حم
හා මීම්.
1වැඩි විස්තර සඳහා අල් කුර්ආන් 2:1 ආයතයේ පාද සටහන බලන්න.
تَنزِيلٌ مِّنَ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
(මෙම ධර්ම පුස්තකය) සැමට කරුණාභරිත පරම කරුණාභරිතයාණන් වෙතින් පහළ කිරීමකි.
كِتَابٌ فُصِّلَتْ آيَاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّقَوْمٍ يَعْلَمُونَ
(මෙය) දැනගන්නා වූ පිරිසට අරාබි බසින් වූ පාරායනය කරන්නක් ලෙස එහි වදන් පැහැදිලි කරනු ලැබූ ධර්ම පුස්තකයකි.
بَشِيرًا وَنَذِيرًا فَأَعْرَضَ أَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ
(තවද මෙය) ශුභාරංචියක් ලෙස ද අවවාදයක් ලෙස ද වේ. එහෙත් ඔවුන්ගෙන් බහුතරය (එයට) පිටුපෑවෝය. එබැවින් ඔවුහු ශ්රවණය නොකරන්නෝය.
وَقَالُوا قُلُوبُنَا فِي أَكِنَّةٍ مِّمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ وَفِي آذَانِنَا وَقْرٌ وَمِن بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ إِنَّنَا عَامِلُونَ
තවද “නුඹ අපව කවර දෙයක් වෙත කැඳවන්නෙහි ද එ(ම විශ්වාස)යට එරෙහිව අපගේ හදවත් ආවරණයෙහිය. අපගේ කන් තුළ අගුලක් ද අප හා ඔබ අතර බාධකයක් ද ඇත. එබැවින් නුඹ (නුඹගේ මාර්ගයෙහි) ක්රියා කරවු. සැබැවින්ම අප (අපගේ මාර්ගයෙහි) ක්රියා කරන්නන් වෙමු.” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.
قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوحَىٰ إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَـٰهُكُمْ إِلَـٰهٌ وَاحِدٌ فَاسْتَقِيمُوا إِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوهُ ۗ وَوَيْلٌ لِّلْمُشْرِكِينَ
(නබිවරය,) නුඹ පවසවු “මම නුඹලා මෙන් මිනිසෙකුමය. නුඹලාගේ දෙවියන් එකම දෙවියෙකු බව මා හට වහී(දේව පණිවිඩ) පහළ කරනු ලැබ ඇත. එබැවින් නුඹලා ඔහු(ට අවනත වීම) වෙත ස්ථිරව සිටිවු. තවද නුඹලා ඔහුගෙන් පාප ක්ෂමාව අයැදිවු. තවද ආදේශ කරන්නන්ට විනාශයකි.
الَّذِينَ لَا يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُم بِالْآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ
ඔවුහු කවුරුන් ද යත් zසකාතය නොදෙන්නන් වෙති. තවද ඔවුහු අවසාන දිනය පිළිබඳව ප්රතික්ෂේප කරන්නන් වෙති.”
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ
සැබැවින්ම කවුරුන් විශ්වාස කර යහකම් කළේ ද ඔවුනට අඛණ්ඩ වේතනයක් ඇත.
قُلْ أَئِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَهُ أَندَادًا ۚ ذَٰلِكَ رَبُّ الْعَالَمِينَ
(නබිවරය,) නුඹ පවසවු “දින දෙකක් තුළ මිහිතලය මැවූ කෙනාව(අල්ලාහ්ව) නුඹලා ප්රතික්ෂේප කර නුඹලා ඔහුට සමගාමීන් ඇති කරන්නේ ද? විශ්වයේ පරමාධිපති ඔහුමය.
وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ مِن فَوْقِهَا وَبَارَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَا أَقْوَاتَهَا فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَوَاءً لِّلسَّائِلِينَ
ඔහු එ(ම මිහිතලයෙ)හි එය ඉහළින් කඳු මුදුන් ඇති කළේය. තවද ඔහු එහි අභිවෘද්ධිය ඇති කර එහි දින හතරක් තුළ ඒවායේ බවභෝග නිර්ණය කළේය. (ඒවා) ඇයැදින්නන්ට ද (නොඅයැදින්නන්ට ද) එකසේමය.
2එනම් ලෞකික ජීවිතයේ දී ප්රතික්ෂේපක හෝ අල්ලාහ්ව විශ්වාස කළ සියල්ලන්ටම භේදයකින් තොරව ලොවේ සම්පත් පිරිනමනු ලැබේ.
ثُمَّ اسْتَوَىٰ إِلَى السَّمَاءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ
පසුව අහස දෙසට එය දුමක්ව තිබිය දී ඔහු(අල්ලාහ්) අවධානය යොමු කොට එයට ද මිහිතලයට ද “නුඹ දෙපළ (එනම් අහස හා මිහිතලය) කැමැත්තෙන් හෝ අකමැත්තෙන් හෝ (මට අවනත වීම පිණිස) පැමිණෙවු” යැයි පැවසුවේය. ඒ දෙපළ “ඔබට අවනතවන්නන්ව අපි පැමිණියෙමු” යැයි පැවසූහ.
فَقَضَاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَأَوْحَىٰ فِي كُلِّ سَمَاءٍ أَمْرَهَا ۚ وَزَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَحِفْظًا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ
පසුව ඔහු අහස් හතක් ලෙස දින දෙකක් තුළ ඒවා සකස් කර, සෑම අහස්තලයෙහි( සිටින මලක්වරුන්ට)ම ඒවාට අයත් නියමයන් දැනුම් දුන්නේය. තවද අප (මිහිතලයට) සමීප වූ අහස, පහන්(තාරකා) මගින් අලංකාර කර ඇත්තෙමු. තවද (අපි එම තාරකා ඇති කළේ අහසට) ආරක්ෂාවක් ලෙසය. මෙය අති බලසම්පන්න සර්වඥයාණන්ගේ නියමයයි.”
3ෂෙයිතාන්ගෙන් අහස කෙසේ ආරක්ෂා කරනු ලැබුවේ ද යන්න අල් කුර්ආන් 15:17-18 එහි පාද සටහන් සමග සඳහන් වී ඇත.
فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنذَرْتُكُمْ صَاعِقَةً مِّثْلَ صَاعِقَةِ عَادٍ وَثَمُودَ
එබැවින් ඔවුන් පිටුපෑවෙහු නම්, එවිට ආද් හා සමූද්ගේ හෙණ හඬ(දඬුවම) මෙන් හෙණ හඬක්(දඬුවමක්) පිළිබඳව නුඹලාට මම අවවාද කරමි” යැයි (නබිවරය,) පවසවු.
إِذْ جَاءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِن بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ ۖ قَالُوا لَوْ شَاءَ رَبُّنَا لَأَنزَلَ مَلَائِكَةً فَإِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُم بِهِ كَافِرُونَ
අල්ලාහ් හැර නුඹලා (වෙනත් කිසිවෙකුට) නැමදුම් නොකරන ලෙස (පවසමින්) ඔවුන්ට ඉදිරියෙන් හා ඔවුන්ට පසුපසින් ඔවුන් වෙත රසූල්වරුන් පැමිණි විට, “අපගේ පරමාධිපති (අප අතරට රසූල්වරයෙකු යැවීමට) අභිමත කළේ නම්, මලක්වරුන් පහළ කර( යව)න්නට තිබුණි. එබැවින් කවර දෙයක් සමග නුඹලා එවනු ලැබුවේ ද සැබැවින්ම අපි (එය) ප්රතික්ෂේප කරන්නන් වන්නෙමු” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.
فَأَمَّا عَادٌ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَقَالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً ۖ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۖ وَكَانُوا بِآيَاتِنَا يَجْحَدُونَ
එබැවින් ආද් සමූහයා පිළිබඳව (සඳහන් කරන්නේ) නම්, ඔවුහු කිසිදු නිරවද්යයෙන් තොරව මිහිතලයේ උඬඟුකම් පෑහ. තවද “බලයෙන් අපට වඩා දැඩි වූවන් කවුරුන් දැ?”යි ඔවුහු පැවසූහ. සැබැවින්ම ඔවුන්ව මැවූ අල්ලාහ් ඔවුනට වඩා බලයෙන් දැඩි බව ඔවුහු නොදුටුවෝ ද? තවද ඔවුහු අපගේ සංඥාවන් ප්රතික්ෂේප කරමින් සිටියහ.
فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي أَيَّامٍ نَّحِسَاتٍ لِّنُذِيقَهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَخْزَىٰ ۖ وَهُمْ لَا يُنصَرُونَ
එබැවින් මෙලොව ජීවිතයෙහි අවමානයේ දඬුවම අපි ඔවුනට භුක්ති විඳවනු පිණිස (ඔවුන්ට) අවාසනාවන්ත වූ දිනයන්හි දැඩි (මොර හඬකින් යුත්) සීත කුණාටුවක් ඔවුන් වෙත අපි යැව්වෙමු. සැබැවින්ම මතුලොව දඬුවම (මෙයට වඩා) දැඩි අවමානයකි. තවද ඔවුන් උදව් කරනු නොලබති.
وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْنَاهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمَىٰ عَلَى الْهُدَىٰ فَأَخَذَتْهُمْ صَاعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُونِ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ
තවද සමූද් සමූහයා පිළිබඳව (සඳහන් කරන්නේ) නම්, ඔවුනට අපි මග පෙන්වූයෙමු. (නමුත්) ඔවුන් යහමගට වඩා (ප්රතික්ෂේපයෙන් යුත්) අන්ධභාවය (පි්රය කර) තෝරා ගත්තෝය. එබැවින් ඔවුන් උපයමින් සිටි දෑ හේතුවෙන් නින්දනීය දඬුවමේ මහා හඬ ඔවුන්ව ග්රහණය කළේය.
وَنَجَّيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ
තවද විශ්වාස කර බිය භක්තියෙන් සිටියවුන්ව අපි ආරක්ෂා කළෙමු.
وَيَوْمَ يُحْشَرُ أَعْدَاءُ اللَّهِ إِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوزَعُونَ
අල්ලාහ්ගේ සතුරන්(ප්රතික්ෂේපකයින්, නිරා) ගින්න වෙත එක් රැස් කරනු ලබන (විනිශ්චය) දින (නුඹ සිහිපත් කරවු). එවිට ඔවුහු (සියලු ප්රතික්ෂේපකයින් පැමිණෙන තුරු) රඳවා තබනු ලබන්නෙහුය.
حَتَّىٰ إِذَا مَا جَاءُوهَا شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَأَبْصَارُهُمْ وَجُلُودُهُم بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
කෙතරම් (දුරට) ද යත් ඔවුහු ඒ වෙත පැමිණි වහාම ඔවුන්ගේ ශ්රවණ ද ඔවුන්ගේ දෘෂ්ටි ද ඔවුන්ගේ චර්ම(ශාරීරික අවයවයන්) ද ඔවුන් කරමින් සිටි දෑ පිළිබඳව ඔවුනට එරෙහිව සාක්ෂි දරති.
وَقَالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدتُّمْ عَلَيْنَا ۖ قَالُوا أَنطَقَنَا اللَّهُ الَّذِي أَنطَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَهُوَ خَلَقَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
“අපට එරෙහිව නුඹලා සාක්ෂි දරනුයේ මන්දැ?”යි ඔවුහු තමන්ගේ චර්මයන්ගෙන් විමසනු ඇත. “සෑම දෙයක්ම කතා කරවන්නා වූ අල්ලාහ් අපව කතා කිරීමට සැලැස්වූවේය” යැයි ඒවා පවසති. නුඹලාව ප්රථම වරට මැව්වේ ඔහුමය. ඔහු වෙතමය නුඹලා නැවත යොමු කරනු ලබනුයේ.
وَمَا كُنتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَن يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلَا أَبْصَارُكُمْ وَلَا جُلُودُكُمْ وَلَـٰكِن ظَنَنتُمْ أَنَّ اللَّهَ لَا يَعْلَمُ كَثِيرًا مِّمَّا تَعْمَلُونَ
නුඹලාගේ සවන් හෝ නුඹලාගේ දෘෂ්ටි හෝ නුඹලාගේ චර්ම නුඹලාට එරෙහිව සාක්ෂි දැරීමෙන් (ආරක්ෂා වීමට පාප කි්රයාවන් කරන අවස්ථාවේ දී) නුඹලා (ඒවායින්) සැඟවෙන්නන්ව නොසිටියෙහුය. එනමුත් නුඹලා කරන දැයින් බොහෝමයක් සැබැවින්ම අල්ලාහ් නොදන්නේ යැයි නුඹලා සිතූහ.
4එකල ජනයා තමන් බාහිරව කරන දෑ පමණක් අල්ලාහ්ගේ දැනුමට ගෝචර වන අතර තමන් අභ්යන්තරයෙන් කරන්නා වූ ක්රියාවන් අල්ලාහ් නොදනී යන මිථ්යා මතයක සිටියෝය. එබැවින් ඊට පිළිතුරු වශයෙන් විනිශ්චය දින දී පාපතරයින්ගේ අවයවයන් තමන්ටම එරෙහිව සාක්ෂි දරනු ඇත. යැයි මෙම වැකිය පැහැදිලි කර ඇත.
وَذَٰلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِي ظَنَنتُم بِرَبِّكُمْ أَرْدَاكُمْ فَأَصْبَحْتُم مِّنَ الْخَاسِرِينَ
නුඹලාගේ පරමාධිපති පිළිබඳව නුඹලා සිතූ නුඹලාගේ එම (වැරදි) සිතුවිල්ල නුඹලාව විනාශ කර දැමීය. එබැවින් නුඹලා අලාභවන්තයින් අතුරින් විය.
فَإِن يَصْبِرُوا فَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ ۖ وَإِن يَسْتَعْتِبُوا فَمَا هُم مِّنَ الْمُعْتَبِينَ
ඔවුන් (දඬුවම) ඉවසුව ද, (නොඉවසුව ද) ඔවුන්ගේ නවාතැන නිරයයි. ඔවුන් (අල්ලාහ්ගේ) තෘප්තිය පැතුව ද ඔවුන් තෘප්තිය ලැබූවන් අතුරින් නොවෙති.
وَقَيَّضْنَا لَهُمْ قُرَنَاءَ فَزَيَّنُوا لَهُم مَّا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِم مِّنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا خَاسِرِينَ
තවද අපි මොවුනට (ලෞකික ජීවිතයෙහි ෂෙයිතාන්වරුන් හා මිනිසුන් අතුරින්) සමීපතයින් නියම කළෙමු. (මෙම සමීපත) ඔවුන් මොවුහු අතර තිබෙන දෑ ද මොවුනට පසුව ඇති දෑ ද මොවුනට අලංකාර කර පෙන්වූහ. තවද ජින්වරුන් හා මිනිසුන් අතුරින් මොවුනට පෙර ඉකුත් වී ගිය ප්රජාවන්( කෙරෙ)හි (වූ දඬුවමේ) වදන මොවුහු කෙරෙහි ද නියම විය. සැබැවින්ම මොවුහු අලාභවන්තයින් වූහ.
5මෙම ආයතයෙහි ‘මොවුන් අතර තිබෙන දෑ’ යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ මොවුන් ලොවෙහි කරමින් සිටි පාපකාරී දෑය. ‘මොවුන්ට පසුව ඇති දෑ’ යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ මොවුන් මතුලොව නැතැයි පවසන නැවත නැගිටුවීම හා විනිශ්චය වැනි දෑය.
وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَا تَسْمَعُوا لِهَـٰذَا الْقُرْآنِ وَالْغَوْا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ
තවද “මෙම අල් කුර්ආනයට නුඹලා සවන් නොදෙවු. තවද නුඹලා (පාරායනයෙහි) අබිබවා යනු පිණිස එහි (බාධා ඇති කරවන) නිෂ්ඵල ක්රියාවන් කරවු” යැයි ප්රතික්ෂේප කළවුන් පැවසූහ.
6නබි මුහම්මද් තුමාණන් අල් කුර්ආනය පාරායනය කරන විට එකල සිටි ඇතැම් ප්රතික්ෂේපකයින් ඉස්ලාමය වැලඳගත් හේතුවෙන් තවත් සමහරෙක් ඔහුගේ එම පාරායනය නොඇසෙන පරිදි ශබ්ද නගමින් බාධා ඇති වන ආකාරයේ කි්රයාවන්හි නියැළූහ.
فَلَنُذِيقَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا عَذَابًا شَدِيدًا وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي كَانُوا يَعْمَلُونَ
සැබැවින්ම අපි ප්රතික්ෂේප කළවුනට දැඩි දඬුවමක් විඳින්නට සලස්වන්නෙමු. තවද ඔවුන් කරමින් සිටි දෑහි ඉතා නරකය සඳහා සැබැවින්ම අපි ඔවුනට ප්රතිවිපාක ලබා දෙන්නෙමු.
ذَٰلِكَ جَزَاءُ أَعْدَاءِ اللَّهِ النَّارُ ۖ لَهُمْ فِيهَا دَارُ الْخُلْدِ ۖ جَزَاءً بِمَا كَانُوا بِآيَاتِنَا يَجْحَدُونَ
එය අල්ලාහ්ගේ සතුරන්ගේ ප්රතිවිපාකයයි. එනම් නිරයයි. එහි ඔවුනට සදාතනික නිවහන හිමිය. (එය) ඔවුන් අපගේ වදන් ප්රතික්ෂේප කරමින් සිටි හේතුවෙන් වූ ප්රතිවිපාකයක් වශයෙනි.
7මෙම ආයතය හා මෙයට පෙර ඇති ආයතයේ වැඩි විස්තර සඳහා අල් කුර්ආන් 4:56 ආයතයට අදාළ පාද සටහන බලන්න.
وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا رَبَّنَا أَرِنَا اللَّذَيْنِ أَضَلَّانَا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ نَجْعَلْهُمَا تَحْتَ أَقْدَامِنَا لِيَكُونَا مِنَ الْأَسْفَلِينَ
“අපගේ පරමාධිපතියාණනි, ජින් හා මිනිසුන් අතුරින් අපව මුළා කළ දෙදෙනාව අපට පෙන්වනු මැනව! ඔවුන් දෙදෙනා පහත් වූවන්ගෙන් වනු පිණිස අපගේ පාද වලට පහළින් ඔවුන් දෙදෙනාව අපි පත් කරන්නෙමු” යැයි ප්රතික්ෂේප කළවුන් (නිරය තුළ දී) පවසන්නෝය.
8මෙහි ‘දෙදෙනා’ යනු ජින්වරුන් අතුරින් ෂෙයිතාන් ද මිනිසුන් අතුරින් නබි ආදම් තුමාණන්ගේ පුතෙකු වන කාබිල් ද වේ. මක්නිසාදයත් ෂෙයිතාන් මුල්ම ප්රතික්ෂේපයට හා කාබිල් මහා පාපයක් වන ඝාතනයට ප්රථමයෙකු ලෙස යොමු වූ හේතුවෙනි.
إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ
සැබැවින්ම “අපගේ පරමාධිපති අල්ලාහ්” යැයි (විශ්වාසයෙන් යුතුව) පවසා පසුව (එහි) ස්ථිරව සිටියවුන් (පිළිබඳව නම්) මලක්වරුන් ඔවුන් වෙත (මරණාසන්න මොහොතේ දී මෙලෙස පවසමින්) පහළ වෙති. “නුඹලා බිය නොවවු. තවද නුඹලා දුක් නොවවු. නුඹලාට ප්රතිඥා දෙනු ලබමින් සිටි (ස්වර්ග) උයන පිළිබඳව නුඹලා ශුභාරංචි ලබා ගනිවු.
نَحْنُ أَوْلِيَاؤُكُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ ۖ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَشْتَهِي أَنفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ
මෙලොව ජීවිතයෙහි ද මතු ලොවෙහි ද අපි නුඹලාගේ භාරකරුවන්ය. තවද නුඹලාගේ ආත්මාවන් ආශා කරන දෑ නුඹලාට එ(ම ස්වර්ගයෙ)හි ඇත. තවද නුඹලා (පතමින්) අයැදින දෑ ද නුඹලාට එහි ඇත.
نُزُلًا مِّنْ غَفُورٍ رَّحِيمٍ
(මේවා සියල්ල) අති ක්ෂමාශීලී පරම කරුණාභරිතයාණන් ගෙන් වූ සංග්රහයක් වශයෙනි.”
وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّن دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ
තවද කවරෙකු අල්ලාහ් වෙත (ජනයින්ව) කැඳවා යහකම් කර “සැබැවින්ම මම (අල්ලාහ්ට) අවනතවන්නන් අතුරින් කෙනෙකු” යැයි පවසන්නේ ද ඔහුට වඩා ප්රකාශයෙන් ඉතා අලංකාරවන්නා කවරෙක් ද?
وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۚ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ
තවද යහපත හා අයහපත සම නොවන්නේය. (එබැවින්) ඉතා යහපත් දැයින් (අයහපත) වළක්වවු. එ(සේ කළ )විට නුඹ අතර හා කවරෙකු අතර සතුරුකමක් ඇත්තේ ද ඔහු සැබැවින්ම සමීපතම මිතුරෙකු මෙන්( වන්නේ)ය.
وَمَا يُلَقَّاهَا إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَمَا يُلَقَّاهَا إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ
ඉවසන්නන්ට මිස මෙ(ම යහපත් ගතිගුණ)ය දෙනු නොලැබේ. තවද මහත් වූ භාග්ය හිමි අයට මිස ද මෙය දෙනු නොලැබේ.
وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ ۖ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
තවද සැබැවින්ම ෂෙයිතාන්ගෙන් වූ පෙලඹීමක් නුඹව පෙලඹ වූයේ නම් එවිගස අල්ලාහ් වෙතින් (ෂෙයිතාන්ගේ උවදුරින්) ආරක්ෂාව පතවු. සැබැවින්ම ඔහුමය සර්ව ශ්රාවකය සර්වඥය.
وَمِنْ آيَاتِهِ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ ۚ لَا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَلَا لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَهُنَّ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ
රාත්රිය ද දහවල ද හිරු ද සඳු ද ඔහුගේ සංඥාවන් අතුරිනි. නුඹලා හිරුට හෝ සඳුට සුජූද් නොකරවු. නුඹලා අල්ලාහ්වම නමදිමින් සිටින්නෙහු නම් මේවා මැව්වා වූ ඔහුවම නුඹලා සුජූද් කරවු.
فَإِنِ اسْتَكْبَرُوا فَالَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَهُ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَهُمْ لَا يَسْأَمُونَ ۩
පසුව ද (නබිවරය,) ඔවුන් උඩඟුකම් පාන්නේ නම් (ඔවුන්ව අත හැර දමවු. මන්දයත්) නුඹගේ පරමාධිපති අබියස වූවන්(මලක්වරුන්, ඔවුන් මෙන් නොව) රාත්රියෙහි ද දහවලෙහි ද ඔහුව(අල්ලාහ්ව) පිවිතුරු කරති. තවද ඔවුන් වෙහෙසට පත් නොවෙති.
9මෙය සුජූද් කළ යුතු ආයතයකි. මෙහි වැඩි විස්තර සඳහා අල් කුර්ආන් 7:206 හි පාද සටහන බලන්න.
وَمِنْ آيَاتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خَاشِعَةً فَإِذَا أَنزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ ۚ إِنَّ الَّذِي أَحْيَاهَا لَمُحْيِي الْمَوْتَىٰ ۚ إِنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
සැබැවින්ම මිහිතලය වියළිව (තිබෙනු) නුඹ දැකීම ද ඔහුගේ සංඥාවන් අතුරිනි. අපි ඒ මත ජලය පහළ කළේ නම් එ(ම මිහිතල)ය ප්රාණවත් වී වැඩෙන්නේය. සැබැවින්ම එ(ම මිහිතල)ය ජීවමාන කරන්නා මරණයට පත්වූවන්ව ද ජීවමාන කරන්නාය. සැබැවින්ම ඔහු සියලු දෑ කෙරෙහි අති බලසම්පන්නය.
إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي آيَاتِنَا لَا يَخْفَوْنَ عَلَيْنَا ۗ أَفَمَن يُلْقَىٰ فِي النَّارِ خَيْرٌ أَم مَّن يَأْتِي آمِنًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۚ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ ۖ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
සැබැවින්ම අපගේ වදන් විෂයෙහි ප්රතික්ෂේප කරන්නන් අපගෙන්(දඬුවමින්) නොසැඟවෙති. එබැවින් ශ්රේෂ්ඨ වන්නේ නිරයට හෙළනු ලබන්නා ද එසේ නොමැතිනම් (මළවුන්) නැගිටුවනු ලබන දින අභය ලාභීව පැමිණෙන්නා ද? (එබැවින්) නුඹලා අභිමත කළ දෑ කරවු. සැබැවින්ම ඔහු නුඹලා කරන දෑ පිළිබඳව සර්ව සුපරික්ෂාකාරීය.
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالذِّكْرِ لَمَّا جَاءَهُمْ ۖ وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ
සැබැවින්ම උපදේශය(අල් කුර්ආනය) ඔවුනට පැමිණි විට එය ප්රතික්ෂේප කළවුන් (අපගේ දඬුවමින් නොසැඟ වෙන්නෝය). තවද සැබැවින්ම මෙය ගෞරවනීය ධර්ම පුස්තකයකි.
لَّا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِ ۖ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ
එ(ම අල් කුර්ආන)යට පෙර හෝ එයට පසුව හෝ (එය අවලංගු කරන) නිෂ්ඵල දෙයක් එය වෙත නොපැමිණෙයි. (මෙය) ප්රඥාවන්ත ප්රශංසාලාභීයාගෙන් පහළ කරනු ලැබූවකි.
مَّا يُقَالُ لَكَ إِلَّا مَا قَدْ قِيلَ لِلرُّسُلِ مِن قَبْلِكَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ وَذُو عِقَابٍ أَلِيمٍ
සැබැවින්ම නුඹට පෙර වූ රසූල්වරුන්ට පවසනු ලැබූ දෑ මිස නුඹට පවසනු ලබන්නේ නැත. සැබැවින්ම නුඹගේ පරමාධිපති ක්ෂමාවෙහි හිමිය. තවද වේදනීය දඬුවමේ හිමිය.
وَلَوْ جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا أَعْجَمِيًّا لَّقَالُوا لَوْلَا فُصِّلَتْ آيَاتُهُ ۖ أَأَعْجَمِيٌّ وَعَرَبِيٌّ ۗ قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدًى وَشِفَاءٌ ۖ وَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ فِي آذَانِهِمْ وَقْرٌ وَهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى ۚ أُولَـٰئِكَ يُنَادَوْنَ مِن مَّكَانٍ بَعِيدٍ
මෙය (අරාබි නොවන) අන් බසකින් වූ කුර්ආනයක් ලෙස අප පත් කර තිබුණේ නම්, ඔවුන් (මෙසේ) විමසනු ඇත. “මෙහි වදන් (අරාබි බසින්) පැහැදිලි කරනු ලැබිය යුතු නොවේ ද? (එමෙන්ම කුර්ආනය අරාබි නොවන) අන් බසක් හා (එය ගෙන ආ නබිවරයා) අරාබිවරයෙක් (වන්නේ කෙසේ)ද?” (නබිවරය,) “එය විශ්වාස කළවුනට යහමගක් හා සුවයකි” යැයි පවසවු. තවද විශ්වාස නොකරන්නන් (පිළිබඳව නම්), ඔවුන්ගේ කන් තුළ අගුලකි. තවද ඔවුන් කෙරෙහි මෙය අන්ධභාවයකි. තවද ඈත ස්ථානයක සිට කැඳවනු ලබන්නෝ ඔවුන්ය.
10ඇතැම් ප්රතික්ෂේපකයින් අල් කුර්ආනයේ ඇතැම් කොටස් අරාබි නොවන බසකින් පහළ වන්නට තිබුණී යැයි පැවසුවෝය. එයට පිළිතුරක් වශයෙන් මෙම වැකිය පහළ වූයේය. එනම් මෙය අරාබි නොවන බසකින් පහළ කළහොත් එවිට මෙය අරාබි බසින් පහළ විය යුතුයි යැයි පවසනු ඇත. මොවුන්ගේ ව්යාජ තර්කයට නිමාවක් නැත. යැයි මෙම වැකිය පැහැදිලි කරයි.
11මොවුන් අල් කුර්ආන් විෂයෙහි අන්ධයන් මෙන් හා බිහිරන් මෙන් සිටි හේතුවෙන් ඈත සිට කැඳවනු ලබන්නන්ට කෙසේ ශ්රවණය කිරීමට නොහැකි ද එමෙන්ම ඔවුන්ට ද අල් කුර්ආනය තේරුම් ගැනීමට හෝ පිළිගැනීමට නොහැකි විය. එම නිසා මෙම ආයතයෙහි “ඈත ස්ථානයක සිට කැඳවනු ලබන්නෝ ඔවුන්ය” යන්නෙන් ඔවුන් පිළිබඳව සඳහන් වී ඇත.
وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ ۗ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيبٍ
සැබැවින්ම අපි මූසාට ධර්ම පුස්තකය පිරිනැමුවෙමු. ඒ පිළිබඳව ද (අල් කුර්ආනය මෙන්ම) මතභේද හට ගැනිණ. (‘ඔවුන්ට හිමි දඬුවම විනිශ්චය දිනයෙහි ඇත’ යන්නෙන්) නුඹගේ පරමාධිපතිගෙන් වූ වදනක් පෙරටු නොවූයේ නම්, ඔවුන් අතර (දඬුවම මෙලොවෙහිම) තීන්දු කරනු ලබන්නට තිබුණි. තවද සැබැවින්ම මොවුන් එහි දැඩි සැකයෙහිම පසු වෙති.
مَّنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا ۗ وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيدِ
කවරෙකු යහකම් කළේ ද එය ඔහුටමය. කවරෙකු පාපකම් කළේ ද එය ඔහුට එරෙහිවමය. නුඹගේ පරමාධිපති (තම) ගැත්තන්ට කිසිසේත් අපරාධ කරන්නෙකු නොවේ.
إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ ۚ وَمَا تَخْرُجُ مِن ثَمَرَاتٍ مِّنْ أَكْمَامِهَا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ ۚ وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ أَيْنَ شُرَكَائِي قَالُوا آذَنَّاكَ مَا مِنَّا مِن شَهِيدٍ
(ලොව අවසන් වන) හෝරාවේ දැනුම යොමු කරනු ලබන්නේ ඔහු වෙතමය. ඔහුගේ දැනුමෙන් තොරව පලතුරු එහි කෝෂවලින් පිට වන්නේ ද ස්ත්රියක් ගැබ් ගන්නේ ද ප්රසූත කරන්නේ ද නැත. ඔහු(අල්ලාහ්) ‘(නුඹලා මට ආදේශ කළ) මාගේ හවුල්කරුවන් කොහේ දැ?’යි ඔවුන්ව අමතන දින (සිහිපත් කරවු. එවිට) “සැබැවින්ම (ඔබට හවුල්කරුවන් සිටින බවට පවසන) කිසිදු සාක්ෂි කරුවෙකු අප අතුරින් නොමැති බව අපි ඔබට දන්වන්නෙමු” යැයි ඔවුහු පවසති.
12පරමාන්ත දිනය පිළිබඳ සළකුණු හදීස්හි සඳහන් වී ඇති නමුත් එහි නියමිත දිනය දන්නේ අල්ලාහ් පමණි. විශ්වයේ සිදුවන අල්ප දැයෙහි පවා දැනුම ඇති අල්ලාහ්ට පරමාන්ත දිනයේ දැනුම තිබීම යනු නුහුරු දෙයක් නොවේ.
وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَدْعُونَ مِن قَبْلُ ۖ وَظَنُّوا مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٍ
මෙයට පෙර (ලෞකික ජීවිතයෙහි) ඔවුන් (නැමදුම් කර) ඇයැදිමින් සිටි දෑ ඔවුන්ගෙන් මුළා වන්නේය. තමන්ට කිසිදු ගැලවුම් මගක් නැතැ’යි ඔවුහු ස්ථීරව දැන ගනිති.
لَّا يَسْأَمُ الْإِنسَانُ مِن دُعَاءِ الْخَيْرِ وَإِن مَّسَّهُ الشَّرُّ فَيَئُوسٌ قَنُوطٌ
මිනිසා (මෙලොව) යහපත(ධනය හා වස්තූන්) පැතීමෙන් විඩාවට පත් නොවන්නේය. නමුත් ඔහුව යම් නපුරක් ස්පර්ශ කළේ නම් (එවිට ඔහු) අපේක්ෂා සුන් වූවෙකි. කළකිරීමට පත් වූවෙකි.
13මෙහි මිනිසා යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ ප්රතික්ෂේපකයාවය. ප්රතික්ෂේපය නිසා මිනිසාට ඇති විය හැකි අයහ ගුණයන් මෙම ආයතයේ සඳහන් වී ඇත. එනම් ප්රතික්ෂේපය නිසා මිනිසා තණ්හාව ඇත්තෙකු හා ගුණමකුවෙකු වන්නේය.
وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ رَحْمَةً مِّنَّا مِن بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هَـٰذَا لِي وَمَا أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً وَلَئِن رُّجِعْتُ إِلَىٰ رَبِّي إِنَّ لِي عِندَهُ لَلْحُسْنَىٰ ۚ فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِمَا عَمِلُوا وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ
තවද ඔහුව ස්පර්ශ කළා වූ පීඩාවෙන් පසුව අපගෙන් වූ දයාව අප ඔහුට රස විඳීමට සැලසුවේ නම්, “මෙය මා සතුය. තවද (ලොව අවසන්) හෝරාව සිදුවන්නක් යැයි මම නොසිතමි. (එය සිදු වීමෙන් අනතුරුව) මාගේ පරමාධිපති වෙත නැවත මා යොමු කරවනු ලැබුවේ නම් සැබැවින්ම මට ඔහු අබියස යහපත ඇතැ”යි ඔහු සැබැවින්ම පවසනු ඇත. එබැවින් (විනිශ්චය දින) ප්රතික්ෂේප කළවුනට ඔවුන් කළ දෑ පිළිබඳව සැබැවින්ම අපි දන්වන්නෙමු. තවද සැබැවින්ම අපි ඔවුන්ව දැඩි දඬුවමින් රස විඳීමට සලස්වන්නෙමු.