هود·81

හූද්

هود|පද්‍යය 81 / 123
මක්කී
81

قَالُوا يَا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن يَصِلُوا إِلَيْكَ ۖ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ اللَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنكُمْ أَحَدٌ إِلَّا امْرَأَتَكَ ۖ إِنَّهُ مُصِيبُهَا مَا أَصَابَهُمْ ۚ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۚ أَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ

“අහෝ ලූත්! අපි නුඹගේ පරමාධිපතිගේ දූතයන් වෙමු. ඔවුහු නුඹ වෙත නොපැමිණෙන්නෝමය. එබැවින් රාත්රියේ යම් කොටසක (දේශාන්තරණය සඳහා) නුඹගේ බිරිය හැර නුඹගේ පවුලේ අයව කැටුව යවු. තවද නුඹලාගෙන් කිසිවෙකු හැරී නොබැලිය යුතුය. සැබැවින්ම ඔවුනට සිදු වන දෑ ඇයට ද සිදුවන්නකි. 24 සැබැවින්ම (දඬුවම පැමිණීමට) ඔවුනට පොරොන්දු වූ මොහොත අලුයම් කාලයයි. අලුයම් කාලය සමීප නොවේ ද!”යැයි ඔවුහු(මලක්වරුන්) පැවසූහ.
24නබි ලූත් තුමාණන්ගේ භාර්යාව සත්යය දහම පිළිනොගත් හෙයින් ප්රතික්ෂේපකයින්ට හිමි දඬුවම ඇයටද නියම වී තිබුණි. මෙයින් පැහැදිලි වන්නේ කෙනෙකු විශ්වාස නොකර යහ කි්රයා නොකර සැදැහැමියන් සමග සම්බන්ධකම් පැවැත්වීම පමණක් කිසිදු ප්රයෝජනයක් ඇති නොකරයි යන්නය.