මදීනී
42
إِذْ أَنتُم بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُم بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوَىٰ وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنكُمْ ۚ وَلَوْ تَوَاعَدتُّمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِي الْمِيعَادِ ۙ وَلَـٰكِن لِّيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا لِّيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَن بَيِّنَةٍ وَيَحْيَىٰ مَنْ حَيَّ عَن بَيِّنَةٍ ۗ وَإِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ
(එනම් මදීනාවට) අසලින් පිහිටි මිටියාවතෙහි නුඹලා ද ඈතින් පිහිටි මිටියාවතෙහි ඔවුන් ද (ප්රතික්ෂේපකයින්ගේ) තවලම නුඹලාට පහළින් ද සිටි අවස්ථාවය. 22 නුඹලා (ඔවුන් හා සටන් වැදීමට) එකඟ වී සිටියද එම තීරණයෙන් නුඹලා පසු බසින්නට තිබුණි. එනමුත් සිදු වන්නට තිබූ කරුණ අල්ලාහ් තීරණය කිරීමට ද මරණයට පත් වන අය පැහැදීමකින් මරණයට පත් වන්නට ද ජීවත් වන අය පැහැදීමකින් ජීවත් වන්නට ද (අල්ලාහ් මෙම තත්ත්වය උදා කළේය). 23 තවද සැබැවින්ම අල්ලාහ් සර්ව ශ්රාවකය සර්වඥය.
22මෙම ආයතය බද්ර් යුද්ධයේ එක් දර්ශනයක් පිළිබඳව සඳහන් කරයි. මුස්ලිම්වරුන් මදීනාවට ඉතා සමීපව ඇති මිටියාවතක් අබියස කඳවුරු තනා ගත්තෝය. එය වැලි සහිත ස්ථානයක් වූ හෙයින් එතැන කඳවුරු තැනීමට සුදුසු ස්ථානයක් නොවීය. සතුරන් එම මිටියාවතට විරුද්ධ පසින් වූ අවසාන කොටසෙහි කඳවුරු තනා ගත්තෝය. එතැන කඳවුරු තැනීමට සුදුසු ස්ථානයක් විය. තවද සතුරන්ට තවත් වාසියක් විය. සතුරන්ගේ තවලම ද මිටියාවත මග හැර මුහුද ආසන්න ස්ථානයකට සේන්දු වී තිබුණි. ඔවුන්ට ද අවශ්ය වූයේ නම් සතුරු සේනාවට සහය දැක්වීමට තිබුණි.
23මෙම ආයතය කරුණු දෙකක් අවධාරණය කර ඇත. 1) මුස්ලිම්වරුන් හා සතුරන් සටනට දිනක් හා ස්ථානයක් නියම කර ගැනීමකින් තොරව අහම්බෙන් එකිනෙකා හමුවීමට අවස්ථාවක් අල්ලාහ් ඇති කළේය. 2) අල්ලාහ් මෙවැනි යුද්ධයක් ඇති වීමට තීරණය කළේ මුස්ලිම්වරුන් ජයග්රහණය කිරීම මගින් ඔවුන්ගේ දහමේ සත්යය හෙළි දැක්වීමටය. එතුළින් මිනිසෙකුට ඉස්ලාමය තෝරා ගත හැක. නැතහොත් ප්රතික්ෂේපය තෝරා ගත හැක. එබැවින් අල්ලාහ් මෙම ආයතයේ මරණය යනුවෙන් ප්රතික්ෂේපය ද ජීවිතය යනුවෙන් විශ්වාසය ද වක්රාකාරව අදහස් කර ඇත.