البقرة·34

අල්-බකරා

البقرة|පද්‍යය 34 / 286
මදීනී
34

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ

“ආදම් ඉදිරියේ සුජූද් 25 කරවු” යැයි අප මලක්වරුන්ට පැවසූ කල්හි ඉබ්ලීස් 26 හැර ඔවුහු (සියල්ලෝම) සුජූද් කළහ. ඔහු(ඉබ්ලීස්) පිටුපෑවේය. තවද උඩඟු වූයේය. තවද ඔහු (එමගින්) ප්රතික්ෂේපකයින්ගෙන් කෙනෙකු විය.
25පොදුවේ ගත් කළ සුජූද් යන්නෙන් අදහස් වන්නේ සලාතයේ ඉරියව්වක් වන දණින් වැටී නළල බිම තබා කරන නැමදුමයි. එනමුත් මෙම ආයතයෙහි සුජූද් යන්නෙන් අදහස් වන්නේ ආචාර විධියක් විනා ඉහත සඳහන් නැමදුම් ක්රියාව නොවේ. මෙම ආචාර ක්රමය නබි මුහම්මද් තුමාණන්ගේ මග පෙන්වීමෙන් පසුව අහෝසි විය. ඉන් පසු ආචාර ක්රමයන් වශයෙන් අස් සලාමු අලෛකුම් යැයි ප්රකාශ කිරීම හා මුසාෆහා හෙවත් අතට අත දීම ආගමානුකූල විය.
26‘ඉබ්ලීස් යනු මලක්වරයකු නොවන අතර ඔහු ජින් වර්ගයට අයත් කෙනෙකි. ඔහු මලක්වරුන් සමග සිටි අයෙකි. එහෙයින් මෙම විධානයට ඔහු ද ලක් විය. මෙම විධානයට ඔහු අකීකරු වූ හෙයින් අල්ලාහ්ගේ ශාපයට ලක්ව මිහිතලයට හෙළනු ලැබීය.