මක්කී
88
قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّي وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا ۚ وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَىٰ مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ ۚ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ ۚ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ ۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ
(එයට) ඔහු “මාගේ ජනයිනි! මම මාගේ පරමාධිපතිගෙන් වූ පැහැදිලි සාධකයක් මත වී ඔහුගෙන් වූ යහපත් ජීවන සම්පතක් ඔහු මට පෝෂණය කර තිබිය දී (නුඹලාව මම නොමග යෑමට ඉඩ හැරිය යුතුද? යන්න) නුඹලා අවධානය කළෙහු ද? කවර දෙයකින් නුඹලාව මා වැළැක්වූයේ ද එය වෙත නුඹලාට වෙනස්කම් කිරීමට මම අපේක්ෂා නොකරමි. මට හැකි පමණින් (නුඹලාගේ ආත්ම) සංශෝධනය කිරීම මිස (අන් කිසිවක්) මම අපේක්ෂා නොකරමි. තවද මාගේ හැකියාව අල්ලාහ්ගෙන් මිස නැත. ඔහු මත සියල්ල මම භාර කළෙමි. තවද ඔහු වෙතම යොමු වෙමි.” යැයි පැවසුවේය.