لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ
(මළවුන්) නැගිටුවන දිනය මත මම දිවුරමි.
وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ
(එම දිනය සත්යයක් යැයි) අධික ලෙස (තමන්ටම) අවලාද කර ගන්නා ආත්මාව මත මම දිවුරමි.
أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُ
මිනිසා (මරණයෙන් පසු) තම අස්ථීන් නැවත කිසිවිටක අපි එක්රැස් නොකරන්නෙමු යැයි සිතන්නේ ද?
بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُ
එසේ නොව ඔහුගේ ඇඟිලි තුඩු (පවා මනා ලෙස) අප (නැවත) සැකසීමට ශක්තිය ඇත්තෝ වෙමු.
1ඇඟිලි තුඩුහි රේඛාවන් මිනිසාගෙන් මිනිසාට වෙනස්ය. ඇතැම් විට ඇතැම් ශරීර අවයවයන් සමානව පැවතුණ ද ඇඟිලි තුඩු රේඛාවන් එසේ නොවන්නේය. මළවුන් නැගිටුවනු ලබන දිනයේ ඇඟිලි තුඩු පවා මනා ලෙස එලෙසින්ම නැවත සැකසනු ඇතැයි අදහස් කරන මෙම ආයතය මිනිසාගේ අනන්යතාව ආරක්ෂා කරමින් සෑම මිනිසෙකුව ඔවුනොවුන්ගේ සැබෑ නිර්මාණයෙන් අවදි කිරීමට තරම් අල්ලාහ් බලවත්ය. මෙවැනි නූතන විද්යාත්මක කරුණක් වර්ෂ 1400 කට පෙර පැවසිය හැක්කේ එය නිර්මාණය කළ සර්ව බලධාරියාට පමණි.
بَلْ يُرِيدُ الْإِنسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ
නමුත් මිනිසා ඔහු ඉදිරි(අනාගත)යේ දී වැරදි කිරීමට අපේක්ෂා කරයි.
يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ
(මළවුන්) නැගිටුවනු ලබන දිනය කවදා දැ’යි (සමච්චලයෙන් යුතුව) ඔහු විමසයි.
فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ
එබැවින් බැල්ම තැති ගන්නා විට
وَخَسَفَ الْقَمَرُ
තවද චන්ද්රයා අඳුරු වී යන විට
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ
තවද සූර්යයා හා චන්ද්රයා එක් කරනු ලැබූ විට
يَقُولُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ
’පලා යා හැකි ස්ථානයක් කොහේ ඇත් දැ?’යි එදින මිනිසා විමසයි.
كَلَّا لَا وَزَرَ
එසේ නොව (එහි) මිදෙන්නට කිසිඳු ස්ථානයක් නොවන්නේය.
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ
එදින ස්ථිර වූ නවාතැන නුඹගේ පරමාධිපති වෙතය.
يُنَبَّأُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
එදින මිනිසාට ඔහු පෙරටු කළ දෑ හා පසු කළ දෑ (හැර දමා ආ දෑ) පිළිබඳව දැනුම් දෙනු ලබන්නේය.-
بَلِ الْإِنسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ
නමුත් මිනිසා තම නිදහසට කරුණු (පැහැදිලිව) ඉදිරිපත් කළ ද ඔහු ඔහුටම එරෙහිව සාක්ෂියක් වන්නේය.
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ
නමුත් මිනිසා තම නිදහසට කරුණු (පැහැදිලිව) ඉදිරිපත් කළ ද ඔහු ඔහුටම එරෙහිව සාක්ෂියක් වන්නේය.
لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ
(නබිවරය,) එය(අල් කුර්ආනය) ඉක්මන් (කර ධාරණය) කිරීම පිණිස නුඹගේ දිව මේ සඳහා නොසොලවවු.
2ජිබ්රීල් තුමාණන් අල් කුර්ආනයෙන් කොටසක් ගෙනැවිත් නබි මුහම්මද් තුමාණන් ඉදිරියේ ගෙන හැර පෑ විට තමන්ට අමතක වී යනු ඇතැයි යන බියෙන් ජිබ්රීල් තුමාණෝ කියූ පරිදිම එතුමා පවසන්නට පටන් ගත්හ. මෙසේ කළ හේතුවෙන් එතුමාණන්ට එහි අසීරුකම හා දුෂ්කරතාව වැඩි විය. එබැවින් අල්ලාහ් 17-19 දක්වා වූ ආයතයන් වලින් එය පාරායනය කරවීම ද එය තම මතකයේ තැබීම ද එය විග්රහ කිරීම ද අල්ලාහ්ගේ වගකීමක් යැයි පවසා එතුමාණන්ව සනසා ඇත.
إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ
සැබැවින්ම එය (සිතෙහි එක්රැස් කර) තැන්පත් කිරීම ද එය පාරායනා කරවීම ද අප කෙරෙහි (වූ වගකීමක්) වන්නේය.
فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ
එබැවින් එය අප පාරායනා කළ විට එම පාරායනය නුඹ අනුගමනය කරවු.
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ
පසුව සැබැවින්ම එය පැහැදිලි කිරීම ද අප කෙරෙහි (වූ වගකීමක්) වන්නේය.
كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ
(කියාමත් දිනයේ නැගිටුවනු ලැබීම පදනම් රහිත දෙයක් බව නුඹලා සිතන පරිදි) නොව නමුත් නුඹලා මෙලොව ජීවිතය පි්රය කරන්නෙහුය.
وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ
තවද නුඹලා මතු ලොව නොසලකා හරින්නෙහුය.
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ
එදින (ඇතැම්) මුහුණු තම පරමාධිපති දෙස බලමින් දීප්තියෙන් පවතී.
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ
එදින (ඇතැම්) මුහුණු තම පරමාධිපති දෙස බලමින් දීප්තියෙන් පවතී.
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ
එදින තවත් (ඇතැම්) මුහුණු (ශෝකයෙන්) කළු මැල වී පවතී.
تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ
(මන්දයත්) කොන්ද බිඳ දමන දරුණු විපත්තිය ඒවාට සිදුවනු ඇතැ’යි ස්ථිර ලෙස විශ්වාස කරන බැවිනි.
كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ
(මෙලොව ජීවිතය සදාතනික යැයි තමන් සිතන පරිදි) නොව, ප්රාණය උගුරු දණ්ඩට ළඟා වූ විට
وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ
(සුවය පතා) මතුරන්නා කවරෙකු දැ’යි විමසනු ලැබූ විට, -
3කිසියම් පුද්ගලයෙකු මරණාසන්න මොහොතේ සිටිය දී ඔහුගේ ඥාතීන් හා මිතුරන් මන්ත්රකරුවෙකු ලවා මතුරන්නට සැලැස්වීම එකල අරාබිවරුන්ගේ සිරිතක් විය. එමගින් ඔහුට ප්රාණාරක්ෂාව ලැබෙනු ඇතැ’යි ඔවුහු සිතූහ. නමුත් එසේ මතුරන්නෙකු සිටිය ද එම ප්රාණය කිසිදු ප්රමාදයකින් තොරව ගන්නා බව මෙයින් අල්ලාහ් අවධාරණය කරයි.
وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ
සැබැවින්ම එයමය (මෙලොවින්) වෙන්වීම යැයි ඔහු ස්ථීර කර ගන්නේය.
وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ
කෙණ්ඩය කෙණ්ඩයත් සමග පැටලෙනු ඇත.
4‘කෙණ්ඩය කෙණ්ඩය සමග පැටලෙනු ඇත’ යන්නෙන් අදහස් කරනුයේ මිනිසාගේ මරණාසන්න මොහොතේ ඇතිවන භයානක අවස්ථාවයි.
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ
එදිනය නුඹගේ පරමාධිපති වෙත (නුඹලා) ඇදගෙන යනු ලබනුයේ.
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ
තවද ඔහු සත්යය පිළිගත්තේ ද නැත. සලාතය ඉටු කළේ ද නැත.
وَلَـٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
එනමුත් ඔහු (අල් කුර්ආනය) අසත්යය කළේය. පිටුපෑවේය.
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ
ඉන් පසුව ඔහු තම පවුල දෙසට ගර්වයෙන් යුතුව ගියේය.
أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ
නුඹට විනාශයය. නැවත (නුඹට) විනාශයමය.
ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ
ඉන් පසුව ද නුඹට විනාශයය. නැවත (නුඹට) විනාශයමය.
أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَن يُتْرَكَ سُدًى
මිනිසා (කිසිදු විනිශ්චයකින් තොරව) ඔහුව නිකරුණේ අතහරිනු ලබන්නේ යැයි සිතන්නේ ද?
أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِيٍّ يُمْنَىٰ
ඔහු (ගර්භාෂය තුළට) හලන ලද ශුක්රාණු බිඳක් ලෙස නොසිටියේ ද?
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ
පසුව ඔහු (ගර්භාෂයේ එල්ලී ඇති) ලේ කැටියක් මෙන් සිටියේ ය. පසුව (අල්ලාහ් ඔහුව) මවා (අංග සම්පූර්ණව) සැකසුවේය.
فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنثَىٰ
පසුව ඔහුගෙන් පුරුෂ හා ස්ත්රී යුගලය ඇති කළේය.
أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَن يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ
මරණයට පත් වූවන්ට ප්රාණය දීමට (සැලසුම් සහගතව මැවූ අල්ලාහ් වන) මොහු ශක්තිය ඇත්තෙකු නොවෙන්නේ ද?