මදීනී
31
وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا قَالُوا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هَـٰذَا ۙ إِنْ هَـٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ
ඔවුන් වෙත අපගේ වදන් පාරායනා කර පෙන්වනු ලද්දේ නම් “සැබැවින්ම අපි (මේවාට) සවන් දුනිමු. අප සිතුවේ නම් මෙවැන්නක් අපට ද පැවසිය හැක. මෙය පැරැන්නන්ගේ (මිථ්යා) ප්රබන්ධ මිස නැතැ”යි ඔවුහු පවසති. 19
1931 සිට 35 දක්වා ආයතයන්හි අදහස් කරන්නේ නල්ර් ඉබ්නු හාරිස් නම් ප්රතික්ෂේපකයා අල් කුර්ආනය මෙන් ප්රකාශනයක් රචනා කරන බවට ප්රකාශ කළේය. අල් කුර්ආන් 2:23 හා 24 ආයතයන්හි අල් කුර්ආනය මෙන් ලේඛනයක් ගෙන එන මෙන් අල්ලාහ් අභියෝග කළ කල්හි ඔහුට එය ඉටු කිරීමට නොහැකි වූ හෙයින් ඔහු එම අභියෝගය තර්කයක් වෙත යොමු කළේය. එනම් අල් කුර්ආනය සත්යය නම් ප්රතික්ෂේපකයින්ට අහසින් දඬුවමක් පහළ කරන මෙන් ඔහු අභියෝග කළේය. කරුණු දෙකක් හේතුවෙන් ඔවුන්ට පොදු දඬුවමක් පහළ වන්නේ නැතැ’යි 33 වන ආයතයෙහි මෙයට පිළිතුරක් දී ඇත. ඉන් එකක් ඔවුන් අතර නබි මුහම්මද් තුමා සිටින හෙයින් ද අනෙක ඔවුන් තවාෆ් හෙවත් කඃබාව ප්රදක්ෂිණ කරන විට ‘අහෝ අල්ලාහ්, අපි ඔබගෙන් සමාව අයැදින්නෙමු’ යැයි පවසන හෙයින් ද වේ. කෙසේ වෙතත් ඔවුන්ගේ ප්රතික්ෂේපය හේතුවෙන් ඔවුන්ට මෙලොව දඬුවම් නොලැබුණ ද ඔවුන් මතු ලොවදී නිතැතින්ම දඬුවමට ලක් වන්නෝමය. කෙසේ වෙතත් 34 වන ආයතය අවවාද කරන්නේ අල්ලාහ් ඔවුනට කිසිදු දඬුවමක් නොදෙන්නේය යනුවෙන් නොව සුළු දඬුවම් දෙන්නේය යන්නය. (උදා: ඔවුන් මුස්ලිම්වරුන් සමග යුද්ධ කර පරාජයට පත් වී මුස්ලිම්වරුන් ඉදිරියේ නින්දාවට ලක් වන්නෝය.) කුරෙයිෂ් ගෝති්රක සාමාජිකයින් මස්ජිදුල් හරාමය තමන්ගේ පාලනය යටතේ ඇති බවට උඩඟුකම් පෑහ. 34 හා 35 යන ආයතයන්හි ඔවුන් එයට සුදුසුකම් නොවන අය යැයි සඳහන් වී ඇත. මන්දයත් 1) ඔවුන් බිය භක්තිකයන් නොවීමය. 2) ජනයින්ව මස්ජිදයේ නැමදුම් කිරීමෙන් වළක්වන්නෝය. 3) ඔවුන්ගේ නැමදුම වූයේ නාද නැගීම හා අත් පොළසන් දීමය.