حم
හා මීම්.
1වැඩි විස්තර සඳහා අල් කුර්ආන් 2:1 ආයතයේ පාද සටහන බලන්න.
وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ
පැහැදිලි ධර්ම පුස්තකය(අල් කුර්ආනය) මත දිවුරමින්.
إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ
නුඹලා අවබෝධ කර ගනු පිණිස සැබැවින්ම අපි එය(අල් කුර්ආනය) අරාබියෙන් පාරායනය කරන්නක් බවට පත් කළෙමු.
وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ
තවද සැබැවින්ම උත්තරීතර ප්රඥාවෙන් යුත් මෙ(ම අල් කුර්ආන)ය අප අබියස ඇති මාතෘ පුස්තකයෙහි ඇත.
2මෙහි ‘මාතෘ පුස්තකය’ යනු අල්ලාහ් අබියස ඇති ‘ලව්හුල් මහ්ෆූල්’ නම් සුරක්ෂිත සටහන් ඵලකයයි. වැඩි විස්තර සඳහා අරාබි පද මාලාව බලන්න.
أَفَنَضْرِبُ عَنكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا أَن كُنتُمْ قَوْمًا مُّسْرِفِينَ
(ප්රතික්ෂේපක) නුඹලා සීමාව ඉක්මවා ගිය පිරිසක්ව සිටින හෙයින් අප මෙම උපදෙස(අල් කුර්ආනය) නුඹලාගෙන් වළක්වා ගන්නෙමු ද?
وَكَمْ أَرْسَلْنَا مِن نَّبِيٍّ فِي الْأَوَّلِينَ
තවද පෙර විසූවන් අතරට කොපමණ නබිවරුන් අපි එව්වෙමු ද?
وَمَا يَأْتِيهِم مِّن نَّبِيٍّ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ
තවද කවර නබිවරයෙකු ඔවුන් වෙත පැමිණිය ද ඔවුන් ඔහුව සමච්චල් කරමින් සිටියා මිස නැත.
فَأَهْلَكْنَا أَشَدَّ مِنْهُم بَطْشًا وَمَضَىٰ مَثَلُ الْأَوَّلِينَ
එබැවින් ඔවුනට වඩා බලවත් අය අපි දැඩි ග්රහණයකින් විනාශ කළෙමු. තවද පෙර විසූවන්ගේ උපමාව ගෙවී ගොස් හමාරය.
وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ
තවද “අහස් හා මිහිතලය මැව්වේ කවුරුන් දැ?”යි ඔවුන්ගෙන් නුඹ විමසුවේ නම් “සැබැවින්ම ඒවා මැව්වේ අති බලසම්පන්න සර්වඥයාණන් (අල්ලාහ්)යැ”යි ඔවුහු පවසති.
الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْدًا وَجَعَلَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ
ඔහු නුඹලාට මිහිතලය යහනාවක් බවට පත් කළේය. තවද (ගමනාන්තය දක්වා) නුඹලා මග ලබා ගනු පිණිස නුඹලාට එහි මාර්ගයන් ද ඇති කළේය.
وَالَّذِي نَزَّلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَنشَرْنَا بِهِ بَلْدَةً مَّيْتًا ۚ كَذَٰلِكَ تُخْرَجُونَ
තවද ඔහු අහසින් ප්රමාණාත්මකව ජලය පහළ කළේය. පසුව එමගින් අපි (ගහ කොළ නොවැඩුණු) නැසී ගිය ප්රදේශයක් ප්රාණවත් කළෙමු. මෙලෙසය (විනිශ්චය දින මළවුන්) නුඹලා පිට කරනු ලබනුයේ.
وَالَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُم مِّنَ الْفُلْكِ وَالْأَنْعَامِ مَا تَرْكَبُونَ
තවද සියලු (දෑහි) යුගලයන් මැව්වේ ඔහුමය. තවද නැව් හා සතුන් මගින් නුඹලා ප්රවාහනය කරන දෑ ඇති කළේ ඔහුමය.
3මෙම ආයතයන් දෙකෙන් ප්රවාහන ක්රම දෙකක් පිළිබඳව සඳහන් වේ. පළමුව අල්ලාහ් විසින් ඍජුවම මැවූ ඔටුවන් අශ්වයින් බූරුවන් වැනි පශු කුලයට අයත් සතුන් අදහස් කෙරෙන අතර දෙවනුව අල්ලාහ් විසින් මවන ලද අමුද්රව්ය භාවිත කරමින් අල්ලාහ් විසින් මිනිසාට දෙන ලද බුද්ධිය උපයෝගී කර ගනිමින් ඔහු විසින් නිර්මාණය කරන ලද නැව්, ගුවන් යානා හා වාහන ආදිය අදහස් කෙරේ. මෙම ප්රවාහන ක්රම දෙකම අල්ලාහ්ගේ නිර්මාණයන් බැවින් මේවා හි ගමන් කරන විට මෙම ප්රාර්ථනාව උසුරීම ඉස්ලාමීය පිළිවෙතක් වේ.
لِتَسْتَوُوا عَلَىٰ ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُولُوا سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَـٰذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ
(එය) නුඹලා (ගමන් කිරීම සඳහා) එහි පිට මත නැග අසුන් ගනු පිණිස ද පසුව නුඹලා ඒ මත නැග අසුන් ගත් විට නුඹලා “අපට මෙය වසඟ කර දුන් ඔහු සුවිශුද්ධය. අපි මේ සඳහා හැකියාව ඇත්තන් නොවූයෙමු. තවද සැබැවින්ම අපි අපගේ පරමාධිපති වෙත හැරෙන්නන් වන්නෙමු” යැයි පවසමින් නුඹලාගේ පරමාධිපතිගේ දායාදයන් සිහිපත් කරනු පිණිස ද වේ.
وَإِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ
(එය) නුඹලා (ගමන් කිරීම සඳහා) එහි පිට මත නැග අසුන් ගනු පිණිස ද පසුව නුඹලා ඒ මත නැග අසුන් ගත් විට නුඹලා “අපට මෙය වසඟ කර දුන් ඔහු සුවිශුද්ධය. අපි මේ සඳහා හැකියාව ඇත්තන් නොවූයෙමු. තවද සැබැවින්ම අපි අපගේ පරමාධිපති වෙත හැරෙන්නන් වන්නෙමු” යැයි පවසමින් නුඹලාගේ පරමාධිපතිගේ දායාදයන් සිහිපත් කරනු පිණිස ද වේ.
وَجَعَلُوا لَهُ مِنْ عِبَادِهِ جُزْءًا ۚ إِنَّ الْإِنسَانَ لَكَفُورٌ مُّبِينٌ
නමුත් (මිථ්යා දෘෂ්ටිකයින් වන) ඔවුහු ඔහුගේ(අල්ලාහ්ගේ) ගැත්තන්ගෙන් කොටසක් (වන මලක්වරුන්ව), ඔහු(ගෙන් කොටසක් බව)ට ආරෝපණය කළෝය. සැබැවින්ම මිනිසා පැහැදිලි ගුණමකුවෙකි.
4මෙම ආයතය ඉස්ලාමීය ප්රතිපත්තියට පටහැණි කරුණු තුනකට පිළිතුරක් ලෙස පහළ වී ඇත. පළමුවැන්න අල් කුර්ආනය පහළ කරනු ලැබූ යුගයේ ජීවත් ව සිටි මිථ්යා දෘෂ්ටිකයන් මලක්වරුන්ව අල්ලාහ්ගේ සංයුතියෙන් කොටසක් වූ ඔහුගේ දියණියන් බවට වැරදි ප්රකාශයක් කරමින් සිටියෝය. දෙවැන්න එම මිථ්යා දෘෂ්ටිකයන් දියණියන් පිළිකුල් කළ ද අල්ලාහ්ට දියණියන් ඇති බවට සමච්චල් කරමින් සිටියෝය. තෙවැන්න මෙසේ මලක්වරුන් දියණියන් යැයි පැවසීම මගින් මලක්වරුන් ස්තී්ර පාර්ශවයට අයත් බව සඳහන් කර ඇත. නමුත් ඔවුන් එසේ නොවේ.
أَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنَاتٍ وَأَصْفَاكُم بِالْبَنِينَ
එසේ නම් ඔහු මැවූ දැයින් ගැහැනු දරුවන් ඔහු ගනිමින් නුඹලාට පිරිමි දරුවන් තෝරා දුන්නේ ද!
وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُم بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمَـٰنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَهُوَ كَظِيمٌ
තවද ඔවුන්ගෙන් කෙනෙකු මහා කරුණාභරිතයාණන්ට උපමා කළ දෑ(ගැහැනු දරුවන් තමාට උපත ලැබීම) පිළිබඳව තමාට ශුභාරංචි දෙනු ලැබු විට ඔහු දුකට පත්ව ඔහුගේ මුහුණ කළු පැහැ වනු ඇත.
أَوَمَن يُنَشَّأُ فِي الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِي الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِينٍ
එසේ නම් කවුරුන් ආභරණ වලින් (අලංකාර කර) වඩනු ලබන හා විවාදයෙහි කරුණු පැහැදිලිව ප්රකාශ කළ නොහැකි තත්ත්වයේ සිටින ඔවුන්ව ද (එනම් ගැහැනු දරුවන්ව ද? අල්ලාහ් දරුවන් ලෙස ගත යුත්තේ).
وَجَعَلُوا الْمَلَائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبَادُ الرَّحْمَـٰنِ إِنَاثًا ۚ أَشَهِدُوا خَلْقَهُمْ ۚ سَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْأَلُونَ
තවද මහා කරුණාභරිතයාණන්ගේ ගැත්තන් වන මලක්වරුන්ව ගැහැනුන් ලෙස ඔවුහු සැලකූහ. ඔවුන්ව(මලක්වරුන්ව) මවනු ලැබීම ඔවුහු බලා සිටියෝ ද? ඔවුන්ගේ (මේ අසත්යය) සාක්ෂිය සටහන් කරනු ලැබ ඔවුන් (විනිශ්චය දිනයෙහි))විමසනු ලබන්නෝය.
وَقَالُوا لَوْ شَاءَ الرَّحْمَـٰنُ مَا عَبَدْنَاهُم ۗ مَّا لَهُم بِذَٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ
“මහා කරුණාභරිතයාණන් (වන අල්ලාහ්) අභිමත කළේ නම් අප ඔවුන්ව නොනමදින්නට තිබුණ” යැයි ඔවුහු පැවසූහ. මේ පිළිබඳව කිසිදු දැනුමක් ඔවුනට(ආදේශකයින්ට) නැත. ඔවුන් (අනුමාන කරන) බොරු ගොතන්නන් මිස නැත.
أَمْ آتَيْنَاهُمْ كِتَابًا مِّن قَبْلِهِ فَهُم بِهِ مُسْتَمْسِكُونَ
එසේ නොමැති නම්, අප ඔවුනට මෙ(ම අල් කුර්ආන)යට පෙර ධර්ම පුස්තකයක් පිරිනැමුවෙමු ද? පසුව ඔවුන් (මලක්වරුන්ව නැමදීමට සාක්ෂියක් ලෙස) එය ග්රහණය කර ගත්තන් වූයේ ද?
بَلْ قَالُوا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَىٰ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰ آثَارِهِم مُّهْتَدُونَ
නොඑසේය. “සැබැවින්ම අපි අපගේ මුතුන් මිත්තන් එක් පිළිවෙතක සිටිනු දුටුවෙමු. තවද සැබැවින්ම අපි ඔවුන්ගේ පිය සටහන් මත මග පෙන්වනු ලැබූවන් වන්නෙමු” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.
وَكَذَٰلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَىٰ أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَىٰ آثَارِهِم مُّقْتَدُونَ
තවද මෙලෙසමය, නුඹට පෙර යම් නගරයක ප්රධානීන් “සැබැවින්ම අපි අපගේ මුතුන් මිත්තන් එක් පිළිවෙතක සිටිනු දුටුවෙමු. තවද සැබැවින්ම අපි ඔවුන්ගේ පිය සටහන් පිළිපදින්නන් වෙමු” යැයි පැවසුවා මිස අවවාද කරන්නෙකු(නබිවරයෙකු) අපි එහි නොයැව්වෙමු.
قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكُم بِأَهْدَىٰ مِمَّا وَجَدتُّمْ عَلَيْهِ آبَاءَكُمْ ۖ قَالُوا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُم بِهِ كَافِرُونَ
“නුඹලාගේ මුතුන් මිත්තන් කවර දෙයක් මත සිටිනු නුඹලා දුටුවේද එයට වඩා යහ මගක් නුඹලා වෙත මම ගෙන ආවත් (නුඹලා පෙර වූ දැයම පිළිපදින්නේ) ද?”යැයි ඔහු විමසුවේය. “කවර දෙයක් සමග නුඹලා එවනු ලැබුවේද සැබැවින්ම අපි එය ප්රතික්ෂේප කරන්නන් වන්නෙමු” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.
فَانتَقَمْنَا مِنْهُمْ ۖ فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ
එබැවින් අපි (දඬුවම් කර) ඔවුන්ගෙන් පළිගත්තෙමු. එම නිසා (අපගේ රසූල්වරුන්ව)අසත්යය කරන්නන්ගේ අවසානය කෙසේ වී දැ?යි නුඹලා බලවු.
وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ إِنَّنِي بَرَاءٌ مِّمَّا تَعْبُدُونَ
“මාව මැවූ (අල්ලාහ් වන) ඔහු හැර සැබැවින්ම මම නුඹලා නමදින දැයින් නිදොස් වෙමි. එබැවින් සැබැවින්ම ඔහු මට මග පෙන්වනු ඇතැ”යි ඉබ්රාහීම් තම පියාට ද තම ජනයාට ද පැවසූ අවස්ථාව (සිහිපත් කරවු).
إِلَّا الَّذِي فَطَرَنِي فَإِنَّهُ سَيَهْدِينِ
“මාව මැවූ (අල්ලාහ් වන) ඔහු හැර සැබැවින්ම මම නුඹලා නමදින දැයින් නිදොස් වෙමි. එබැවින් සැබැවින්ම ඔහු මට මග පෙන්වනු ඇතැ”යි ඉබ්රාහීම් තම පියාට ද තම ජනයාට ද පැවසූ අවස්ථාව (සිහිපත් කරවු).
وَجَعَلَهَا كَلِمَةً بَاقِيَةً فِي عَقِبِهِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
ඔවුන් (ඉබ්රාහීම්ගේ පිළිවෙතට) නැවත යොමු වනු පිණිස ඔහු(අල්ලාහ්) ඔහුගේ පරපුරට සදාතනික ප්රකාශයක් බවට (ඔහු පැවසූ) එ(ම ප්රකාශ)ය පත් කළේය.
بَلْ مَتَّعْتُ هَـٰؤُلَاءِ وَآبَاءَهُمْ حَتَّىٰ جَاءَهُمُ الْحَقُّ وَرَسُولٌ مُّبِينٌ
නමුත් ඔවුන් වෙත සත්යය(අල් කුර්ආනය) ද පැහැදිලි කරන රසූල්වරයා ද පැමිණෙන තෙක් ඔවුන්ට හා ඔවුන්ගේ මුතුන් මිත්තන්ට මම ප්රීතියෙන් භුක්ති විඳීමට සැලසුවෙමි.
وَلَمَّا جَاءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوا هَـٰذَا سِحْرٌ وَإِنَّا بِهِ كَافِرُونَ
(නමුත්) සත්යය ඔවුන් වෙත පැමිණි විට “මෙය හූනියමකි. තවද සැබැවින්ම අපි මෙය ප්රතික්ෂේප කරන්නන් වෙමු.” යැයි ඔවුහු පැවසුවෝය.
وَقَالُوا لَوْلَا نُزِّلَ هَـٰذَا الْقُرْآنُ عَلَىٰ رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيمٍ
මෙම අල් කුර්ආනය දෙනුවරින් ශ්රේෂ්ඨ පුද්ගලයෙකුට පහළ කරනු ලැබිය යුතු නොවේ දැ’යි ඔවුහු විමසූහ.
5මෙයින් අදහස් කෙරෙන්නේ මක්කා සහ තාඉෆ් යන නගරයන් දෙකය.
أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ ۚ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُم مَّعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۚ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُم بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗ وَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ
නුඹගේ පරමාධිපතිගේ කරුණාව (වූ නබිත්වය) බෙදා දෙන්නේ ඔවුන් ද? මෙලොව ජීවිතයේ ඔවුන්ගේ ජීවන පහසුකම් ඔවුන් අතර බෙදා දුන්නේ අපමය. ඔවුන්ගෙන් ඇතැමෙකු ඇතැමෙකුව (අවශ්යතාවන් සඳහා) වසඟ කර ගනු පිණිස අපි ඔවුන්ගෙන් ඇතැමෙකු ඇතැමෙකුට වඩා තරාතිරම් වලින් උසස් කළෙමු. තවද ඔවුන් (මෙලොව) රැස් කරන දෑට වඩා නුඹේ පරමාධිපතිගේ දයාව අති ශ්රේෂ්ඨය.
6මෙහි කරුණාව යන වචනයෙහි අදහස නබිත්වයයි. මෙම වැකියෙන් පවසන්නේ අල්ලාහ්ගේ බැල්මෙන් කිසිදු වටිනාකමක් නැති මෙලොවේ සම්පත් මැවුම් අතර බෙදා දීම පවා මිනිසුනට යුතු හෝ හැකි කාර්යයක්ව නොතිබිය දී මේ සියල්ලට වඩා ඉතා උතුම් වූ නබිත්වය කවුරුන්ට ලබා දිය යුත්තේ යන්නෙහි මොවුන් කුමක් කිව හැක්කේ ද යනුවෙනි.
وَلَوْلَا أَن يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَن يَكْفُرُ بِالرَّحْمَـٰنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفًا مِّن فِضَّةٍ وَمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُونَ
(ප්රතික්ෂේපකයින්ට අප කළ දායාදය දැක ප්රතික්ෂේප නොකළ අනෙකුත්) ජනයා (ප්රතික්ෂේපිත) එකම සමූහයක් ලෙස වීමක් නොවන්නේ නම් කරුණාභරිතයාණන් (වන අල්ලාහ්)ව ප්රතික්ෂේප කරන අයට ඔවුන්ගේ නිවෙස් හි වහල් ද ඔවුන් නැග යන පිය ගැටපෙළ ද රිදියෙන් අපට සලස්වන්නට තිබුණි.
وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْوَابًا وَسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِئُونَ
තවද ඔවුන්ගේ නිවෙස්හි දොරවල් හා ඔවුන් හාන්සි වන ඇදන් ද (රිදියෙන් අපට සලස්වන්නට තිබුණි.)
وَزُخْرُفًا ۚ وَإِن كُلُّ ذَٰلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۚ وَالْآخِرَةُ عِندَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ
(එපමණක් නොව, මේ සියල්ල) රන් අලංකරණ වලින් වුවද (අපට සලස්වන්නට තිබුණි.) මේවා සියල්ල මෙලොව ජීවිතයේ (තාවකාලික) භුක්ති විඳීමක් මිස නැත. තවද බිය භක්තිකයින්ට නුඹගේ පරමාධිපති අබියස මතු ලොව (සදාතනික සම්පත්) ඇත්තේය.
7ලොවේ සම්පත් අල්ලාහ්ගේ ඉදිරියේ අල්ප දෙයක් වශයෙන් වුවද ප්රතික්ෂේපකයින්ට පවා එය සීමිතව දෙනු ලැබ ඇත. මන්දයත් ඔවුනට මෙම වටිනාකමක් නොමැති ලෞකික වස්තූන් බෙහෙවින් පිරිනැමුවේ නම් දුර්වල ඊමාන් හෙවත් දේව විශ්වාසය ඇත්තෝ එම වස්තූන් වලට ආකර්ෂණය වී ඔවුන් ද ප්රතික්ෂේපකයින් විය හැකි නිසාවෙනි. මෙම කාරාණාව නොමැති නම් ප්රතික්ෂේපකයින්ට ඉහත ආයත්හි සඳහන් වී ඇති අයුරින් අසීමිතව අල්ලාහ් පිරිනමන්නට තිබිණ. මෙම ආයතය තුළින් පැහැදිලි වන තවත් කරුණක් නම් ලොවේ වස්තූන්ට කිසිදු වටිනාකමක් නැති බව සහ එසේ එහි වටිනා කමක් තිබේ නම් එය අධිකව ලබන්නන් වනුයේ අල්ලාහ්ගේ දූතයින් වේ යන්නයි. මෙය ද ප්රතික්ෂේපකයින්ගේ තර්කයට පිළිතුරකි.
وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَـٰنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ
කවරෙකු කරුණාභරිතයාණන්ගේ උපදෙස(අල් කුර්ආනය) පිටුපාන්නේද අපි ඔහුට ෂෙයිතාන් කෙනෙකු නියම කරන්නෙමු. එබැවින් ඔහු ඔහුට සමීපතයෙකු වෙයි.
وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ
තවද ඔවුන් තමන් යහ මග ලද්දන් යැයි අනුමාන කරමින් සිටිය දී සැබැවින්ම ඔවුහු(ෂෙයිතාන්වරුන්) ඔවුන්ව (යහ) මාර්ගයෙන් වළක්වති.
حَتَّىٰ إِذَا جَاءَنَا قَالَ يَا لَيْتَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِينُ
අවසානයේ ඔහු (විනිශ්චය දින) අප වෙත පැමිණ (ෂෙයිතාන් දෙස බලා) “අහෝ! මා අතර හා නුඹ අතර බටහිර වල් දෙකක් තරම් වූ දුරක් තිබුණේ නම් (මැනවි.) (නුඹ මට) නපුරු මිතුරෙකි.” යැයි පවසයි.
وَلَن يَنفَعَكُمُ الْيَوْمَ إِذ ظَّلَمْتُمْ أَنَّكُمْ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ
නුඹලා අපරාධ කළ හෙයින් නුඹලා දඬුවමෙහි හවුල්කරුවන් වීම එදින නුඹලාට කිසිදු ප්රයෝජනයක් ඇති නොකරන්නේමය.
8පාපතරයින් බොහෝ දෙනෙකු නිරයේ දඬුවම් විඳිනු ඇත. ලොවෙහි අපහසුතාවක සිටිය දී එකිනෙකා තමන් අතර සැනසිලි වදන් පවසා ගැනීම තුළින් ඔවුන්ගේ සිතට මද සැනසිල්ලක් දැනේ. නමුත් නිරයේ ඔවුන් එකට සිටිය ද ඔවුන් එකිනෙකා අතර සැනසිලි වදන් පවසා නොගන්නා අතර එසේ සැනසිලි වදන් පවසා ගත්තත් එයින් කිසිදු ප්රයෝජනයක් අත් කර නොගනී. යන්න මෙම ආයතයේ අරුතයි.
أَفَأَنتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ أَوْ تَهْدِي الْعُمْيَ وَمَن كَانَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ
එබැවින් (නබිවරය,) නුඹ බිහිරාට අසන්නට සලස්වන්නෙහි ද? නැතහොත් අන්ධයාට හා පැහැදිලි නොමගෙහි සිටින්නාට මග පෙන්වන්නෙහි ද?
فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُم مُّنتَقِمُونَ
පසුව අප (ප්රතික්ෂේපකයින්ට දඬුවම් කිරීමට පෙර) නුඹව (මරණයට පත් කර මෙලොවින්) ඉවත් කරන්නේ නම් එවිට සැබැවින්ම අපි ඔවුන්ගෙන් (මතු ලොව) පළිගන්නන් වන්නෙමු.
أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْنَاهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِم مُّقْتَدِرُونَ
නැතහොත් අප ඔවුනට ප්රතිඥා දුන් දෑ(දඬුවම) සැබැවින්ම අපි නුඹට (මෙලොවෙහිම ගෙන හැර) පෙන්වන්නෙමු. මන්දයත් සැබැවින්ම අපි ඔවුන් කෙරෙහි (දඬුවම් කිරීමට) ශක්තිය දරන්නන් වන්නෙමු.
9මෙය නබි මුහම්මද් තුමාණන්ට එක් සැනසිලි ආයතයකි. එනම් ඔහුගේ වගකීම අල්ලාහ්ගේ පණිවිඩය මිනිසාට සැල කර සිටීම මිස ඔවුන් එය පිළිගැනීම හෝ ප්රතික්ෂේප කිරීම ඔහුගේ භාරයේ ඇති දෙයක් නොවේ. තවද කවුරුන් උඩඟුකමින් ප්රතික්ෂේප කරන්නේ ද ඔවුනට නබි මුහම්මද් තුමාණන් ජීවතුන් අතර සිටිය දී හෝ ඔහුගේ නික්ම යාමෙන් පසුව හෝ අල්ලාහ් දඬුවම් පමුණුවනු ඇත.
فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ
එබැවින් නුඹ වෙත වහී ලෙස පහළ කරනු ලැබූ දෑ ග්රහණය කර ගනිවු. සැබැවින්ම නුඹ ඍජු මාර්ගයෙහිය.
وَإِنَّهُ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ ۖ وَسَوْفَ تُسْأَلُونَ
තවද සැබැවින්ම මෙය නුඹ ද නුඹගේ පිරිසට ද (ගෞරවය කරන) උපදෙසකි. නුඹලා (එය නිසි ලෙස අනුගමනය කළා දැ?යි) මතු ප්රශ්න කරනු ලබනු ඇත.
وَاسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رُّسُلِنَا أَجَعَلْنَا مِن دُونِ الرَّحْمَـٰنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ
(නබිවරය,) කරුණා භරිතයාණන්(අල්ලාහ්) හැර නැමදුම් කරනු ලබන වෙනත් දෙවිවරුන් අපි පත් කළෙමු දැ?යි නුඹට පෙර අප යැවූ අපගේ රසූල්වරුන්ගෙන් නුඹ විමසවු.
10මෙම ආයතයේ නබි මුහම්මද් තුමාට ‘පෙර වූ රසූල්වරුන්ගෙන් විමසවු’ යැයි පවසා ඇත්තේ ‘ඉස්රා රාති්රයේ’ සියලු නබිවරුන්ව හමු වූ මොහොතේ විමසීම පිළිබඳවය. ‘ඉස්රා රාති්රය’ පිළිබඳව වැඩි විස්තර සඳහා අල් කුර්ආන් 17:1 ආයතයේ පාද සටහන බලන්න.
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآيَاتِنَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَقَالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ
සැබැවින්ම අපගේ සංඥාවන් ලබා දී මූසාව අපි ෆිර්අවුන් හා ඔහුගේ ප්රධානීන් වෙත එව්වෙමු. එවිට “සැබැවින්ම මම විශ්වයේ පරමාධිපතිගේ රසූල්වරයා වෙමි” යැයි ඔහු පැවසුවේය.
فَلَمَّا جَاءَهُم بِآيَاتِنَا إِذَا هُم مِّنْهَا يَضْحَكُونَ
අපගේ සංඥාවන් ඔවුන් වෙත ඔහු ගෙන ආ විගස ඒ හේතුවෙන් ඔවුහු සිනාසුණෝය.
وَمَا نُرِيهِم مِّنْ آيَةٍ إِلَّا هِيَ أَكْبَرُ مِنْ أُخْتِهَا ۖ وَأَخَذْنَاهُم بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
කිසිදු සංඥාවක්, එයට පෙර (අප ගෙනහැර පෑවා) වූ දැයට(සංඥාවට) වඩා ප්රබල වූවක්ව මිස ඔවුනට අප ගෙන හැර පෑවේ නැත. ඔවුන් නැවත (සත්යය වෙත) යොමු වනු පිණිස අපි ඔවුන්ව දඬුවමින් ග්රහණය කළෙමු.
وَقَالُوا يَا أَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ إِنَّنَا لَمُهْتَدُونَ
(එවිට) ඔවුහු (මූසාට) “හූනියම්කරුව! (නුඹව අප විශ්වාස කළේ නම් අපගේ දඬුවම ඉවත් කරන බවට) නුඹගේ පරමාධිපති නුඹත් සමඟ කළ ගිවිසුමට අනුව අප වෙනුවෙන් ප්රාර්ථනා කරවු. (එසේ කළේ නම්) සැබැවින්ම අපි යහමග ලබන්නන් වන්නෙමු” යැයි පැවසුවෝය.
فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ
(මූසාගේ ප්රාර්ථනාවෙන් පසුව) ඔවුන්ගෙන් අප දඬුවම ඉවත් කළ විට ඔවුන් (තමන්ගේ පොරොන්දුව) කඩ කළෝය.