كهيعص
කාෆ්. හා. යා. අයින්. සාද්
1වැඩි විස්තර සඳහා අල් කුර්ආන් 2:1 ආයතයේ පාද සටහන බලන්න.
ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهُ زَكَرِيَّا
(මෙය) නුඹගේ පරමාධිපති ඔහුගේ ගැත්තෙකු වන zසකරිය්යාට දැක් වූ දයාව මෙනෙහි කිරීමකි.
إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ نِدَاءً خَفِيًّا
ඔහු තම පරමාධිපතිව රහස්යයව අමතා සිටි අවස්ථාවෙහිය.
قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَلَمْ أَكُن بِدُعَائِكَ رَبِّ شَقِيًّا
“මාගේ පරමාධිපතියාණනි, මා(ගේ ශරීරය) තුළ අස්ථි දුර්වල වී ඇත. මාගේ හිස පැසුණු කෙස් රොදින් විහිදී ඇත. තවද මාගේ පරමාධිපතියාණනි, නුඹගෙන් ප්රාර්ථනා කිරීමෙන් මා කිසිවිටෙක අභාග්යවන්තයෙකු නොවූයෙමි.
وَإِنِّي خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِن وَرَائِي وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرًا فَهَبْ لِي مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا
තවද සැබැවින්ම මම මගෙන් පසුව වූ භාරකරුවන් (නොමැතිකම) පිළිබඳව බියට පත් වෙමි. තවද මාගේ බිරිය (දරුවන් නොලත්) වඳ කාන්තාවකි. එබැවින් මට උරුමකම් පාන්නා වු ද තවද යඃකූබ්ගේ පරපුරට ද උරුමකම් පාන්නා වු ද උරුමකාර( පුත්ර)යෙකු නුඹ වෙතින්ම මා හට පිරිනමනු මැනව! තවද ඔහුව තෘප්තියට ලක් වූවෙකු බවට පත් කරනු මැනව!” යැයි ඔහු යැදියේය.
2මෙහි අදහස මොහුට ඥාතීන් නොසිටියා නොව. එහෙත් නබිත්වය උරුම වීමට තරම් සිල්වත් අයෙකු නොසිටි හෙයින් මොහු මෙලෙස ප්රාර්ථනා කරන්නට විය.
يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ ۖ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا
තවද සැබැවින්ම මම මගෙන් පසුව වූ භාරකරුවන් (නොමැතිකම) පිළිබඳව බියට පත් වෙමි. තවද මාගේ බිරිය (දරුවන් නොලත්) වඳ කාන්තාවකි. එබැවින් මට උරුමකම් පාන්නා වු ද තවද යඃකූබ්ගේ පරපුරට ද උරුමකම් පාන්නා වු ද උරුමකාර( පුත්ර)යෙකු නුඹ වෙතින්ම මා හට පිරිනමනු මැනව! තවද ඔහුව තෘප්තියට ලක් වූවෙකු බවට පත් කරනු මැනව!” යැයි ඔහු යැදියේය.
يَا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ اسْمُهُ يَحْيَىٰ لَمْ نَجْعَل لَّهُ مِن قَبْلُ سَمِيًّا
“අහෝ zසකරිය්යා! ‘යහ්යා’ නමැති පුතෙකු පිළිබඳව අපි නුඹට ශුභාරංචි පවසන්නෙමු. මීට පෙර එම නාමය ඇත්තෙකු පත් නොකළෙමු.” (යැයි අල්ලාහ් ඔහුට ප්රතිචාර දැක්විය.)
قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرًا وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا
“මාගේ පරමාධිපතියාණනි, මාගේ බිරිය වඳ කතක් වී මා මහලු වියේ අවාසනයට එළැඹ සිටිය දී කෙසේ නම් මට දරුවෙකු වේවි දැ?”යි ඔහු පැවසුවේය.-
قَالَ كَذَٰلِكَ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِن قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْئًا
‘(කරුණ) එලෙසමය. “එය මට පහසු කාර්යයකි. නුඹ කිසිවක් නොවී සිටිය දී මීට පෙර මා නුඹව මැව්වෙමි” යන්නෙන් ඔබගේ පරමාධිපති පැවසුවේ යැ’යි ඔහු(ජිබ්රීල්) පැවසුවේය.
قَالَ رَبِّ اجْعَل لِّي آيَةً ۚ قَالَ آيَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَ لَيَالٍ سَوِيًّا
“මාගේ පරමාධිපතියාණනි, (දරුවා පිළිබඳව) මා වෙත සාධකයක් ඇති කරනු මැනව!” යැයි ඔහු පැවසුවේය. (එයට) “නුඹගේ සාධකය වනුයේ නුඹ නිරෝගීව සිටිය ද ජනයා සමග රාත්රීන් තුනක් කතා කළ නොහැකි වීමය.” යන්නෙන් (පරමාධිපති) පැවසුවේය.
فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرَابِ فَأَوْحَىٰ إِلَيْهِمْ أَن سَبِّحُوا بُكْرَةً وَعَشِيًّا
මිහ්රාබ්( නම් නැමදුම් ස්ථානයෙ)හි සිට ඔහුගේ පිරිස වෙත පිටත්ව පැමිණ උදෑසන සහ සවස (අල්ලාහ්ව) පිවිතුරු කරනු.” යැයි ඔවුන් වෙත සංඥා කළේය.
3වැඩි විස්තර සඳහා 3:41 හි පාද සටහන බලන්න.
يَا يَحْيَىٰ خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ ۖ وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا
(පසුව එම දරුවා උපත ලැබීමෙන් අනතුරුව අල්ලාහ් ඔහුව අමතා) “අහෝ යහ්යා! මෙම ධර්ම පුස්තකය(තව්රාතය) බලවත් ලෙස ග්රහණය කර ගනිවු.” (යැයි පැවසුවේය.) තවද අපි ඔහුට කුඩා අවදියේම ප්රඥාව පිරිනැමුවෙමු.
وَحَنَانًا مِّن لَّدُنَّا وَزَكَاةً ۖ وَكَانَ تَقِيًّا
තවද අපගෙන් වූ සෙනෙහස ද පිවිතුරුත්වය ද (පිරිනැමුවෙමු). ඔහු බිය භක්තිකයෙකු හා තම දෙමාපියන්ට උපස්ථාන කරන්නෙකු ද විය. තවද ඔහු දැඩි භාවයෙන් යුක්තයෙකු (හෝ) අකීකරුවන්නෙකු නොවීය.
وَبَرًّا بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُن جَبَّارًا عَصِيًّا
තවද අපගෙන් වූ සෙනෙහස ද පිවිතුරුත්වය ද (පිරිනැමුවෙමු). ඔහු බිය භක්තිකයෙකු හා තම දෙමාපියන්ට උපස්ථාන කරන්නෙකු ද විය. තවද ඔහු දැඩි භාවයෙන් යුක්තයෙකු (හෝ) අකීකරුවන්නෙකු නොවීය.
وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا
ඔහු උපන් දිනහි ද ඔහු මරණයට පත් වන දිනහි ද ඔහු ජීවීව (මළවුන්) නැවත නැගිටුවනු ලබන දිනහි ද ඔහු කෙරෙහි සලාම්(ශාන්තිය) හිමි වේවා!
وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ مَرْيَمَ إِذِ انتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا
තවද (අල් කුර්ආන්) ධර්ම පුස්තකයෙහි මර්යම් පිළිබඳව සිහිපත් කරවු. ඇය තම පිරිසෙන් වෙන් වී නැගෙනහිර පෙදෙසක හුදකලාවෙහි පසු වූ අවස්ථාව පිළිබඳවය.
فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا
ඇය ඔවුන්ගෙන් වෙන්ව තිරයක් (එල්වා) ගත්තාය. එවිට (ජිබ්රීල් නම්) අපගේ (පිවිතුරු) ආත්මය අපි ඇය වෙත එව්වෙමු. එවිට ඔහු ඇයට පූර්ණ මිනිසෙකු ලෙස නිරූපණය විය.
قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَـٰنِ مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيًّا
“නුඹ බිය භක්තිකයෙකු නම් නුඹ(ගේ උවදුර) වෙතින් සැබැවින්ම මම කරුණාභරිතයාණන්ගෙන් ආරක්ෂාව පතමි” යැයි ඇය පැවසුවාය.
4ඇය වෙත පැමිණි ඔහු ජිබ්රීල් තුමාණන් බව නොදැන මිනිසෙකු යැයි සිතා ඇය මෙලෙස අල්ලාහ්ගෙන් ප්රාර්ථනා කළාය.
قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَامًا زَكِيًّا
“සැබැවින්ම මම නුඹට පිවිතුරු දරුවෙකු ප්රදානය කිරීම සඳහා (පැමිණි) නුඹගේ පරමාධිපතිගේ දූතයෙකු වෙමි.” යැයි ඔහු පැවසුවේය.
قَالَتْ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّا
“කිසිදු පිරිමියෙකු මා ස්පර්ශ කර නොතිබිය දී එමෙන්ම දුෂ්චරිතයක්ව මා නොසිටිය දී මට කෙසේ නම් දරුවෙකු වේදැ?”යි ඇය පැවසුවාය.
قَالَ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ ۖ وَلِنَجْعَلَهُ آيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّا ۚ وَكَانَ أَمْرًا مَّقْضِيًّا
‘(කරුණ) එලෙසමය. “එය මට පහසු කාර්යයකි. (අප ඔහුව බිහි කරනුයේ අප කෙරෙහි) ජනයාට සාධකයක් ලෙස ද අපගෙන් වූ දයාවක් ලෙස ද අපි ඔහුව පත් කරනු පිණිසය. තවද එය තීරණය කරනු ලැබූ කරුණක් විය.” යන්නෙන් ඔබගේ පරමාධිපති පැවසුවේයැ’යි ඔහු(ජිබ්රීල්) පැවසුවේය.
فَحَمَلَتْهُ فَانتَبَذَتْ بِهِ مَكَانًا قَصِيًّا
එවිට ඇය ඔහුව (මව් කුසෙහි) පිළිසිඳ ගත්තාය. ඒ සමග ඇය දුර පෙදෙසකට හුදකලාවෙහි වෙන්ව ගියාය.
فَأَجَاءَهَا الْمَخَاضُ إِلَىٰ جِذْعِ النَّخْلَةِ قَالَتْ يَا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هَـٰذَا وَكُنتُ نَسْيًا مَّنسِيًّا
ප්රසූත වේදනාව ඇයව ඉඳි කඳක් වෙතට ගෙන ආවේය. “අහෝ, මීට පෙර මා මරණයට පත්ව මුළුමණින්ම අමතක කරනු ලැබූවෙකු බවට පත් වූවා නම්,” යැයි ඇය (වේදනාවෙන්)පැවසුවාය.
فَنَادَاهَا مِن تَحْتِهَا أَلَّا تَحْزَنِي قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا
ඇයට පහළ (ස්ථානය)ක සිට ඇයව ඔහු(ජිබ්රීල් මෙසේ) ඇමතීය. “නුඹ දුක් නොවවු. නුඹගේ පරමාධිපති නුඹට පහළින් උල්පතක් ඇති කර ඇත. තවද ඉඳි කඳ නුඹ දෙසට සොලවවු. නුඹ වෙත නැවුම් පලතුරු එය හෙළනු ඇත. එබැවින් නුඹ (ඒවා) අනුභව කොට පානය කොට (තම පුත් උපත ලැබීමෙන්) නෙත් සිසිල් කර ගනිවු.මිනිසුන් අතුරින් කිසිවෙකු නුඹ දුටුවේ නම් ‘කරුණාභරිතයා වෙනුවෙන් මා (නිහඬ) උපවාසයක් භාර වුණෙමි. එබැවින් අද දින කිසිදු මිනිසෙකු සමග මා කතා නොකරන්නෙමි’යි පවසවු.”
وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا
ඇයට පහළ (ස්ථානය)ක සිට ඇයව ඔහු(ජිබ්රීල් මෙසේ) ඇමතීය. “නුඹ දුක් නොවවු. නුඹගේ පරමාධිපති නුඹට පහළින් උල්පතක් ඇති කර ඇත. තවද ඉඳි කඳ නුඹ දෙසට සොලවවු. නුඹ වෙත නැවුම් පලතුරු එය හෙළනු ඇත. එබැවින් නුඹ (ඒවා) අනුභව කොට පානය කොට (තම පුත් උපත ලැබීමෙන්) නෙත් සිසිල් කර ගනිවු.මිනිසුන් අතුරින් කිසිවෙකු නුඹ දුටුවේ නම් ‘කරුණාභරිතයා වෙනුවෙන් මා (නිහඬ) උපවාසයක් භාර වුණෙමි. එබැවින් අද දින කිසිදු මිනිසෙකු සමග මා කතා නොකරන්නෙමි’යි පවසවු.”
فَكُلِي وَاشْرَبِي وَقَرِّي عَيْنًا ۖ فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَـٰنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنسِيًّا
ඇයට පහළ (ස්ථානය)ක සිට ඇයව ඔහු(ජිබ්රීල් මෙසේ) ඇමතීය. “නුඹ දුක් නොවවු. නුඹගේ පරමාධිපති නුඹට පහළින් උල්පතක් ඇති කර ඇත. තවද ඉඳි කඳ නුඹ දෙසට සොලවවු. නුඹ වෙත නැවුම් පලතුරු එය හෙළනු ඇත. එබැවින් නුඹ (ඒවා) අනුභව කොට පානය කොට (තම පුත් උපත ලැබීමෙන්) නෙත් සිසිල් කර ගනිවු.මිනිසුන් අතුරින් කිසිවෙකු නුඹ දුටුවේ නම් ‘කරුණාභරිතයා වෙනුවෙන් මා (නිහඬ) උපවාසයක් භාර වුණෙමි. එබැවින් අද දින කිසිදු මිනිසෙකු සමග මා කතා නොකරන්නෙමි’යි පවසවු.”
فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُ ۖ قَالُوا يَا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئًا فَرِيًّا
ඔහුව(දරුවාව) උසුලාගෙන ඇය ඇගේ ජනයා වෙත පැමිණියාය. (එවිට) “අහෝ මර්යම්! සැබැවින්ම නුඹ මහා පිළිකුලක් ගෙන ආවෙහිය. අහෝ හාරූන්ගේ සහෝදරිය! නුඹගේ පියා නරක මිනිසෙකු නොවීය. එමෙන්ම නුඹගේ මව ද දුෂ්චරිතය ඇත්තියක් නොවූවාය.” යැයි ඔවුහු පැවසුවෝය.
5මෙහි සඳහන් හාරූන් මූසා තුමාණන්ගේ සොහොයුරා වන හාරූන් තුමාණන් නොව. මොහු මර්යම් තුමියගේ සොහොයුරෙකි.
يَا أُخْتَ هَارُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ وَمَا كَانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا
ඔහුව(දරුවාව) උසුලාගෙන ඇය ඇගේ ජනයා වෙත පැමිණියාය. (එවිට) “අහෝ මර්යම්! සැබැවින්ම නුඹ මහා පිළිකුලක් ගෙන ආවෙහිය. අහෝ හාරූන්ගේ සහෝදරිය! නුඹගේ පියා නරක මිනිසෙකු නොවීය. එමෙන්ම නුඹගේ මව ද දුෂ්චරිතය ඇත්තියක් නොවූවාය.” යැයි ඔවුහු පැවසුවෝය.
فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ ۖ قَالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَن كَانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا
එවිට ඇය ඔහු(දරුවා) දෙසට සංඥා කළාය. “කුඩා දරුවෙකුව තොටිල්ලට වී සිටින්නෙකු සමග අපි කතා කරන්නේ කෙසේ දැ”?යි ඔවුහු විමසා සිටියෝය.
قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا
(එවිට) ඔහු (මෙසේ) පැවසුවේය. “සැබැවින්ම මම අල්ලාහ්ගේ ගැත්තෙකු වෙමි. ඔහු මා හට ධර්ම පුස්තකය පිරිනමා මා නබිවරයෙකු බවට ද පත් කර ඇත.
وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا
තවද මා කොතැනක සිටියත් අභිවෘද්ධිමත් කෙනෙකු බවට පත් කර ඇත. තවද මා ජීවත්ව සිටින තාක් කල් සලාතය හා zසකාතය (ඉටු කිරීම) පිළිබඳව මා හට අණ කර ඇත.
وَبَرًّا بِوَالِدَتِي وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّارًا شَقِيًّا
තවද මාගේ මෑණියන්ට උපස්ථාන කරන්නෙකු ලෙස ද (පත් කර ඇත). ඔහු(අල්ලාහ්) මා දැඩිභාවයෙන් යුක්තයෙකු (හෝ) අභාග්යවන්තයෙකු බවට පත් නොකළේය.
وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدتُّ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا
තවද මා උපන් දිනහි ද මා මරණයට පත් වන දිනහි ද මා ජීවීව (මළවුන්) නැවත නැගිටුවනු ලබන දිනහි ද මා කෙරෙහි සලාම්(ශාන්තිය) හිමි වේවා!”
ذَٰلِكَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚ قَوْلَ الْحَقِّ الَّذِي فِيهِ يَمْتَرُونَ
ඔහුය මර්යම්ගේ පුත් ඊසා. ඔවුන් කුමක් විෂයෙහි වාද කරමින් සිටියේ ද එම සත්යයේ වදන (මෙය)යි.
مَا كَانَ لِلَّهِ أَن يَتَّخِذَ مِن وَلَدٍ ۖ سُبْحَانَهُ ۚ إِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ
කිසිදු දරුවෙකු (පුතෙකු ලෙස) ගැනීම අල්ලාහ්ට (අවශ්යතාවක්) නොවීය. ඔහු අති පිවිතුරුය. ඔහු යමක් තීන්දු කළ විට එයට ඔහු පවසනුයේ “වනු” යන්නෙනි. එවිට එය සිදු වනු ඇත.
وَإِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ ۚ هَـٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ
“සැබැවින්ම අල්ලාහ් මාගේ පරමාධිපති හා නුඹලාගේ ද පරමාධිපතිය. එබැවින් නුඹලා ඔහුට (පමණක්) නමදිවු. මෙය ඍජු මාර්ගයයි.” (යන්නෙන් ඔහු පැවසුවේය.)
فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ مِن بَيْنِهِمْ ۖ فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا مِن مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ
(යුදෙව් හා කිතුනු) කණ්ඩායම් ඔවුන් අතර (ඔහු පිළිබඳව) මතභේද ඇති කර ගත්තෝය. ඉමහත් දිනය පැමිණීමෙන් විනාශය ප්රතික්ෂේප කළවුන්ටය.
6මෙයින් හඟවන්නේ ඊසා(ජේසුස්) තුමාණන් පිළිබඳව මිනිසුන් අතර පැතිරී ඇති මිථ්යා මතභේද පිළිබඳවය.
أَسْمِعْ بِهِمْ وَأَبْصِرْ يَوْمَ يَأْتُونَنَا ۖ لَـٰكِنِ الظَّالِمُونَ الْيَوْمَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ
ඔවුන් අප වෙත පැමිණෙන දින ඔවුන්ගේ ශ්රවණයේ තරම කෙතරම් ද! එසේම ඔවුන්ගේ බැල්මේ තරම කෙතරම් ද! නමුත් අද දින අපරාධකරුවෝ පැහැදිලි මුළාවෙහිය.
وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ وَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ
(දඬුවම සඳහා) කරුණ තීන්දු කරනු ලැබූ විට (අපරාධකරුවන්) දුකට පත් වන දිනය ගැන ඔවුනට අවවාද කරවු. තවද ඔවුන් (ලොවෙහි ඒ පිළිබඳව) අනවධානයෙහි සිටියෝය. තවද ඔවුන් විශ්වාස නොකරමින් සිටියෝය.
إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْأَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَ
සැබැවින්ම අපමය මිහිතලය හා එය මත වූවන් උරුමකර ගනුයේ. තවද ඔවුන් නැවත පැමිණෙනුයේ අප වෙතමය.
وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِبْرَاهِيمَ ۚ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَّبِيًّا
තවද (අල් කුර්ආන්) ධර්ම පුස්තකයෙහි ඉබ්රාහීම් පිළිබඳව ද සිහිපත් කරවු. සැබැවින්ම ඔහු ඉතා සත්යවාදීයෙකු (හා) නබිවරයෙකු විය.
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ يَا أَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِي عَنكَ شَيْئًا
“මාගේ පියාණනි, (කිසිවකට) සවන් දිය නොහැකි (කිසිවක් දෙස) බැලිය නොහැකි නුඹට කිසිදු ප්රයෝජනයක් කළ නොහැකි දෑ ඔබ නමදිනුයේ මන් දැ?”යි ඔහු තම පියාගෙන් විමසා සිටි අවස්ථාව පිළිබඳවය.
يَا أَبَتِ إِنِّي قَدْ جَاءَنِي مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِي أَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا
(තවද ඉබ්රාහීම් තම පියා අමතා) “මාගේ පියාණනි, දැනුමෙන් ඔබ වෙත නොපැමිණි දෑ සැබැවින්ම මා වෙත පැමිණ ඇත. එබැවින් නුඹ මා පිළිපදිවු. මා නුඹට නිවැරදි මග පෙන්වා දෙමි.”
يَا أَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطَانَ ۖ إِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلرَّحْمَـٰنِ عَصِيًّا
“අහෝ මාගේ පියාණනි, ඔබ ෂෙයිතාන්ට නැමදුම් නොකරන්න. සැබැවින්ම ෂෙයිතාන් පරම කරුණාභරිතයාණන්ට අකීකරුවෙකු විය.”
يَا أَبَتِ إِنِّي أَخَافُ أَن يَمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمَـٰنِ فَتَكُونَ لِلشَّيْطَانِ وَلِيًّا
“අහෝ මාගේ පියාණනි, කරුණාභරිතයාණන් වෙතින් දඬුවමක් ඔබට ස්පර්ශ වී ඔබ ෂෙයිතාන්ගේ මිතුරෙකු වීම පිළිබඳව මම බිය වන්නෙමි.” (යනුවෙන් ද පැවසීය.)
قَالَ أَرَاغِبٌ أَنتَ عَنْ آلِهَتِي يَا إِبْرَاهِيمُ ۖ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ لَأَرْجُمَنَّكَ ۖ وَاهْجُرْنِي مَلِيًّا
(එවිට) “අහෝ ඉබ්රාහීම් නුඹ මාගේ දෙවිවරුන් පිළිකුල් කරන්නෙක් ද? නුඹ (එසේ කිරීමෙන්) නොවැළකුණේ නම් සැබැවින්ම නුඹට ගල් ගසන්නෙමි. දිගු කලක් මගෙන් වෙන් වී සිටිවු.” යැයි ඔහු(ගේ පියා වන ආzසර්) පැවසුවේය.
قَالَ سَلَامٌ عَلَيْكَ ۖ سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي ۖ إِنَّهُ كَانَ بِي حَفِيًّا
“ඔබට ශාන්තියයි! ඔබ වෙනුවෙන් මා මාගේ පරමාධිපතිගෙන් සමාව මතු අයැදින්නෙමි. සැබැවින්ම ඔහු මා ගැන පැහැදීමක් ඇත්තෙකු විය. තවද නුඹලාගෙන් ද අල්ලාහ් හැර නුඹලා නමදින දැයින් ද මම ඉවත් වන්නෙමි. තවද මම මාගේ පරමාධිපතිගෙන් ප්රාර්ථනා කරන්නෙමි. (එවිට) මාගේ පරමාධිපතිගෙන් ප්රාර්ථනා කිරීමෙන් මා අභාග්යවන්තයෙකු නොවන්නට පුළුවනැ.”යි ඔහු පැවසුවේය.
وَأَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ وَأَدْعُو رَبِّي عَسَىٰ أَلَّا أَكُونَ بِدُعَاءِ رَبِّي شَقِيًّا
“ඔබට ශාන්තියයි! ඔබ වෙනුවෙන් මා මාගේ පරමාධිපතිගෙන් සමාව මතු අයැදින්නෙමි. සැබැවින්ම ඔහු මා ගැන පැහැදීමක් ඇත්තෙකු විය. තවද නුඹලාගෙන් ද අල්ලාහ් හැර නුඹලා නමදින දැයින් ද මම ඉවත් වන්නෙමි. තවද මම මාගේ පරමාධිපතිගෙන් ප්රාර්ථනා කරන්නෙමි. (එවිට) මාගේ පරමාධිපතිගෙන් ප්රාර්ථනා කිරීමෙන් මා අභාග්යවන්තයෙකු නොවන්නට පුළුවනැ.”යි ඔහු පැවසුවේය.
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ وَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ ۖ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا
ඔවුන්ගෙන් හා අල්ලාහ් හැර ඔවුන් නමදිමින් සිටින දැයින් ඔහු ඉවත් වී (දේශාන්තරණය කර) ගිය කල්හි අපි ඔහුට ඉස්හාක්වද (ඔහුගේ පරපුරෙන්) යඃකූබ්වද ප්රදානය කළෙමු. තවද සියල්ලන්වම අපි නබිවරුන් වශයෙන් පත් කළෙමු.
وَوَهَبْنَا لَهُم مِّن رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا
තවද අපි ඔවුනට අපගේ දයාවෙන් (සම්පත්) ප්රදානය කළෙමු. තවද අපි ඔවුනට උසස් ප්රශංසාව ද ඇති කළෙමු.