුන් ඇවිදිය හැකි පාද ඔවුනට තිබේ ද? නැතහොත් ඔවුන් ඇල්ලිය හැකි දෑත් ඔවුනට තිබේ ද? නැතහොත් ඔවුන් බැලිය හැකි දෑස් ඔවුනට තිබේ ද? නැතහොත් ඔවුන් ශ්රවණය කළ හැකි කන් ඔවුනට තිබේ ද? (නබිවරය,) “නුඹලා( ආදේශ කළ අල්ලාහ්)ගේ හවුල්කරුවන්ව ඇයැදිවු. පසුව මා හට (එරෙහිව) කුමන්ත්රණය කරවු. නුඹලා මා හට කිසිදු අවකාශයක් ලබා නොදෙවු” යැයි (ඔවුනට) පවසවු.
إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتَابَ ۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ
සැබැවින්ම මාගේ භාරකරු වන්නේ ධර්ම පුස්තකය(අල් කුර්ආනය) පහළ කළා වූ අල්ලාහ්මය. තවද ඔහු දැහැමියන්ට ද භාරුකරු වන්නේය.
وَالَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِ لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَلَا أَنفُسَهُمْ يَنصُرُونَ
තවද ඔහු හැර නුඹලා ඇයැදින දෑ නුඹලාට උදව් කිරීමට හැකියාව නොලබති. ඔවුහු තමන්ටම පවා උදව් කර නොගනිති.
وَإِن تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدَىٰ لَا يَسْمَعُوا ۖ وَتَرَاهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ وَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ
යහමග වෙත (පතමින්) නුඹලා ඔවුන්ව(පිළිරූ) ඇයැදිය ද (නුඹලාට) ඔවුහු සවන් නොදෙති. ඔවුහු නුඹ දෙස බලන බවට නුඹ ඔවුන්ව දකින්නෙහිය. (නමුත්) ඔවුහු නුඹ දෙස නොබලති.
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِينَ
සමාවදීම නුඹ(ගේ ගුණාංගයක් ලෙස) ගනිවු. යහපත විධානය කරවු. තවද අඥානයින්ව නොසලකා හරිවු.
وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ ۚ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
ෂෙයිතාන්ගෙන් වූ පෙලඹීමක් නුඹට ඇති වන්නේ නම් එවිට අල්ලාහ්ගෙන් නුඹ ආරක්ෂාව පතවු. සැබැවින්ම ඔහු සර්ව ශ්රාවකය සර්වඥය.
إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُوا فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ
සැබැවින්ම බිය භක්තිමත් වන්නන් ෂෙයිතාන්ගෙන් පෙලඹවීමක් ඔවුන්ව ස්පර්ශ කළ විට ඔවුහු (අල්ලාහ්ව) මෙනෙහි කර එසැණින් ඔවුහු (සත්යය) පැහැදිලිව දකින්නන් වෙති.
وَإِخْوَانُهُمْ يَمُدُّونَهُمْ فِي الْغَيِّ ثُمَّ لَا يُقْصِرُونَ
තවද ඔවුන්ගේ සහෝදරයින් (වන ෂෙයිතාන්වරුන්) ඔවුන්ව මුළාවෙහි ඇදගෙන යන්නේය. පසුව ඔවුන් (එයින්) නොනවති.
63පොදුවේ ෂෙයිතාන් නිතරම මිනිසුන්ව පාප කි්රයා කිරීමට ලුහුබඳිමින් සිටියි. මෙම ආයතය මෙවැනි පෙලඹවීම් වලින් පරිස්සම් වී ‘අඌදු බිල්ලාහි මිනෂ් ෂෙයිතානිර් රජීම්’ යනුවෙන් පවසා අල්ලාහ්ගෙන් රැකවරණය පැතිය යුතු යැයි ද අල්ලාහ් නිතරම අපව නිරීක්ෂණය කරන්නේ යැයි හැඟීමකින් අපි සිටිය යුතු යැයි ද මග පෙන්වා ඇත. මෙසේ කෙනෙකු කළේ නම් ෂෙයිතාන්ගේ පෙලඹවීමෙන් ඔහු පිවිතුරු වී එම පාපයෙන් ඈත් වීමට එය උපකාරී වේ යැයි අදහස් කෙරේ.
وَإِذَا لَمْ تَأْتِهِم بِآيَةٍ قَالُوا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَا ۚ قُلْ إِنَّمَا أَتَّبِعُ مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ مِن رَّبِّي ۚ هَـٰذَا بَصَائِرُ مِن رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
(නබිවරය,) ඔවුන් වෙත නුඹ සාධකයක් නොගෙනා විට “එය නුඹ ගොතා ගෙනෙන්නට තිබුණා නොවේ දැ?”යි ඔවුහු විමසති. “සැබැවින්ම මාගේ පරමාධිපතිගෙන් මා වෙත වහී (දේව පණිවිඩය) පහළ කළ දෑ පමණක් මම අනුගමනය කරමි. මෙ(ම අල් කුර්ආන)ය නුඹලාගේ පරමාධිපතිගෙන් වූ සාධකයන්ය. තවද විශ්වාස කරන ජනයාට මග පෙන්වීමක් හා ආශිර්වාදයකි.” යැයි නුඹ පවසවු.
64නබි මුහම්මද් තුමාණන් කෙතරම් ප්රාතිහාර්යයන් ගෙන හැර පෑව ද තවත් ‘නුඹ අප පවසන ප්රාතිහාර්යයන් ගෙන හැර පෙන් විය යුතුය’ යැයි මිථ්යා දෘෂ්ටික ප්රතික්ෂේපකයින් ඔහුට අභියෝග කරන්නට වූහ. එසේ ඔවුනට පෙන්වනු නොලැබූ කල්හි ‘මොහු සත්යය රසූල්වරයෙකු නම් මොහු කැමති ප්රාතිහාර්යයන් ගෙන හැර පෙන් විය යුතුය’ යැයි විවේචනය කළෝය. නව ප්රාතිහාර්යයන් ගෙන හැර පෑමට වඩා අල් කුර්ආනය හොඳින් අවබෝධ කර පරිශීලනය කිරීම තුළ බොහෝ ප්රාතිහාර්යයන් ඇත යන්න මෙම ආයතයෙන් පිළිතුරු දී ඇත.
وَإِذَا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَأَنصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
අල් කුර්ආනය පාරායනය කරනු ලැබූ විට නුඹලා නිහඬ වී එයට සවන් දී සිටිවු. (එමගින්) නුඹලා ආශිර්වාද කරනු ලැබිය හැක.
وَاذْكُر رَّبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَخِيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ الْغَافِلِينَ
නුඹ බැගෑපත්ව හා බියෙන් යුතුව නුඹගේ සිත්හි (රහසින්) ද ශබ්දයකින් තොර වචනයෙන් ද උදෑසනයන්හි හා සවස්හි නුඹගේ පරමාධිපතිව මෙනෙහි කරවු. තවද නුඹ අනවධානීන් අතුරින් නොවවු.
إِنَّ الَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِ وَيُسَبِّحُونَهُ وَلَهُ يَسْجُدُونَ ۩
සැබැවින්ම අල්ලාහ් අබියස සිටින්නන් , ඔවුහු ඔහුට නැමදුම් කිරීමෙන් අහංකාර නොවෙති. ඔහුව පිවිතුරු කරති. තවද ඔහුටම සූජූද් කරති.
65මින් අදහස් කරන්නේ අල්ලාහ් අබියස නැමදුම් කරමින් සිටින මලක්වරුන් පිළිබඳවයි.
66මෙය සුජූදයේ ආයතයකි. ශුද්ධ වූ අල් කුර්ආනයේ මෙවැනි ආයතයන් 14 ක් ඇති බවට බහුතර අල් කුර්ආන් විශාරදයින් අවධාරණය කොට ඇත. මෙය ඉන් පළමුවැන්නයි. මෙවැනි ආයතයක් අරාබි බසින් කියැවූ විට හෝ සවන් දුන් විට සුජූද් කිරීම සුන්නත් වේ. මෙම සුජූදය ඉටු කිරීමේ පිළිවෙත පිළිබඳව ඉස්ලාමීය නීති ග්රන්ථ වල සඳහන් වී ඇත.